Skip to main content

विरंगुळा

तुझ्या दु:खाविना

लेखक शिवापा यांनी बुधवार, 18/03/2009 05:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
अजुन किती वेळ जाईल? तुझी आठवण कुठपर्यंत राहिल? तु गेलायेस पण आठवण छळतेय तुझ्या सांवल्यात मी अजुन चालतेय कुठलाच विचार येत नाहि तुझ्या दु:खाविना अवचित वाजलेला फोन काळजाचे ठोके चुकवतो गर्दीतला प्रत्येक चेहरा तुझाच भासतो प्रत्येक रात्री वाट पहात रहाते झोपेची झोपही येत नाहि तुझ्या दु:खाविना जाग आल्यावर हात तुझ्या स्पर्शासाठी आसुसतो तु नसल्याची आठवण झाल्यावर एकदम बावरतो कधितरी थांबेलच हे सर्व दु:खांचे हेहि संपेल पर्व आयुष्याच्या पटलावर पुढे सरकतांना आठवणीची सारी भुते जळतांना हसणे तेव्हढेसे कठिण रहाणार नाहि अवेळी अश्रुही तरळणार नाहि तुझी आठवण तेव्हांहि येईल पण तुझ्या दु:खाविना

माझ्या <strong>डॅन्स</strong> बार चा

लेखक sanjubaba यांनी मंगळवार, 17/03/2009 14:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्या डॅन्स बार चा कसा होता सांगू थाट..... झगमगत्या रस्त्यातून एक आळसावलेलि पाउलवाट....... स्वागताला असायच्या उभ्या ' डॉली' आणि 'लव्ली'...... मला तर दोघी पैकी एकही नाही 'पावली'........ या धुन्द बागीच्याचा आम्हा दिलजल्याना आसरा....... थोडी आत गेली की सारे दु:ख विसरा....... समोर उभ्या ललनेचे खरच आपल्यावर असते का 'मन'....... वासनेची भागविण्या तहान तिला शिवती किती जण.......... कानात घुमायचा नाद त्या छम छम पैजणाचा........ का भ्रम होता तो वेड्या मुजोर सुखाचा..........? टांगलेला हा जीव मग धरायचा घरा कडची वाट.......... किती करावे माफ इतरानी जरी चुका सतराशे साठ.......... व्याकुळ
Taxonomy upgrade extras

पुलावरचा न्हावी

लेखक विसुनाना यांनी मंगळवार, 17/03/2009 13:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमनाचे तेलः माझी बायको ऑईल, वॉटर आणि पोस्टरकलर अशा माध्यमात चित्रे काढत असते. तिची काही चित्रे इथे तुम्ही पाहिली होतीच. इतकी वर्षे तिची चित्रकारी पाहता-पाहता मलाही रंगांशी खेळायची हुक्की आली. आमच्या गावात एक आर्किटेक्ट/लेखक/कवि/नाट्यकर्मी कलाकार आहेत - प्रकाश धर्मा म्हणून. अत्यंत हरहुन्नरी माणूस. स्वतः उत्कृष्ट चित्रकार. त्यांनी एक प्रयोग म्हणून नवशिक्या, अर्धशिक्षित आणि अनुभवी चित्रकारांना वॉटरकलर चित्रकला शिकवायला सुरुवात केली.

(शीघ्र कवीच्या तीन वेता!)

लेखक चतुरंग यांनी सोमवार, 16/03/2009 19:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
"ह्यांच्या धाकाने आमच्यातला कवी मेला!" असं म्हणणारे प्राडॉ जेव्हा तब्बल तीन-तीन कवितांचा नजराणा घेऊन आलेले बघितले तेव्हा माझ्या आनंदाला पारावार राहिला नाही आणि आम्ही लगोलग मुद्याला हात घातला ;) कवितेच्या बागेत कळ्या सजतात कविता कळ्यांना स्वतःच्या केसात खोपा करुन माळतेही. तसा विडंबक आसुसलेला असतो कळ्यांच्या निवासी खोप्याला, होतं काय, ओळींतून सुकलेली फुलं पडतात आणि विडंबक निराश होतो! दोन गावंढळासारखी दळता येत नाही पिठासारखी भसाभस कविता मुकाट्यानं शांत बसावं एका जागी, तर तेही नाही जालावर येतो हायसे वाटण्याचे क्षण मिळावेत म्हणून, तर इथेही कवीच्य

