माझ्या येथील काव्याचे हे विडंबन म्हणावे की स्वतंत्र काव्य हे तुम्हीच ठरवा. आग कारभारनी हातरून टाक, चल घाई कर माझ्या झोपेची झाली आता येळ ||धृ|| दिसभर मी राबराबतो कष्टानं दमून जातो किती आटवन तुझी मला येई कामामदी बी लक्ष लागत न्हाई दोन घटका बसावं वाटं तुझ्याजवळ माझ्या झोपेची झाली आता येळ ||१|| कधी दिवसपाळीत दिस जाई कधी रातपाळी आडवी येई हातामधी हात तुझा कधी मी घेई? त्यासाठी जीव माझा कसनुसा होई कधी खेळायचा ग पिरीतीचा आपन खेळ? माझ्या झोपेची झाली आता येळ ||२|| नको दुनीयेची चिंता आता तू करू राघू मैना आपन दोघे ठरू उगा नको नको तू म्हनू जीव टांगनीला नको आणू आता येतीस का भजनाचे वाजवू का टाळ? ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १५/०९/२०१०