Skip to main content

विरंगुळा

((देवानं विडंबकांना असं का बनवलं?))

लेखक आपला अभिजित यांनी रविवार, 29/03/2009 16:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
(मूळ प्रेरणा : मिपा वरील समस्त विडंबने) देवानं विडंबकांना असं का बनवलं? दिसली कविता की तिला झोडावं सगळ्याच विडंबनायोग्य वाटतात पण मिपाकरांना उठसूट वेठीला का धरावं? कधी गळे दाबावे, कधी छाताडावर नाचावे प्रत्येक विडंबन का इतके अवगुणी? दळभद्री मेली प्रतिभा, एकीवर बसत नाही दर पाच धाग्यांनंतर यांचीच तुणतुणी! कुणी हसून प्रतिक्रिया देतं कुणी नाइलाजानं कौतुक करतं कुणी शालजोडीतले हाणत असते पण "जनाची ना मनाची' तरी यांना कुठे असते? कुणी "लिहू नका' सुचवू पाहतं क्वचित कुणी थेट हल्ला करतं किती प्रकारे त्रास दिला, तरी विडंबनाच्या व्यसनात मन फसतं सगळ्याच कविता विडंबनयोग्य असतात? "नको नको' म्हणूनही विडंबने
Taxonomy upgrade extras
आस्वाद
विरंगुळा

(खरच आता नको )

लेखक मराठमोळा यांनी शनिवार, 28/03/2009 18:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा विशाल कुलकर्णी साहेब. कृपया ह. घ्या. काव्यांचे पसारे खुप झाले कवितांचा खच आता नको ... ! विडंबनाचे रेचक थोडे घेऊया गंभीर कवीतांचे अजीर्ण आता नको ... ! तेच तेच शब्द काव्यांमधे शब्दांची घुसमट आता नको ... ! चला विडंबनकारांनो एक खेळ खेळु गंभीर कवींचा धाक आता नको ... ! हरवले सारे कवीपण माझे ईच्छा कविता लिहिण्याची आता नको ... ! जिथे तिथे सगळीकडे .., ते काव्य हृदयाला छळणारे आता नको ... ! चल दुसर्‍या विभागात जावू मोह काव्य विभागाचा आता नको ... !
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा

(देवाने मुलींना अस का बनवलं?)

लेखक अनामिक यांनी शनिवार, 28/03/2009 17:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा ********************************* देवाने मुलींना अस का बनवलं? की बघताच मन पत्येकीवर बसावं सगळ्याच मला हव्याहव्याश्या वाटतात पण तिने कोणा दुसर्‍याच्याच गळ्यात का पडावं? कुणाचे डोळे, तर कुणाचे ओठ प्रत्येकीचा काहीतरी वेगळाच गुण दरिद्री मेलं मन, एकीवर बसत नाही पाहताच त्यांना वाजते हृदयात धून कुणी हसून आपलंसं करतं कुणी लाजून हृदयात शिरतं प्रत्येकीची खुबी निराळीच असते मग आपली निद्रा कुठे आपल्याजवळ उरते कुणी गुलुगुलू बोलून गार करतं कुणी नुसत्या नजरेनेच वार करतं किती अदा त्रासवण्याच्या असतात मन हे वेडं प्रत्येक नखर्‍यात फसतं सगळ्याच मुली कमाल क
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा

(देवाने मिपाकरांना अस का बनवल ?)

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 28/03/2009 14:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा ******************* देवाने मिपाकरांना कंपुबाज का बनवल? माझे लेख बघताच प्रत्येकजण माझ्यावर चिडायच सगळ्यांनाच लेख नकोनकोसे वाटायचे मग ५० प्रतिसाद भलत्याच कोणा एकाच्याच लेखाला का पडायचे? कोणाचे सहमत, तर कोणाचे पुलेशु प्रत्येकीची काहीतरी वेगळीच गुणगुण दरीद्री मेली मलाच प्रतिक्रीया देत नाही पाहताच वाजु लागते कामत असल्याची धुन कोणी विडंबुन नकोस करत कोणी बोंबलत खवत शिरत प्रत्येकीची खरड निराळीच असते मग आपली इज्जत कुठे आपल्याजवळ उरते कोणी खरडून गार करत कोणी स्कॅन करुन वार करत किती अदा त्रासवण्याच्या असतात मन हे वेडे प्रत्येक प्रतिसादाला फसत

देवाने माश्यांना अस का बनवल ?

