विरंगुळा

वाटंला डोळे जीव थकला धनी कधी हो येता घरला साजण माझ्या स्वप्नीच आला मला दिलाचा दिलवर भेटला तगमग जिवाची होतेया भारी रात सरली कधी येतेया स्वारी वृंदगान : मर्दानी तोरा हसतोय छान हिच्चा नवरा शारूख खान माझा डोळाच पटकन लागला मला दिलाचा दिलवर भेटला नणदेचा दादला डोळा मारी इष्टेटीवरती नज्जर सारी वृंदगान : बटाटे डोळे टमाटे कान नण्देचा नवरा इर्फ़ान खान हा ठेवा मी जपून ठेवला मला दिलाचा दिलवर भेटला राती अचानक खोलीत आला मला पाहुनी दिवा मालवला..

तडकलेला माळ जळणारं रान फेसाळता धुराळा धुराळ्याच्या थारोळ्यांत टळटळीत उन्हाचं मी न्हाणं घेतोय ! गाठुळलेल्या बुंध्यावर ठणकणार्‍या सांध्यांवर सोलावलेली साल तराटलेल्या फांद्यांवर लटकणार्‍या कबंधागत मी टाहो फोडतोय ! शिशिर-बहर चक्राच्या नि वैशाख ज्वाळांचा हा सदाचा आवर्त नाही. मृगजळांच्या मागे जात माझा मलाच मी भ

कसं सांगू .....! तुला पटणारही नाही. साक्ष तुझ्या-माझ्या गुपिताची, तो निशिगंध.... अबोल झालाय ! तुला आठवतं.........? त्या अनुरागी क्षणांवरती त्याच्याही गंधाची पखरण होतीच. त्या कैफाचा स्पर्षवारा, त्यालाही हवासा वाटला. ताटातुटीच्या क्षणी........! 'पुन्हा येते' म्हणालीस, आली नाहीस. तुझ्या प्रतीक्षेत तो मात्र, कोमेजून गेलाय......! माझं कांही नाही.....! पण निदान त्याच्यासाठीं तरी, तुला पुन्हा यायलाच हवं......!!

१) आभाळात मेघ दाटून आले की मला कसतरीच होत॑ तुझ्या आठवणी॑च्या पावसाने मन कासाविस होत॑ २) चातक जसा वाट पाहातो पहील्या पावसाची तसा मीही बघतोय वाट तुझ्या प्रेमाची तू फक्त एकदाच कर माझ्यावर प्रेमाचा वर्षाव न॑तर ते पावसासारखे धो धो कोसळणारच आहे माझ्यावरती

असेच भेटत राहू आता पत्रांमधुनी सुखदु:खाच्या सांगत गाथा पत्रांमधुनी "फुले मिळाली?" विचारले, अन् पुढे म्हणालिस, "फुलांसवे जर गंधहि जाता पत्रांमधुनी!" वळवाची सर जशी झरावी तसे भेटलो जालावरती येता जाता पत्रांमधुनी खुळ्यासारखे रुसवे-फुगवे, भांडण-तंटे, नको उगाळू त्या कटु वार्ता पत्रांमधुनी मनावेगळ्या मनात जपलेले क्षण हळवे कधी फिरुन येतिल का हाता पत्रांमधुनी? हळूच भिजल्या पापण्यांतला चंद्र हासला, पुन्हा तुझे प्रतिबिंब पहाता पत्रांमधुनी तुला वाचले, तुला जाणले, भरुन पावले! चित्र नको, तू ये ना आता पत्रांमधुनी! अवांतर :-या गझलचं सगळं श्रेय चुचुताईला!