करुण

3

कालच आई स्वप्नात येऊन गेली
माझ्या केसात हात फिरवून
हलकेच मला म्हणाली
किती राब राबतोसरे तू
थोडासा आराम करीत जारे बाळा
काम काम नि अविरत काम
मग आराम कधी करशील बाळा ...?

कसा जीव माझा व्याकुळ होऊन गेला
तिच्या आठवणीने जीव ओला ओला झाला
सतत काळजी तिची सवय होती
पोरांच्या सुखासाठी ती राब राब राबत होती

3

3

3

3

सुन्या आयुष्यास उरला ...
तुझ्या आठवांचा आधार
पुन्हा करतो आहे मीच ...
जुन्या जखमांचा जीर्णोद्धार

मन-मंदिरात गंधाळलेल्या ...
विझल्या सगळ्याच वाती
तुजविण झालेल्या अंधारात ...
उरल्या भकास एकल्या राती

केलास हिशेब सहज अन ...
चुकले गणित जगण्याचे
उरले गाठीशी सखये आता ...
नुसते आभास आसवांचे

आता अंधाराचे नाही सखये ...
वाटते मज उजेडाचे भय
अन श्वासाश्वसास माझ्या ...
आता लागली भैरवीची लय

3

हळूहळू दिवस संपून जातात तारुण्याचे
नि अलगद येतात दिवस वार्धक्याचे
जात नाहीत दिवस
ठाम थांबून राहतात
बंद पडलेल्या घड्याळासारखे ...!!

तो पक्षासारखा
अलगद उतरलाय ह्यां परक्या
अनोळखी शहरात
नि बघत बसलाय
ह्या निसर्गाची झिम्म बरसात

येथे नाहीत कोमेजत फुले
टांगून ठेवतात फुलांचे ताटवे
सुबक सुंदर खांबावर
तसेच हे म्हातारपण
लोंबत असते आयुष्याला
झिजलेले हाडे सांभाळीत ......
ह्यांच्या साठी असतात छोट्या बाबा गाड्या
हलके हलके धावत असतात
मागे झेंडा लावून
म्हातारपण गोंजारीत बसतात ...!