करुण

आई .. मिटलेला श्वास .. ४ https://www.misalpav.com/node/15170

पार्श्वभुमी : घरामध्ये वावरताना .. घरातील प्रत्येक गोष्टीकडे पाहताना त्या वस्तु ही आपापल्या पद्धतीने आपल्या दु:खात सामील होत आहेत असा भास कवितेतील नायकाला होतो .. एक व्याकुळ मन आई साठी रणकंदन करताना

नयनांची दोन पिल्ले
आसूसले घरटे
मायेच्या छप्पराला
काळजाची झुंबरे

पापण्यांच्या तोरणाला
अबोल आसवांची घुंगरे
हरवलेल्या ह्रदयतरंगावर
सूर ओळखीचे हळवे

परतून सांग तुजला बोलावणार कैसा?
नाहीस तू मनाला समजावणार कैसा?

पुरते अटून गेले डोळ्यामधून पाणी
कल्लोळ भावनांचा मी दावणार कैसा?

जहरी तुझ्या स्वरांनी शिवलेस ओठ माझे
संवाद अंतरीचा पण थांबणार कैसा?

चाहूल पावसाची सुर्या फितूर झाली
भेगाळला उन्हाळा ओलावणार कैसा?

कंटाळलो कितीही बेरंग जीवनाला
आयुष्य तू दिलेले अव्हेरणार कैसा?

मी हात लावल्याने कोमेजली बिचारी
निष्पाप त्या फुलांना रागावणार कैसा?

ना सांगता कधीही येतेस तू समोरी
माझ्या व्यथे तुला मी हुलकावणार कैसा?

- स्वानंद

आई.. मिटलेला श्वास ३ - https://www.misalpav.com/node/15127

पार्श्वभुमी : दारातील रांगोळी ही काही तरी स्मरणांचे टीपके बोलते आहे, आणी संध्या समयी जीवन सूर्य क्षितिजापल्याड गेलेला पाहुन स्वताचे वलयांकीत जीवन ही व्यर्थ वाटणारा हा नायक ..

उंबर्‍यावर सांजसमयी
मन माझे रडते आई
पाणावलेली आर्त रांगोळी
तुझेच स्मरणगीत गाई

सूर्यबिंबावीन क्षितिजी
किरणांचा मखर ओस
जीवनदेव्हार्‍यात आई
देवत्वाची जागाच रिक्त

--------- शब्दमेघ

एक होता काऊ
एक होती चिऊ

काऊचं घर होतं मेणाचं
चिऊचं घर होतं शेणाचं

एकदा काय झालं,
जोराचा वारा आला
चिऊचं घर उडून गेलं

चिऊ आली काऊकडे
तिला वाटलं, तो आपलं ऐकून घेईल
त्याचं घर एवढं मोठं, त्यात जागा देईल

काऊदादा काऊदादा दार उघड
""नको, माझं घर लहान आहे''

काऊदादा काऊदादा दार उघड"
"नको, माझं घर खराब होईल''

काऊदादा काऊदादा दार उघड
""नको, माझे कपडे खराब होतील''

काऊदादा काऊदादा दार उघड
""नको, मला जायला उशीर होईल''

आई..मिटलेला श्वास - २ ... https://www.misalpav.com/node/15014

पार्श्वभुमी: मळकट पायवाट .. गावाला दूर गेल्यावर ही तेथील प्रत्येक गोष्टींमध्ये आपल्या आई बद्दलच्या दाटुन आलेल्या भावनांच्या या पारंब्या

ते वडाचे झाड वाळके
दोरा बोहताली करकच्च
स्वप्नझुल्यांच्या पारंब्या ओस
भावना दाटलेल्या भरगच्च

आकाशात किंचाळते वीज
सुनसान मी भयभीत
स्मरणात तुझीया संपते
खोल हुंदक्यांची रात

रस्त्यात उभे वारुळ
मनाचे उडलेले डाग
स्वप्नपारंब्या खाली
निजते माझे विचारगाव

----- शब्दमेघ

कितीही रात्री जागल्या तरी
पौर्णिमेच्या चंद्राला तोड नाही
आणि प्रेमात हरलेल्याला तर
कोजागिरीची बासुंदीही गोड नाही

आई..मिटलेला श्वास -१ https://www.misalpav.com/node/14964

पार्श्वभुमी: कातरवेळी अंधाराकडे झुकलेले नभ आणी त्या वेळेस आठवणींच्या झोक्यावर आसवांची शब्दांध रात्र श्वासधागे कशे उसवत आहे हे वर्णन

तळ्याचे नीर दर्पण | विखुरले नभांकण |
वाळलेले नक्षीपर्ण | तरंगीत ||

ढळलेली सांजसंध्या | निजलेले सूर्यपक्षी |
स्वप्नफ़ुले जागलेली | सुगंधीत ||

धरणीची ग्लान झोप | तार्‍यांचे सूरेल गीत |
उसवले श्वासधागे | अंतरात ||

खालील कविता ही पाचोळ्या प्रती मेघाची ओढ दाखवते आहे.
मेघ- पाउस .मेघ - वसुंधरा ह्यांचे नाते सर्वांना माहीत आहेच.
पण या नविन नात्याची अनोखी ओढ

प्रिय पाचोळ्या

तुझ्या आठवांची मनी पानं उभी र्‍हाई
साद सुन्या आभाळाची तुझे गीत गाई
तरी मेघ दाटला हा पाचोळ्याच्या ठायी
हरवल देह भान मावळल्या नभी
झाकोळुनी हरवतो श्वास वेडापिसा
वनवा ह्यो उरी पेटला... जीव गुंतला

जीव गुंतला ....जीव गुंतला ...जीव गुंतला...जीव गुंतला

पार्श्वभुमी : आई नसताना , उदास खिन्न पणे कवितेचा नायक संध्याकाळी क्षितिजाच्या दिशेने पहात असतो आणि मनातील कल्लोळ मनाशीच गिरक्या घेत असतो .

नक्षीमय सांजनभी
सोनेरी तोरण ढगांचे
प्रकाश किरणे शोधती
गहीरे सावळ मायेचे

कल्लोळ माजला येथे
भावनांच्या डोंगरापाशी
निस्तेज जाहला जीव
तेजगोलाच्या अस्तापाशी

----- शब्दमेघ