करुण

मधुकर घुसळे ह्यांचं एक सुंदर गाण मराठी चित्रपटात आहे.
>>>डोक फ़िरलं या बयेच डोक फ़िरल या
हाताला धरलया म्हणते लगीन ठरलय या

ह्या चालीवर विडंबन (त्या गाण्याचे नव्हे!), समाजात माजलेल्या भस्म्या रोगावर विडंबन सादर करीत आहे. भ्रष्टाचाराला सगळेच नावे ठेवतात, अगदी तडस लागे पर्यंत चरत असतांना देखील. हा भस्म्या रोग आता समाजाच्या मुळात शिरला आहे.

भस्म्या--

भस्म्या झालाय या समद्यांना भस्म्या झालाय या
ढेरकं फ़ुगलयं या म्हनतात आनिक खायचय या.....

नाग जेव्हा सरपटत जातो
तेव्हा खरेच नाही कळत मला
की तो नाग आहे की साप आहे ?
तुम्हाला कळतो का तो काय आहे ते ?
साप की नाग ?
कधी बघितलाय का त्याला सरपटताना ..?
नि अचानक फणा काढताना ?
*****
सळसळ सळकताना विजेच्या वेगाने
नि फणा काढून जाभाड पसरताना ?
अगदी वीतभर फणा नि
पसरलेला आक्राळविक्राळ जबडा
एखादे पाखरू ,उंदीर कसा भयभीत नि
मत्रमुग्ध होऊन जातो त्याच्या नजरेच्या टप्प्यात
नि जागच्या जागी कसे खिळून जातो
त्याच्या जबड्यात कसा शिरतो अलगद
आपले प्राण त्याच्या हवाली करत ?
******
मी पाहिलेय भर दुपारी बारा वाजता
एका सरड्याला

किती काळ गेला तुला जाऊन
तुझी आठवण येत नाही असे होत नाही.
पण तुझ्या आठवणीने
डोळ्यात पाणी येते असे पण आता होत नाही !!

आई!!
बरे झाले तू म्हातारी होऊन नाही गेलीस
मी जेह्वा एकटा असतो
वरच्या गच्चीत निळ्या आभाळाकडे बघत असतो
आई मला तू चक्क दिसतेस
तुझा तो छान प्रसन्न चेहरा
माझे मन भरून येते
पण शप्पत ?
डोळ्यात पाणी नाही येत आताशा माझ्या !!

आई ;तू शांत होतीस
दुधावरची साय होतीस !
पोरांनी अभ्यास नाही केलास तर
मास्तरची छडी होतीस !!

हलक्या फुलक्या पिसासारखे फुलपाखरू
पंखावर मस्त रंगीत ठिपका
गिरकी घेत झुलत असते
फुलांच्या गंध भारल्या स्वप्नात

फुले खुणावतात फुलपाखराना
खुळावतात त्याला आपल्या मत्त गंधाने
फुलपाखरू धुंद ! मंत्रमुग्ध !!
खेचले जातात आपोआप नकळत

स्पर्श करते फुलांना फुलपाखरू
एक शहारा फुलाच्या रोमारोमात
अग आईग केवढा काटा फुलला
माझ्या गर्भ कोशात सरसरून !!

पाकळी पाकळी मत्त असते
रेशीम रेशीम मस्त मुलायम
पाकळीच्या स्पर्श सुखाने
फुलपाखरू जाते मत्त होऊन

भाग ६ :- https://www.misalpav.com/node/15395

पार्श्वभुमी : शेतवस्ती वरती राहणारा कवितेचा नायक. शेतातील फ़ुले , बांधावरील माळवादाचे घर, वाहणारा पाट , चंद्र यांची अवस्था ही आता त्यास त्याच्या मोडलेल्या मना प्रमाणे वाटते.. सुर हरवलेले जग त्याच्या मनाच्या बांधावरुन..

