विचार — वैचारिक मराठी लेखनाचा विभाग. तत्त्वचिंतन, समाजचिंतन आणि जीवनमूल्यांवरील मराठी विचार येथे वाचा व चर्चेत सहभागी व्हा.
कधी कधी बान्ध भावनान्चे
अचानक फुटतात
पण अश्रू मात्र
पापण्यान्तच गोठतात...
अचानक येणारा पाऊस
आणि नकळत येणार्या आठवणी
सरता सरत नाहीत
दोघेही चिम्ब भिजवून जातात
शरीराला अन मनालासुद्धा...
प्रेम व्यक्त करायला
का असतात, शब्दान्ची बन्धने ??
पुरेशी नसतातच का कधी
तुझ्या-माझ्या ह्रदयाची स्पन्दने ??
"अंकल,इसकॊ पढने के बाद ही फेंकना", एक लहान मुलगा मला म्हणत होता.
दुपारी बेल वाजल्यावर मी दरवाजा उघडला. समोर दोन ८/१० वर्षांची मुले एका पिशवीतून काही कागद काढत होते. त्यातील एक मुलगा मला म्हणाला "अंकल,इसकॊ पढने के बाद ही फेंकना". मला हसू आले. त्या मुलाचे वाक्य मार्मिक होते. मी तो कागद घेण्याकरीता वाट बघत होतो. पत्रक हिंदीत होते. "क्या पटाखे फोडना जरूरी है?" ह्या संबंधी.
सह्याद्रीच्या कुशीमध्ये, वसलं गं एक पूर..
पंचगंगेच्या तिरावर, माझं गं ते कोल्हापूर...
महालक्ष्मीचे ते करवीर, पन्हाळा-ज्योतिबा खांद्यावर..
परंपराही शूरवीरांची, सांगे माझे कोल्हापूर..
बाजी लावती कुस्तीगीर, भव्य रंकाळा दूरदूर..
परीस स्पर्शानं शाहूंच्या, भारलं गं कोल्हापूर...
कलेची पंढरीच ती, नृत्य- नाट्य संगीत सूर..
भालजींच्या 'जयप्रभा'त, रंगलं गं कोल्हापूर...
नवरात्राचा रंगबहार, दसरा-दिवाळीचा न्यारा नूर..
आनंदामध्ये रंगरंगूनी, सजून जाई कोल्हापूर...
नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं..
मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर...
उपक्रमावर विकासरावांनी एक चर्चा सुरू केली आहे,
नियमांविषयी!
त्याला मी प्रतिसाद दिला. पण नंतर वाटले की हा तेथे फारसा योग्य नाही. म्हणून काही बदल करून येथे द्यावी असे वाटले.
मिसळ हीच खरी बंड! त्यामुळे इथेच ते योग्य आहे असे!! :)))
आपण ही वेळोवेळी नियम तोडले असतील. काही खरच योग्य नियमही असतील व काही मट्ठ नियम.
कधी राग येवून तोडले असतील तर कधी तरी उगीच!
मी हे अनेकदा उगाचही तोडलेत. क्वचित प्रसंगी त्याचे वाईटही वाटले आहे.
राम राम मंडळी,
नमाम्यहं सरस्वतीम्
*******************
सुशुक्लवस्त्रधारिणीम् सुमन्दहासहासिनीम् ।
सुतन्तुवाद्यवादिनीम् नमाम्यहं सरस्वतीम् ॥ १ ॥
उमेशसन्निधाम् उमाम् रमेशसन्निधाम् रमाम् ।
हिरण्यगर्भयोषिताम् नमामि बुद्धिदेवताम् ॥ २ ॥
अगाधवाहिनीम् नदीम् प्रबोधतोयदायिनीम् ।
मनःसरोजवर्धिनीम् नमामि वेदवादिनीम् ॥ ३ ॥
मुनीन्द्रदेववन्दिते सुबुद्धिदे विशारदे |
जडत्वमूढसेवकं हि पाहि देवि शारदे ॥ ४ ॥
*******************
मजला बघ प्रीत तुझी कळली
बघतेस जरी मला तू सखये
नयनात छबी दिसते दुसरी...
चुकवी नजरेस सदा दडुनी
कसली करते लपवा छपवी?
छळती तुज त्या जुन्या आठवणी
जसे भृंग वनामधुनी सुमना
फिरती तुझिया अवती भवती
झुरते मुखकमल तुझे रमणी
कथिले गुज मी तुजला मनचे
म्हणुनी झुकला सखये चरणी
पडले पुढती किति मौक्तिकही....
अपुल्या पुढती बघता हसली
वळुनी सखया झटकन वदली ....
'मजला बघ प्रीत तुझी कळली'
घर
"या, या ,हे घर तुमचच आहे
इथे पाहुण्यांच स्वागतच आहे"
अशा पाट्या लावून आता
म्हणे जागोजागी घरे आहेत
फेंग शुई नि वास्तुशास्त्र
पिऊन मोठी घरे उभे आहेत
रिमोटकंट्रोलवर चालणारे
एक जग त्यामध्ये सज्ज आहे
खा अमेरिकन बर्गर फाईन
घ्या कधी इटलीयन वाईन
जरा चघळा संस्कृतीचे किस्से
शोधा आपल्या भाषेचे हिस्से
लागला जर आसामचा चहा
होईल तयार सेकंदात दहा
सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका
तस हे घर ग्लोबल बर का.....
मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो...
अता उराशी कसा धरावा किरण तरी मी
दिशादिशांचा प्रकाश मोठा बनून गेलो..
तुझ्याविना मी मुकाच येथे थिजून गेलो
मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो...
मलाच कळते ..नसेच ही वाट ओळखीची ...
तरी कशी पावलांस या ओढ लागलेली?
पुन्हा पुन्हा मी इथेच येतो तुझ्याच दारी..
असाच चकवा मला तरी का छळून गेला?
कशास बांधू उगाच त्या आठवांस आता?
तयास शब्दात मोकळे मी करुन गेलो..
असाच यावा भरून डोळा कधी ढगाचा..
तसाच मीही कधी अवेळी झरून गेलो...
मिसळपाव
