अलगद दु:ख आज डसतंय गं मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं रूणझुण पाऊलात रूतलेला काटा पूर येता मनामध्ये दिसेनाशा वाटा कुसळ का उरामध्ये सलतंय गं.. मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं.. वठलेल्या वेलीवरी चोरून का उभं खाली काळी माती अन शिरावरी नभ सुकलेलं पान असं रूसतंय गं.. मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं.. दूर दूर कोण तिथं काळोखात फ़िरे मला पाहूनिया करी कोणते इशारे सुख तिथे दूर उभं हसतंय गं मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं.. भेगाळली धरा वाहे आसवांचा झरा आभाळात नुसताच वाजतो नगारा प्रखर उन्हांत रान भिजतंय गं मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं कधी कानी येता काही प्रेमभरे बोल मोह पडे जीवास नि होई घालमेल भुलव्याला रोज असं फ़सतंय गं मन माझं

उशीर..... ही हुरहुरणारी सांज अशी अन् भुरभुरणारे केस तुझे असते सुरेख सुंदर कांता पण..... मज दिसती ते गणवेष तुझे ! खिडकीवर , गाली ओघळते ही श्रावणातली धार अशी तू कधी कवळशील सांग सखे हे विरघळते अवशेष तुझे? ही चांदरात गे पुनवेची मी स्वार जुन्या आठवांवरती हा धपापणारा श्वास मला पण ओठांवरती फेस तुझा ! संपले स्वप्न ते सोनेरी अन् माझेही झाले सोने पण मोहरलो मी चितेवरीही गळता.....भिजल्या पापण्यांचे केस तुझे !

मी कुठवर पाहू वाट ? मी कुठवर पाहू वाट ? सांग ना..... कुठवर पाहू वाट ? या उत्तररात्री आठवतो मज केशसंभार घनदाट ही रिती शेज अन् तळमळता मी जाते उशीत भिजून पहाट सांग ना , कुठवर पाहू वाट ?सांग ना , कुठवर पाहू वाट ? तो तरुण कोवळा स्वप्नाळू ती सुंदर , शीतल ना कुठला थाट पाहताच तिला तो हरवून गेला ....नयनी आठवांची* ही लाट !