शीघ्र कविच्या तीन कविता

लेखक प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे यांनी सोमवार, 16/03/2009 09:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक तांत्रिक कारणामुळे कविता स्वतः कवीने वगळली आहे. दोन आवंढ्यासारखी गिळता येत नाही भळभळणारी कविता मुक्यामुक्यानं जगावं अशी नाही एकही जागा जालावर येतो जरासे सुखाचे क्षण मिळावेत म्हणून, तर इथेही दोस्ताच्या कथेत लहानग्या लेकराला त्याची माय कपाटात कोंडून ठेवते. अन बोटे कुरतडतात त्याची ,उंदीर माझ्या स्वतःच्याच वेगळ्या चिंता असतांना, उगाच चिंता करतो..याची,त्याची.. अन, संस्कृतीच्या नावाने बोंबलतही बसतो.
Taxonomy upgrade extras

आणखी एक निवांत, मोकळा वीकांत

लेखक बेसनलाडू यांनी सोमवार, 16/03/2009 06:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
सुनीलरावांचा एक निवांत, मोकळा वीकांत वाचून आम्हांला - म्हणजे नाटक्या, अस्मादिक आणि बबलु हे मिपाकर - आमचा गेला वीकांत आठवला - अशीच निवांत, मोकळी शनिवारची संध्याकाळ. "वीकेन्डला काय करतो आहेस?" आठवड्याच्या मध्यावर नाटक्याचा फोन आलेला. "हापिसात नसलो तर मोकळा असेन; पण शक्यता अंधुक आहे" मी. "बबलुच्या घरी कॉक् टेल् पार्टी करायचा बेत आहे. बरेच दिवसात आपली भेटही झालेली नाही. ब्याचलर् पार्टी करू ;)" नाटक्या (सौ.

एक निवांत, मोकळा वीकांत

लेखक सुनील यांनी रविवार, 15/03/2009 16:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक मोकळा, निवांत पसरलेला वीकांत निवडावा. भरपूर आराम करावा. आराम करायचा कंटाळा आला, की एक फर्मास चहा घ्यावा. चहामुळे पुन्हा आराम करण्याइतपत तरतरी आली, की पुन्हा आराम करावा! एखाद्या जुन्या चित्रपटाची सीडी पहावी. बाजारात जावे. छानपैकी मुडदुशे आणि कोलंबी आणावी. दोन्ही व्यवस्थित साफ करून घ्यावी. कोलंबीचा काळा धागा काढण्यास विसरू नये. आलं, लसूण आणि लाल मिरचीचे वाटण करून घ्यावे.

एक संवाद ..भाग १..( मी आणि ती)

लेखक भडकमकर मास्तर यांनी रविवार, 15/03/2009 16:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका नातेवाईकाच्या लग्नसमारंभामध्ये होणार्‍या बायकोला घेऊन आलेल्या मुलाचा लग्नघरात तिच्याशी झालेला संवाद.... _____________ मगाशी भेटल्या त्या सगळ्या आत्या माझ्या..त्या बर्‍या आहेत.. म्हणजे? भोचक प्रश्न कमी विचारतात.. असं होय? पण मला नाही हं सगळी माणसं लक्षात राहायची... जमेल तशी थोडीथोडी ठेव लक्षात... ओके.. तशी आमच्याकडे चक्रम माणसांची कमी नाही... असू दे.. मला सवय आहे.. हे बघ, ती जी दिसतेय ती ... कोण? अगं, ती काय...पैठणी घातलेली... हॅ..ती काय पैठणी आहे होय? नसेल मग..

काव्य झुरळे- एक मंथन

लेखक मूखदूर्बळ यांनी रविवार, 15/03/2009 12:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
(होळीचे औचित्य साधून,मिपावरील एक नव कवी तुषार शिंतोडे ह्यांची एक ज्वलंत कविता (म्हणजे ज्वलंत प्रतिसाद मिळवणारी कविता ) फॉलो करण्याचा एक प्रयत्न. ह्या प्रयत्नांमागे कुणालाही दुखावण्याचा किंवा सुखावण्याचा कुठलाही अंत्यस्थ (का अस्वस्थ) हेतू नाही. कृपया हलक्याने घ्यावे.
Taxonomy upgrade extras