Skip to main content

विरंगुळा

पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती

लेखक नरेंद्र गोळे यांनी मंगळवार, 07/04/2009 13:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती पुष्पक यानात भानू आणि पार्वती. मूळ हिंदी लेखक: गोरा चक्रबर्ती, अनुवादकः नरेंद्र गोळे पहिले सादरीकरणः श्री.अशोक चिटणीस व सौ.शुभा चिटणीस, १४-१२-२००८ रोजी भवन्स सभागृह अंधेरी येथे. सार्वजनिक सादरीकरणाच्या अनुमतीसाठी 'मिपाच्या पोस्ट हापिसाचा' उपयोग करून मला पत्र लिहा. प्रस्तावनाः भानू आणि पार्वती पुष्पक यानात बसलेले आहेत. गंतव्य स्थळः चंद्र. काही क्षणातच उपग्रह प्रक्षेपण वाहनातून, पुष्पकयान अवकाशात प्रक्षेपित होणार आहे. थुंबा प्रक्षेपण केंद्रात उलटी मोजणी सुरू झालेली आहे. दहा, नऊ, आठ, सात, सहा, पाच, चार, तीन, दोन, एक, शून्य ...

(मी एकदा चहा केला)

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी सोमवार, 06/04/2009 19:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा काल अचानक डोक्यात आले चहा बनवून पाहू वाटले चहा बनवायला लागतेच काय? चहा, साखर अन थोडीशी साय भरकन जाऊन खरेदी केली आधणासाठी छोटी पातेली घेतली आधी काकूला फोन केला चहाचा चमचा (किती मोठा) विचारून घेतला हाय!
Taxonomy upgrade extras

"ती एक स॑ध्याकाळ.........!!!!!"

लेखक डोम्बिवली फास्ट यांनी सोमवार, 06/04/2009 17:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
"ती एक स॑ध्याकाळ.....!!!!" गेल्याच महिन्यात परिक्षा स॑पली आणि कामावर रूजू झालो. कामाचा ताण जरा जास्तच होता कारण १५ दिवसा॑चा गॅप पड्ला होता, त्यात आला तो मार्च एन्ड २००९ म्हणजे अजूनच काम........... तर असो काम स॑पता स॑पता अखेर एक दिवस लवकर निघालो. मनात खूप राग होता आता तो शा॑त कसा करायचा याचाच विचार करीत होतो. त्या दिवशी परिक्षा नूक्तीच स॑पली होती. पेपर देऊन एका OFFICE मध्ये गेलो होतो, तेथे जायला थोडा ऊशीर झाला.

बालगीत

लेखक दवबिन्दु यांनी सोमवार, 06/04/2009 15:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
कविता स्वताच्या जबाबदारीवर वाचवी. १ होती उ आणि १ होती टु, दोघी गेल्या फिरायला, उ ला सापडला रुपया, उ म्हणाली आईला - आई, आई, याचं काय करु ? आई म्हणाली आण जा भाजी. उ : आई मी भाजी आणली. धुवु कशी ? सपासपा. चिरु कशी ? कराकरा. शिजवु कशी ? रटा रटा. खाऊ कशी ? मटा मटा. झोपु कशी ? डाव्या कुशी. पादु कशी ? ढुम्मदिशी. (लोकगित)
Taxonomy upgrade extras

ऐका 'मिटींग देवी', तुमची कहाणी

लेखक सर्वसाक्षी यांनी रविवार, 05/04/2009 16:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
ऐका ’मिटींग देवी’, तुमची कहाणी कलियुगात भूतला वर भारतवर्षात एक आटपाट नगरी होती. तिचे नाव मायानगरी. नगरी मोठी नामी. टोलेजंग इमारती, चकचकीत कचेऱ्या, सुसाट धावणाऱ्या गाड्या, भिरभिरणारी विमाने, सर्पटणाऱ्या आगगाड्या, कोलाहल आणि गर्दीचे राज्य होते. या मायानगरीत एक बुद्धीचाकर राहत होता. त्याचे नाव दिनु. दिनु मोठा कष्टाळु. शिक्षण झाले, दिनु नोकरीला लागला. दिनु होता प्रामाणिक आणि मेहेनती. तो आपले काम चोख बजावित करीत असे. कुणाच्या अध्यात ना मध्यात. आपण बरे की आपले काम बरे असा दिनु. नित्याप्रमाणे एप्रिल मास उगवला. दिनु ने नोकरी देवीची मनोभावे प्रार्थना केली, ’हे नोकरी देवी, यंदा तरी प्रसन्न हो!

तु !

