Skip to main content

प्रकटन

काटेकोरांटीची फुलं.

लेखक रामदास यांनी शुक्रवार, 07/11/2008 20:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
जावई कधीही यायचे. त्यांना आधी कळवायची अट नव्हती. सणासाठी यायचे असले तर त्यांच्या वडीलांचे पत्र यायचे.घरात एकच धांदल असायची. आजी तेव्हा जावयांच्या गावातच स्थायीक होती. जावई गब्बर माणूस. त्यांच्या जीपमधून आज्जी पण यायची.आईचा जीव खालीवर व्हायचा. घरात सहा पोरं. पाहुणे येणार म्हणजे महीन्याचं बजेट डळमळायला सुरुवात व्हायची. आमचा वाणी घाडगे.उधार द्यायचा पण वडीलांना उधारी खपायची नाही.पाहुणे म्हणजे जीवाला घोर.तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार. आम्ही पोरं मात्र खूष असायचो. का खूष असायचो हे आजतगायत कळलं नाही.आत्या येणार म्हणजे सकाळी लवकरच येणार. आत्याचा नवरा मोठ्ठा वकील. घरची मालगुजारी.

(चकणा )

लेखक अमोल केळकर यांनी शुक्रवार, 07/11/2008 11:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
(चकणा ) उमाकांत काणेकर यांचे गीत असलेली , शोभा गुर्टू यांच्या आवाजातील एक अप्रतिम गझल ' उघड्या पुन्हा जहाल्या, जखमा उरातल्या ' याचे हे विडंबन त्यांची माफी मागून -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- मिळता पुन्हा सगळा चकणा बशीतला दिसती मम डोळ्यांना मदिरा पेल्यातल्या घेऊ कशी नुसती घशात जळजळे सुरवात करताना, चकल्या पुढातल्या निघता वलय ओठी, हळुवार सिगारचे मिळतात त्या अजुनी शेंगा भाजलेल्या पिऊनिया उरावी, ती भुक लागलेली तू विसरलास होत्या नोटा खिशातल्या ----------------------
Taxonomy upgrade extras

वारी, गिरगावातील समर्थ भोजनालयाची!

लेखक संताजी धनाजी यांनी बुधवार, 05/11/2008 19:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, एक दीड आठवडयापूर्वी तात्यांनी "आजची खादडी" मध्ये एक मस्त माश्यांच्या थाळीचे चित्र [म्हणजे फिश बरं का ;) ] टाकले होते. आणि खाली ब्लॉगचा दुवा होता. तो वाचुन झाल्यावर समर्थ भोजनालयाला भेट देण्याची तीव्र इच्छा निर्माण झाली. पाणी सुटले होते हो तोंडाला! आणि दिवाळीत सासुरवाडीला [दादर] चाललोच होतो तर म्हटले जावूनच येवूयात. म्हणुन शुक्रवारी सकाळी ११:३० ला हिंदमाता वरुन ६६ पकडली. तसे बसने फिरणे कमीच. बस वाहकाला सांगितले की बाबा कांदेवाडी आली की सांग. तो काहीतरी बडबडला.

माझी विठ्ठल माऊली..

लेखक राघव यांनी बुधवार, 05/11/2008 17:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज सकाळ पासूनच सतत विठ्ठलाची मुर्ती डोळ्यांपुढे येत होती. म्हटले आज आपल्या हातून माय काहीतरी लिहून घेणार.. नक्की! तशा २-३ ओळी काल-परवा कडेच मला सुचल्या होत्या पण लिहून काढल्या नव्हत्या! आज मात्र दिवसभरात येवढे लिहून झाले माझ्याकडून.. भगवंताचीच कृपा.. नाही?
Taxonomy upgrade extras

चित्रपट परिक्षण - टिंग्या

लेखक भास्कर केन्डे यांनी बुधवार, 05/11/2008 05:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
ऑस्कर साठी चर्चिला गेला असल्याने श्वासप्रमाणे अपेक्षा ठेऊन मंगेश हडवळेंचा टिंग्या बघायला घेतला. ज्वलंत विषय, उत्तम स्थळ निवड, चपखल भाषा, खोलवर उतरणारे पार्श्वगीत तसेच योग्य वातवरण निर्मिती मुळे पहिल्या पाच-दहा मिनिटात या अपेक्षा अजूनच वाढू लागतात. परंतू दुर्दैवाने चित्रपट पुढे सरकने हळूहळू बंद पडते की काय येवढा संथ होतो. काही वेळाने तर पुढे काय घडणार, कशा प्रकारचे संवाद ऐकायला मिळणार याचा सुद्धा अंदाज बांधता येऊ लागतो. अन टिंग्या ऑस्कर साठी का निवडला गेला नाही याची एक एक करत कारणे समोर येऊ लागतात. शरद गोयेकर या बालकलाकाराने टिंग्याच्या व्यक्तिमत्वाला खूप चांगला न्याय दिला आहे.

