उशीर..... ही हुरहुरणारी सांज अशी अन् भुरभुरणारे केस तुझे असते सुरेख सुंदर कांता पण..... मज दिसती ते गणवेष तुझे ! खिडकीवर , गाली ओघळते ही श्रावणातली धार अशी तू कधी कवळशील सांग सखे हे विरघळते अवशेष तुझे? ही चांदरात गे पुनवेची मी स्वार जुन्या आठवांवरती हा धपापणारा श्वास मला पण ओठांवरती फेस तुझा ! संपले स्वप्न ते सोनेरी अन् माझेही झाले सोने पण मोहरलो मी चितेवरीही गळता.....भिजल्या पापण्यांचे केस तुझे !

मी कुठवर पाहू वाट ? मी कुठवर पाहू वाट ? सांग ना..... कुठवर पाहू वाट ? या उत्तररात्री आठवतो मज केशसंभार घनदाट ही रिती शेज अन् तळमळता मी जाते उशीत भिजून पहाट सांग ना , कुठवर पाहू वाट ?सांग ना , कुठवर पाहू वाट ? तो तरुण कोवळा स्वप्नाळू ती सुंदर , शीतल ना कुठला थाट पाहताच तिला तो हरवून गेला ....नयनी आठवांची* ही लाट !

वर्णन (चालः तमाशातले सवाल जबाब) अटकर बांधा गोरा गोरा खांदा ss पदर उडतोय वार्‍यावर चवळीची तू शेंग शेलाटी लवलव लवलव करती गss ग ग ग गss (माझ्या रामा तू रं ss) गोरा रंग तुझा दुधेरी ss केस काळे मखमाली हासणं तूझं मंजूळ मोठं जणू गुलाब फुलले गाली ग ग ग गss दात तुझे मोती असती ss नाक असे अणुकूचीदार भुवयी ठळक तिरकामठी नजरेचे मारती शर ग ग ग गss पाहणं तुझ चोरून चोरून ss राग तुझा लटका ग लाजलीस हे सांगाया फुका मारसी मुरका ग ग ग गss लगबग लगबग तुझं चालणं ss काम करतीया घाईत जिंकुन घेई मनास माझ्या होशी गळ्यातली ताईत ग ग ग गss

रामराम मंडळी. लई दिवसापास्न मी तुम्हास्नी माझ्या शेतावर घेवुन जायच म्हनत होतो. तो योग आज आला बघा. चला तर मग माझ्या शेतावर. माझ्या जमीनीच गाणं हि जमीन माझी काळी काळीभोर हि जमीन माझी लई दिलदार || ध्रु || हिच्यामंदी करीतो मी जोंधळा लावीतो कधिमधी हरभरा पेरावं मुठभर तर धान्य देई पोतभर || १ || हि जमीन माझी ... कोंबडी शेळी बकरं मेंढरं तसच पाळीतो मी रानपाखरं गोठ्यामंदी असती गाईगुरं वासरं || २ || हि जमीन माझी ... हि विहीर माझी लईलई भारी सतरा झरं तिच्यामंदी पानी भरी अहो मोटर चाले तास चार || ३ || हि जमीन माझी ...

ती , अल्लड ,अवखळ ,चंचल सरिता ती, अद्भुत, अनोखी नव परिकथा , ती , सुन्दर,सोज्वळ,गौर रूपगर्विता, ती ,आसमन्ती, अकस्मात झलके विद्युल्लता ती माझी कविता, तीच माझी कविता ॥

काठावरचे प्रेम..... अस्ताला जाणार्‍या सूर्याला बघून एकदा रात्र म्हणाली, "बराच काही काळ तळपतोस मग शेवटी असा का मावळतोस?" सूर्य म्हणाला , "वेडे , मी जातो तुझ्या सुखासाठी तू आसुसलेली असतेस तुझ्या चंद्राच्या मुखासाठी ! आपलं तारुण्य उधळतेस , पहाटे पहाटे दु:खी होतेस पुन्हा यावं लागतं मला , तुला फुलवायला , तुझ्या सुखासाठी !" रात्र : " खरंच राजा , चंद्रापेक्षाही तूच खरा सखा आहेस भेटतोस काही क्षणांसाठी , पण धग देतोस जगणार्‍या प्रत्येक कणासाठी ! मला तुम्ही दोघेही हवेत , दोघांना एकत्र मला बघायचंय 'एक हात तुला अन् एक हात त्याला' असं बेधुंद जीवन जगायचंय !" सूर्य म्हणाला , "मलाही सख