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 04/04/2009 09:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका प्रेमवीराची मानसीक अवस्था जेव्हा त्याची ती त्याला असेच मध्ये सोडून जाते तेव्हा तो प्रेमवीर काय विचार करत असेल ह्यांची एक कल्पनामात्र... ************************************ किती सोपा शब्द आहे नाही, पण ह्यांचा अर्थ माझ्यापेक्षा कोण जाणेल.. ह्या शब्दांचे! तुझ्या शिवाय माझे अस्तिव काय ?

(ब्यूटी पार्लर अर्थात काव्यफुफाटा)

लेखक चतुरंग यांनी शुक्रवार, 03/04/2009 16:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
सक्काळी सक्काळी मिपावर आलो आणि 'ब्यूटी पार्लर अर्थात यौवन फुफाटा' ही कविता वाचून डोळे भरुन आले! काल भडकमकर मास्तरांनी जालिंदर जलालाबादींची ओळख काय करुन दिली आणि आज ही नवकविता वाचायला काय मिळाली, सगळेच विलक्षण! हे म्हणजे आज आर्त भावाने विठ्ठलाची भक्ती करावी आणि लगेच दुसर्‍या दिवशी साक्षात पांडूरंगाने आपल्याला डब्बलसीट न्यावे तसा प्रकार झाला!! धन्य आहेस माऊली धन्य आहेस!!

पहावं ते नवलंच..

लेखक अनामिक यांनी शुक्रवार, 03/04/2009 04:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी एका कंस्ट्रक्शन कंपनीत काम करतो, आणि थोडक्यात सांगायचे तर सध्या माझे कामाचे स्वरूप नवीन प्रोजेक्ट्स मिळवण्याकरता त्यांचे एस्टीमेट आणि प्रपोजल तयार करणे असे आहे. तर, असाच एक संभाव्य प्रोजेक्ट म्हणजे ऍटलांटा एरियात होणाऱ्या एका प्राथमिक शाळेचे रिनोवेशन. इमारतीची सद्य परिस्थिती जाणून घेण्यासाठी सोमवारी या शाळेत गेलो होतो. शाळेभोवती चक्कर मारत असताना शाळेच्या दुसऱ्या मजल्यावर असणारा, आणि बाहेरच्या दिशेने उघडणारा, एक दरवाजा दिसला (खालचा फोटो बघा) आणि हसतच सुटलो .... फोटो बघा तुम्हीसुद्धा हसत सुटाल... दरवाज्या बाहेर खाली उतरण्यासाठी ना जीना ना अजून काही व्यवस्था...

देवानी मुलींना असं का बनवलं?

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी गुरुवार, 02/04/2009 22:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
(विडंबनाच्या विडंबनाचं विडंबन) एका (म्हातार्‍या) कवी कडून प्रेरणेतून प्रेरणा देवाने मुलींना असं का बनवलं? की बघताच ती मला आई सारखं वाटावं सगळ्याच स्त्रीया मला आई सारख्या वाटतात पण तिने कुणाही बाळाला मिठीत का घ्यावं? कुणाचे डोळे,तर कुणाचे ओठ प्रत्येकीचा काहीतरी वेगळाच गुण प्रेमळ माझं मन,नाही आई म्हणत नाही पहाताच तिला मन येतं भरून कुणी हसून आपलंसं करतं कुणी लाडावून हृदयाजवळ घेतं प्रत्येकाची खूबी निराळीच असते मग आपली आई कुठे आपलाजवळ उरते कुणी अंगाई म्हणून झोपवतं कुणी मांडीवर घेऊन शांत करतं किती तर्‍हा झोपवण्याच्या असतात मन हे वेडं प्रत्येक चेहर्‍यात फसतं सगळ्याच आया कमाल करतात नको नको म्हण
Taxonomy upgrade extras

(चेहरा)

लेखक दशानन यांनी गुरुवार, 02/04/2009 13:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
चेहर्‍या मागे चेहरे दडलेला खरे-खोटे कुणास कळला? तुझा रंग प्रत्येक वेळी वेगळा काळा, गोरा कधी सावळा मेकअप मध्ये कधी लपलेला जसे काळ्यावरती पिठ फासलेला तुझा नेहमीच रंग वेगळा प्रत्येक वेळी भाव वेगळा आरसाशी तुझा लपंडाव चाललेला दुस-याला धसका घ्यावा लागलेला विना मेकअप बघुन तुला चक्कर येऊन पडलेला होवो ना प्रत्येक वेळी सामना चेहराचा ना राहो तुझ्या चेहरा नेहमी समोर दर्शनी धुतलेला अन विना मेकअप, सडलेला. ____ जागुची माफी मागून ;) प्रेरणा
Taxonomy upgrade extras