मिपाकरांना स्वातंत्र्यदिनाच्या शुभेच्छा. स्वातंत्र्याला पन्नास वर्षे झाली तेव्हा मी 'स्वातंत्र्य पन्नाशीचा अभंग' नावाची कविता लिहिली. स्वातंत्र्यास वर्षे| जाहली पन्नास केला सत्यानास| भामट्यांनी अशी तिची सुरवात होती. स्वातंत्र्याची साठी पूर्ण झाली तेव्हा पहिल्या दोन ओळी बदलल्या. अन्य काही किरकोळ बदल केले. आशयाच्या दृष्टीने दहा वर्षात फारसा फरक पडला नव्हता. ती कविता खाली देत आहे. आज स्वातंत्र्याला एकसष्ट वर्षे पूर्ण होत आहेत.

जयालागी ध्यास, नामाची आस, कोण श्रीमंत दास, तयावीण. भावाची प्रचीती, राम स्वयें सांगाती, प्रेमाची महती, वर्णावी किती!! रामाचे पायी, जया चारी धाम, विचारांचे काम, तयासी कैसे. मोजावे कशास उरलेले दिन, नामी समाधान, आनंदी असावे. राम ठेवी जोवर, त्याचे असावे तोवर, अन् निघावे सत्त्वर, हाक येता! नामी राहावे मन, नाम असावे प्राण, मुमुक्षूचे आवाहन, सगळ्यांसी. मुमुक्षू [टिप: ही कविता आधी दुसरीकडे याच नावाने प्रकाशीत केलेली आहे. येथेही आवडेल अशी आशा करतो.]

नमन माझे तुला नटवरा.. हे शिवशंभो, भोळ्या शंकरा.. कृपासिंधो तू, हे गौरीहरा.. प्रसन्नवदन तू , कर्पूरगौरा.. तांडव करुनि, तु ब्रह्मांड पेलिसी.. प्राशुनि हलाहल, नीलकंठे मिरविसी.. फासुनि विभुती, तू हिमालये वससि.. उमापती शिव, हस्ती त्रिशूल घेसी.. मस्तकी तुझिया चंद्र विराजे.. हाती डम डम डमरू वाजे... तुझ्या जटा-मुकुटातुनि वाहे मुक्त मंदाकिनी.. सर्प-भुजंग खेळति देहावरी, तू शूलपाणिनी.. मुंडक-माला धारिसी तू, चिता-भस्म विलेपुनि, विश्वजननी महामाया , असता तुझी अर्धांगिनी.. महेश्वर तू, महादेव तू, धन्य धन्य देवी सती.. पुन्हा मिळविण्या तुज भूपती, जन्मली ती पार्वती.. अनाथांचा नाथ असुनि, निराकार तू, नि:स

(आभार : चारोळी मराठीवर्ल्ड्.कॉम वरील एका ई-शुभेच्छा पत्रावरून घेतली आहे) आपलाच मित्र, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

कवड्या तुझी धाव आहे शुन्या कडून शुन्या कडे पंच्याऐंशी वाचनांनंतरही नि:शब्द जालाचे कडे ऐकून होतो मायाजाली दुर्लक्षील्या जातो जो नडे समजती अनुभवांती वेडे सरळास लाभती वाकडे प्रतीसाद आभास मायावी असतील काही सत्यही थोडे का अट्टाहास करशी भूलीचा जाणूनी पाखरू दूर जाया उडे