Skip to main content

विरंगुळा

जेंव्हा तुझ्या बुटांना ...

लेखक बेसनलाडू यांनी बुधवार, 08/04/2009 02:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
लहानपणी अभ्यास केला नाही, पानातले सगळे विनातक्रार संपवले नाही, 'वेड्यासारखे' वागले की आई-बाबा यऽ यऽ बुकलायचे. स्वयंपाकाच्या ग्यासची हिरवी रबरी नळी, छडी, झाडू, कमरेचा पट्टा, लाटणे, सांडशी, कपडे वाळत घालायची काठी यांपैकी कशाकशाचाही काहीही उपयोग होत नाही, हे कळून चुकल्यावर चपलेने अगर बुटाने मार खाणे ठरलेले असायचे. "जोड्याने हाणले पाहिजे कार्ट्याला!"असे त्यांच्यापैकी एकानेही जरी म्हटले तरी त्याचा अर्थ आई-बाबा उभयतांनी हाणणे म्हणजे 'जोड्याने' हाणणे हाच होतो, अशी बालमनाची पक्की समजूत झालेली. सत्यनारायणाच्या पूजेला जसे मेहूण जेवते (जोडा जेवतो), तसाच प्रसाद 'जोड्याने' मिळायचा.

(पहिला नोकरी अर्ज..)

लेखक पाषाणभेद यांनी मंगळवार, 07/04/2009 17:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
(सुहास यांच्या पहिले प्रेमपत्र.. वरुन साभार) कॉलेजमध्ये, विनामोबदल्यात, 'क्ष' ने 'वाय'कंपनीला लिहीलेल्या आणि मी चोरुन वाचलेल्या नोकरीच्या अर्जाने प्रेरीत.. "प्रयत्न पहिला माझा हा" "नकार मजला देऊ नकोस" "रिझ्यूम पाठवितो तुला" "तो झिडकारुन देऊ नकोस" "उठता बसता ध्यास तुझाच मज" "तो 'आन॑द' हिसकावुन घेऊ नकोस" "राहीन एकनिष्ठ तुझ्याशी मी" "हे स्वप्न हिरावुन घेऊ नकोस" "मनापासुन अर्ज दिला आहे मी तुज" "पक्त कॉल देऊन जाऊ नकोस" "प॑चप्राण डोळ्या॑त आणुनी रिप्लाय पहातो" "अ॑त माझा पाहु नकोस" "रिझ्यूम देऊनी वाट पहातो" "कॉल मजला देशील का? "रिप्लाय त्वरित देऊनी
Taxonomy upgrade extras

खाण्याला उपमा नाही

लेखक मूखदूर्बळ यांनी मंगळवार, 07/04/2009 16:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
मूळ गीत : प्रेमाला उपमा नाही ) गीत - जगदीश खेबुडकर संगीत - प्रभाकर जोग स्वर - अनुराधा पौडवाल, सुरेश वाडकर चित्रपट - कैवारी (१९८१) --------------------------------------------------------------------------------------- मी कसा टाळू हा शेट्टी, ते गत जन्मीचे देणे खाण्याला 'उपमा' नाही हे ऊडप्याकडचे खाणे मळकेपण पिउनी ओले कपांचे कटिंग झाले मी व्यथा फुल्पात्र का शोधू, हे 'फूल' म्हणू की 'अर्धे' टमाटांची लेऊन प्युरी हे क्रीम ओघळे खाली मी कशी ओळखू जादू, हे पनीर म्हणू की छोले का पित्ताने माथे विटती खर्जात मग ढेकर उठती मी कशी भावना बोलू, हे उदरभरण असे का गिळणे ? ---------------------------------------
Taxonomy upgrade extras

पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती

लेखक नरेंद्र गोळे यांनी मंगळवार, 07/04/2009 13:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती. मूळ हिंदी लेखक: गोरा चक्रबर्ती, अनुवादकः नरेंद्र गोळे पहिले सादरीकरणः श्री.अशोक चिटणीस व सौ.शुभा चिटणीस, १४-१२-२००८ रोजी भवन्स सभागृह अंधेरी येथे. सार्वजनिक सादरीकरणाच्या अनुमतीसाठी 'मिपाच्या पोस्ट हापिसाचा' उपयोग करून मला पत्र लिहा. प्रस्तावनाः भानू आणि पार्वती पुष्पक यानात बसलेले आहेत. गंतव्य स्थळः चंद्र. काही क्षणातच उपग्रह प्रक्षेपण वाहनातून, पुष्पकयान अवकाशात प्रक्षेपित होणार आहे. थुंबा प्रक्षेपण केंद्रात उलटी मोजणी सुरू झालेली आहे. दहा, नऊ, आठ, सात, सहा, पाच, चार, तीन, दोन, एक, शून्य ...

