विरंगुळा

प्रेरणा: मुखदुर्बळ यांची ही कविता कृ. ह. घ्या. बाई मी गेले मिसळपाववर लेखणी घेऊन लिहायला काव्यविभागात कविता सुचली भुंगा डसल्यासारखी लिहित सुटली…. बाई मी गेली पाकृ विभागात घेऊन लाटणे हातात कमीन्या साखरेची बरणीच फुटली सोडली साखर नी पळत सुटली…. बाई मी गेली काथ्याकुटात पास नाय मिळाला प्रतिसादाचा रस्त्यात कंपुबाजांची गर्दी दिसली कुटला काथ्या अन पळत सुटली….. बाई मी गेली साहित्य विभागात पदर खोचुन टीका करायला पाचकळ लेखांनी नजर विटली सोडलं साहित्य नी पळत सुटली…..

(शहरातल्या स्त्रीची व्यथा मांडण्याचा अयशस्वी प्रयत्न ) बाई मी गेली मॉलला कार्ड घेऊन खरेदीला मॉलच्या बाजुला ऑफर दिसली भुंगा डसल्यासारखी पळत सुटली…. बाई मी गेली ड्रायव्हींग्गला घेऊन पीयुसी हातात कमीन्या गाडीची काचच फुटली सोडली गाडी नी पळत सुटली…. बाई मी गेली डीस्कोला पास नाय मिळाला पबचा रस्त्यात श्रीरामसेनेची गर्दी दिसली डीस्कोला न जाता पळत सुटली….. बाई मी गेली मल्टीप्लेक्स्ला तिकिट काढून थिएटरला रामूच्या सिनेमानी नजर विटली सोडला सिनेमा नी पळत सुटली….. बाई मी गेली पार्टीला सोबत घेऊन नवर्‍याला वाटेत त्याला खबर भेटली इन्कम टॅक्स ची रेड पडली…… डोकं धरलं नी पळत सुटली…… चू भू द्या घ्या

(सुहास यांच्या पहिले प्रेमपत्र.. वरुन साभार) कॉलेजमध्ये, विनामोबदल्यात, 'क्ष' ने 'वाय'कंपनीला लिहीलेल्या आणि मी चोरुन वाचलेल्या नोकरीच्या अर्जाने प्रेरीत.. "प्रयत्न पहिला माझा हा" "नकार मजला देऊ नकोस" "रिझ्यूम पाठवितो तुला" "तो झिडकारुन देऊ नकोस" "उठता बसता ध्यास तुझाच मज" "तो 'आन॑द' हिसकावुन घेऊ नकोस" "राहीन एकनिष्ठ तुझ्याशी मी" "हे स्वप्न हिरावुन घेऊ नकोस" "मनापासुन अर्ज दिला आहे मी तुज" "पक्त कॉल देऊन जाऊ नकोस" "प॑चप्राण डोळ्या॑त आणुनी रिप्लाय पहातो" "अ॑त माझा पाहु नकोस" "रिझ्यूम देऊनी वाट पहातो" "कॉल मजला देशील का? "रिप्लाय त्वरित देऊनी

मूळ गीत : प्रेमाला उपमा नाही ) गीत - जगदीश खेबुडकर संगीत - प्रभाकर जोग स्वर - अनुराधा पौडवाल, सुरेश वाडकर चित्रपट - कैवारी (१९८१) --------------------------------------------------------------------------------------- मी कसा टाळू हा शेट्टी, ते गत जन्मीचे देणे खाण्याला 'उपमा' नाही हे ऊडप्याकडचे खाणे मळकेपण पिउनी ओले कपांचे कटिंग झाले मी व्यथा फुल्पात्र का शोधू, हे 'फूल' म्हणू की 'अर्धे' टमाटांची लेऊन प्युरी हे क्रीम ओघळे खाली मी कशी ओळखू जादू, हे पनीर म्हणू की छोले का पित्ताने माथे विटती खर्जात मग ढेकर उठती मी कशी भावना बोलू, हे उदरभरण असे का गिळणे ? ---------------------------------------