बांधावर पडलेल घर
रानफ़ुलांचा एकेरी सूर
भळभळणारा आठवांचा पाट
डोळ्यामध्ये भयसंध्या दाट

चंद्राची ढगात हूल
सुनसान विचारांची भूल
निशब्द एक काहूर
मन व्याकुळ सैरभैर

जय नावाचा इतिहास जो
घडले तसेच सांगत आहे?
पराजित सारे मरून गेले
जेत्यांचा भाटगण गात आहे

मानवबुद्धी श्रेष्ठ कर्तबगारी
वचन गीतेत महान आहे?
पौरुषहीन जो संन्यस्त झाला
कामलालसा घेते प्राण आहे

पांडवास हरवण्या दान करुनी
सूर्यपुत्र अधर्माने वागत आहे?
धर्म रक्षणासाठी कवचाचे
अधर्म्यांकडूनच दान आहे

'पांडव' तो जरी इंद्रपुत्र
गादीवर हक्क सांगत आहे
पान्हा तोडून टाकले जिने
पाचांचे जीवदान मागत आहे

रजस्वलेची फेडुनी वस्त्रे
अंकी बसण्या बोलवत आहे?
जी राज्य स्वतःचे मिळाले असता
फजिती करून हसत आहे

जय नावाचा इतिहास जो
सारे जेत्यांचेच लिखाण आहे
पराजितांना अधर्मी ठरवून
उंच विजेत्यांचे निशाण आहे

राजपुत्रच श्रेष्ठ धनुर्धारी
वचन गुरुंचे महान आहे
एका अंगठ्याच्या कर्जापायी
गुरुधर्म तो गहाण आहे

सूताघरी सूर्यपुत्र दानी
वंचनाच नियतीचे दान आहे
धर्माची चौकशी करतो ईश्वर
उरी भावाचाच बाण आहे

जरी सुयोधन अंधपुत्र तू
राजपदीही अपमान आहे
सत्तालोभ धर्माधर्म कधी
कमरेखालीच प्रहार आहे

कर्मयोगाची करुनि भलामण
हरला गुरुचाच प्राण आहे
सूडाग्नीत जीवन गुरुपुत्राचे
चिरंजीव विराण आहे

भाग ५: https://www.misalpav.com/node/15255

पार्श्वभुमी : गावाकडे शांत तळ्यावर बसल्यावर, त्याची सुक्ष्म लाट ही मनावर आघात करते आणि विचारधारेच्या प्रवाहात मन हळुच वाहु लागते

तळ्याकाठी निशब्द
निरव सांजवेळ
नक्षत्रांच्या फेर्‍यामध्ये
आठवांचा खेळ

सोनेरी क्षणांचा हा
क्षणिक कवडसा
अभिषेक सूर्यास्तास
ओघळणार्‍या आसवांचा

तरंगीत सुक्ष्म लाट
मनपटलावर विरता
तिमिरात सामावते
अखंड विचारधारा

---------- शब्दमेघ

डिस्क्लेमर : प्राजुतैच्या दिवाळीच्या सुंदर कवितेची अशी चिरफाड केल्याबद्दल तिची जाहीर माफी मागतो. प्रस्तुत कवितेत नवर्‍याचे कपडे धुवून धुवून वैतागलेली बायको आपली व्यथा मांडते आहे. समस्त स्त्रीमुक्तीवाद्यांनी कृपया ह. घ्यावे! ;)

रस्त्यावरती लोळत येता का हो तुम्ही संध्याकाळी
सदरे, लेंगे आणिक पंचे, काय काय मी धुवू सकाळी?

चमचमणारे ओले दुपटे, दिवसामधुनि शतदा वाळी
प्लास्टीक घाला गादीवरती, निजण्यापूर्वी अपुली बाळी

सजून जाते अंगण अवघे कपड्यांनी या तिन्ही त्रिकाळी
दाटीतून त्या मार्ग काढता, नाडी यांची लागे भाळी