लेखक मूखदूर्बळ यांनी शनिवार, 28/03/2009 12:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
देवाने माश्यांना अस का बनवल? की बघताच मन पत्येकीवर चिडायच सगळ्याच मेल्या नकोनकोश्या वाटायच्या मग कोणा एकाच्याच ताटात का पडायच?
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा

ताई आणी दादा

लेखक परिकथेतील राजकुमार यांनी शनिवार, 28/03/2009 11:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
दादा :- या या या , या ताई... ताई :- नमस्कार दादा. कसा आहेस ? दादा :- मी अगदी मनसे मजेत आहे, तु कशी आहेस ? आज अचानक इकडे कसे काय येणे केलेस ? ताई :- अरे दादा, आज गुढीपाडवा, तुला आणी तुझ्या पक्षाला सुयश आणी किर्ती मिळो आणी तुझा पक्ष खुप मोठा होवो अशा शुभेच्छा द्यायला आलिये मी. दादा :- खरच गहिवरुन आले बघ, तुमच्या सारख्यांचे पाठबळ खुप मोलाचे वाटते. ताई :- अरे वरचेवर भेटत नसलो आणी तु आता घर सोडून गेलास म्हणुन काय झाले ? मी मनानी कायम तुझ्याच मागे उभे होते.

पातेलीभर खिरीची गोष्ट!

लेखक आपला अभिजित यांनी शुक्रवार, 27/03/2009 17:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेल्या आठवड्यात एके दिवशी कधी नव्हे तो संध्याकाळी घरी होतो. काम करूनही कंटाळा आला होता. थोडंसं (कथित) पाककौशल्य दाखविण्याची खुमखुमी आली. शिवाय, मुलीच्या आवडीचा पदार्थ करून तिची मर्जी संपादन करण्याची संधीही होतीच. म्हणून मुदपाकखान्याकडे वळलो. काय करावं, काही ठरलं नव्हतं. नेहमीचं पोहे-उप्पीठ-भजी प्रकरणांनी कन्येला जिंकणं म्हणजे दीपिका पदुकोनला आपल्या पगाराची स्लिप दाखवून लग्नाची मागणी घालण्यासारखंच होतं! त्यामुळं वेगळा बेत आखला. कधीकाळी आजी रव्याची खीर करायची. तेव्हा मीही शिकलो होतो. बऱ्याच वर्षांत तिच्याकडे (म्हणजे, खिरीकडे) ढुंकून पाहिलं नव्हतं. म्हटलं, करून बघूया आज!

माझं कोल्हापुर - भाग १

लेखक दशानन यांनी शुक्रवार, 27/03/2009 14:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
एन एच ४, शिरोळ- सांगली नाक्यावरुन दोन-तीन किलोमिटर दुरवर पंचगंगेच्या ब्रीज नंतर एक उजव्या बाजुला एक कट आहे, तेथेच कोप-यावर तावडे हॊटेल कधी काळी हे टपरी वजा हॊटेल एनएच ४ वरील एक प्रसिध्द जागा. तेथून वळण घेतल्यावर जरा पुढे गेले की आता कमान आहे जी सध्याच म्हणजे आठ-नऊ वर्ष झाली उभी करुन जी महापालिकेने उभारली आहे, लोकमत, पुढारी किंवा तस्म कुठलातरी वर्तमानपत्राची अथवा कंपनीची जाहिरात तुमचे स्वागत करेल, आजूबाजुला शेती व थोडे पुढे गेले तर कोल्हापुर जकात नाका व तुमचा प्रवेश करवीर नगरी, महालक्ष्मीचे निवास स्थान, पैहलवानांची नगरी, कलानगरी कोल्हापुरमध्ये प्रवेश.

दमलो बुवा! :)

लेखक विसोबा खेचर यांनी शुक्रवार, 27/03/2009 01:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
जरा कुठे पाच सहा-तास ऑफलाईन असावं आणि येऊन पाहावं तर किमान ५/६ तरी नवे लेख, कविता आणि त्याला प्रत्येकी किमान ३०-३५ प्रतिसाद आलेले पाहायला मिळातात! अरे यार पब्लिकला एवढं लिहायला आणि ते वाचकांना ते वाचून प्रतिसाद लिवायला टाईम तरी केव्हा भेटतो तेच समजत नाय! :) आम्ही हे सगळं केव्हा वाचणार, केव्हा प्रतिसाद देणार, ते काय समजत नाय बा! छ्या, हल्ली मिपाचं हे चित्र पाहूनच 'दमलो बुवा!' असं म्हणायची वेळ येते! :) असो.. आपला, (दिवसेंदिवस कामधंद्यात पार गुरफटत चाललेला!) तात्या.
Subscribe to विरंगुळा