तासगांवचं घर..

लेखक प्राजु यांनी मंगळवार, 04/11/2008 22:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
तासगावचं घर : श्रीकृष्ण सदन, नरगुंदे बोळ, २ नं. शाळेसमोर, मेन रोड, तासगांव. असा पत्रिय पत्ता. तासगावात विचारायचे झाल्यास गोखले वकिलांचा वाडा. अस जर कोणाला विचारलं तर डोळे झाकून आणून सोडतील. नरगुंदे बोळात मोठा दरवाजा त्यातल्याच एका दाराला छोटा दिंडी दरवाजा.. दरवाजातून आत गेलं की, उजव्या बाजूला रिकामा गोठा, डाव्याबाजूला एका ओळीत बिर्‍हाड करूंच्या खोल्या. मला आठवणारे बिर्‍हाड्करू म्हणजे माणगांवकर शिक्षक आणि एक कोणितरी नर्स . पुढे गेलं की, मोठ्ठ अंगण .. अंगणाच्या डाव्या बाजूला माडीवर जाण्यासाठी केलेला लाकडी जीना. बरोबर समोर.. सारवलेलं अंगण आणि जुन्या पद्धतीचं घराचं दार..

ओंजळभर पाणी

लेखक हर्षदा विनया यांनी मंगळवार, 04/11/2008 10:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
ओंजळभर पाणी खूप तहान लागलीये, हो ना? ह्म्मं..मलाही, या वाळवंटात, चल,आपणच खोदूया एक विहीर, आपल्या दोघांसाठी,खोल-खोल.. मी माती सारते बाजूला थोडी, मग तूही सार माती थोडी, मग मी सारेन मोठाला दगड, तूही कर तसंच,अगदी तसंच.. आलटून-पालटून, आळीपाळीने, आपण सारत राहू एकेक सगळं खूप खोल खोल जाण्यासाठी.. मग कूठेतरी लागेल ओलावा, उत्साह दूणावेल आणि तहानही.. अचानक हाताला लागेल थोडंसं पाणी, अगदी थोडं-थोडकंच हं...!!! उडवून पाहीन मी ते पाणी, तूझ्या नाक,गाल, ओठांवर, शहारशील तू कदाचित, अचानक, पण ओठ जरा जास्तच हपापतील.. तूझा उजवा हात दे अन माझा डावा घे, बनवू आपण 'दोन' हातांची 'एक' ओंजळ, दोन हातांची नि दोन जीवांची
Taxonomy upgrade extras

व्यसनमुक्ती

लेखक निमीत्त मात्र यांनी मंगळवार, 04/11/2008 09:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
अमेरिकेतील ऍक्रॉन शहरातील १९३५ मधील एक संध्याकाळ. त्या संध्याकाळी दोन अट्टल बेवडे एकमेकांना भेटले. गप्पा मारत बसले आणि चमत्कार म्हणजे गप्पा मारता मारता प्यायचं विसरले. त्यांच्या गप्पांतून दुनियेत एक नवीनच शोध लागला. दारूपासून दूर राहण्याच्या तंत्राचा. पण त्या दोघांपैकी कोणीही मानसशास्त्रज्ञ नव्हता. एक होता शेअर दलाल बिल विल्सन तर दुसरा होता डॉक्‍टर बॉब स्मिथ. खरे तर यापूर्वी मद्यपाशग्रस्ताकडे तुच्छतेने पाहिले जाई (आज ही बरेचजण मद्यपाशग्रस्ताकडे तुच्छतेने पाहतात) त्यांना उपदेशाचे डोस पाजले जात. पण समानतेच्या पातळीवरून त्यांना कोणी समजून घेत नव्हते.