(मी एकदा चहा केला)

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी सोमवार, 06/04/2009 19:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा काल अचानक डोक्यात आले चहा बनवून पाहू वाटले चहा बनवायला लागतेच काय? चहा, साखर अन थोडीशी साय भरकन जाऊन खरेदी केली आधणासाठी छोटी पातेली घेतली आधी काकूला फोन केला चहाचा चमचा (किती मोठा) विचारून घेतला हाय!
Taxonomy upgrade extras

"ती एक स॑ध्याकाळ.........!!!!!"

लेखक डोम्बिवली फास्ट यांनी सोमवार, 06/04/2009 17:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
"ती एक स॑ध्याकाळ.....!!!!" गेल्याच महिन्यात परिक्षा स॑पली आणि कामावर रूजू झालो. कामाचा ताण जरा जास्तच होता कारण १५ दिवसा॑चा गॅप पड्ला होता, त्यात आला तो मार्च एन्ड २००९ म्हणजे अजूनच काम........... तर असो काम स॑पता स॑पता अखेर एक दिवस लवकर निघालो. मनात खूप राग होता आता तो शा॑त कसा करायचा याचाच विचार करीत होतो. त्या दिवशी परिक्षा नूक्तीच स॑पली होती. पेपर देऊन एका OFFICE मध्ये गेलो होतो, तेथे जायला थोडा ऊशीर झाला.

बालगीत

लेखक दवबिन्दु यांनी सोमवार, 06/04/2009 15:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
कविता स्वताच्या जबाबदारीवर वाचवी. १ होती उ आणि १ होती टु, दोघी गेल्या फिरायला, उ ला सापडला रुपया, उ म्हणाली आईला - आई, आई, याचं काय करु ? आई म्हणाली आण जा भाजी. उ : आई मी भाजी आणली. धुवु कशी ? सपासपा. चिरु कशी ? कराकरा. शिजवु कशी ? रटा रटा. खाऊ कशी ? मटा मटा. झोपु कशी ? डाव्या कुशी. पादु कशी ? ढुम्मदिशी. (लोकगित)
Taxonomy upgrade extras

ऐका 'मिटींग देवी', तुमची कहाणी

लेखक सर्वसाक्षी यांनी रविवार, 05/04/2009 16:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
ऐका ’मिटींग देवी’, तुमची कहाणी कलियुगात भूतला वर भारतवर्षात एक आटपाट नगरी होती. तिचे नाव मायानगरी. नगरी मोठी नामी. टोलेजंग इमारती, चकचकीत कचेऱ्या, सुसाट धावणाऱ्या गाड्या, भिरभिरणारी विमाने, सर्पटणाऱ्या आगगाड्या, कोलाहल आणि गर्दीचे राज्य होते. या मायानगरीत एक बुद्धीचाकर राहत होता. त्याचे नाव दिनु. दिनु मोठा कष्टाळु. शिक्षण झाले, दिनु नोकरीला लागला. दिनु होता प्रामाणिक आणि मेहेनती. तो आपले काम चोख बजावित करीत असे. कुणाच्या अध्यात ना मध्यात. आपण बरे की आपले काम बरे असा दिनु. नित्याप्रमाणे एप्रिल मास उगवला. दिनु ने नोकरी देवीची मनोभावे प्रार्थना केली, ’हे नोकरी देवी, यंदा तरी प्रसन्न हो!

तु !

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 04/04/2009 09:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका प्रेमवीराची मानसीक अवस्था जेव्हा त्याची ती त्याला असेच मध्ये सोडून जाते तेव्हा तो प्रेमवीर काय विचार करत असेल ह्यांची एक कल्पनामात्र... ************************************ किती सोपा शब्द आहे नाही, पण ह्यांचा अर्थ माझ्यापेक्षा कोण जाणेल.. ह्या शब्दांचे! तुझ्या शिवाय माझे अस्तिव काय ?

(ब्यूटी पार्लर अर्थात काव्यफुफाटा)

लेखक चतुरंग यांनी शुक्रवार, 03/04/2009 16:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
सक्काळी सक्काळी मिपावर आलो आणि 'ब्यूटी पार्लर अर्थात यौवन फुफाटा' ही कविता वाचून डोळे भरुन आले! काल भडकमकर मास्तरांनी जालिंदर जलालाबादींची ओळख काय करुन दिली आणि आज ही नवकविता वाचायला काय मिळाली, सगळेच विलक्षण! हे म्हणजे आज आर्त भावाने विठ्ठलाची भक्ती करावी आणि लगेच दुसर्‍या दिवशी साक्षात पांडूरंगाने आपल्याला डब्बलसीट न्यावे तसा प्रकार झाला!! धन्य आहेस माऊली धन्य आहेस!!