आनंद - कार्लसन, सोची २०१४ - डाव १

ई१ मधे आलाय, काळ्या घोड्याने हल्ला केला की उंट जी ४ मधे येईल.

उंट एच ३ मधे आणणे जास्त संयुक्तिक वाटते आहे. पण मग ई५ असे प्यादे पुढे येते एन्पासंट घेता येत नाही कारण मागे वजीर पिन झालाय!

त्याचे प्रश्ण सोडवलेले आहेत. सध्यातरी आनंदला किंचित माघार घेणे भाग आहे असे दिसते....

आनंद खेळला एफ ५, घोड्याने पांढरा उंट हत्तीने काळा घोडा अशी मारामारी होऊन प्यादे एफ ५ खेळी थोपवली आहे.

हत्ती एफ ६ आणून ई ७ वरच्या प्याद्याला जोर देतोय का हत्तींची मारामारी करुन डाव सोपा करतोय?

आणि हत्ती सी स्तंभात आणून मॅग्नुसने ताबा घेतलाय. आता आनंदची मदार पुढे गेलेल्या प्याद्यांवर आहे पण आता प्रत्येक खेळी कॅलक्यूलेटेड हवीच हवी.

वजिराने हत्ती मारता येत नाही कारण मग वजीर सी २ चेक, राजा ए १, वजीर सी १ चेक आणि पाठोपाठ हत्तीने मात होते!! गाढव मात म्हणता येईल याला...

वाचतोय. मोबल्या वर गेम पाहता येत नाही.

असा आणून ई ७ मारण्याची धमकी दिली आहे. हत्तींची मारामारी होणार..

एच २ चे प्यादे घेत्ले तर हत्तीने ई७ प्यादे मारुन चेक दिला जाऊ शकतो. वजिराने एच १ असा चेक दिला तर हत्ती परत मागे आणून चेक निघू शकतो.

प्याद्याची कमकुवत बाजू हा आता खेळाचा केंद्रबिंदू आहे. हत्ती डि ८ आणि नंतर डी ७ असा आणून त्या प्याद्याला दुहेरी जोर करणे गरजेचे..

खेळ्यांना १४ मिनिटे आहे आणि आनंदला १३ खेळ्यांना २३.

जायची शक्यता दिसायला लागली आहे. आनंदची दोन्ही मोहोरी पटाच्या मध्यात राहून संपूर्ण पटावर लक्ष ठेवून आहेत त्यामुळे अगदी बरोबरी नाही कारण आनंद अजूनही जिंकण्यासाठी खेळू शकतोच....

डावावर हळूहळू मिळवायला ताबा सुरुवात केली आहे! :( आनंदला सावधपणे खेळावे लागणार...

कठीण आहे. अवांतर :डावपेच म्हटलं की .The Other Guy Blinked की या पुस्तकाची आठवण होते.

रचाकने : खेळाडू ज्या कागदावर खेळी लिहीतात त्याचा नंतर ऑक्शन वगैरे होतो का ?

डाव पाहिला नाही अद्याप, पण तुमच्या प्रतिसादांवरून मागच्या वर्षीची आठवण येतेय!

बरोबरी की आनंद जिंकला... आनंद हरा नहीं करते...

Anand seemed to have taken cues from the 2013 championship loss where his slow, defensive play was said to be the reason behind his defeat. He started off aggressively and both players showed intent for a result instead of playing for a draw. But things started turning sour for the Indian Grand Master after the first twenty moves. Carlsen, who initially looked flummoxed, soon pulled himself together and played a set of brilliant moves and wrested back momentum. After the first twenty moves, Magnus losing the game was out of question. From then on, it went from bad to worse for Anand becasue Magnus as usual started pressing for a win. On top of that, Anand started committing small errors too. From moves 30 to 40 Vishy's decisions were not prudent, thus leading to complications in the end-game. Anand used this narrow lee-way from Carlsen and at the end put his queen to good use to force a draw. Especially his 44th move Qh1 was appreciated by all the chess experts who were following the game as the best move of the game. आणि आनंदची ही पोस्ट मॅच कबुली : Anand when asked what went wrong in the middle, "Somehow I did some careless moves and got wobbly in the middle, on the 34th move I got into a spot of bother and the time was pressing too. I'm a little bit relieved yes."

मला आता या आनंद वि॰कार्लसन यांच्यातल्या खेळाची तुलना पूर्वी झालेल्या ब्रझील वि॰ फ्रान्स (फिफा फाइनल)फुटबॉल खेळाशी करावीशी वाटतेय. आक्रमक खेळाडूची हल्लाचाल अयशस्वी झाली तर संरक्षणात्मक खेळाडू त्याला हरवू शकतो कारण त्याचे सर्व मोहरे एकमेकाची पाठराखण करत असतात तर आक्रमकाचे पुढे गेलेले मोहरे अडकतात आणि मागच्या मोहऱ्यांकडे दुर्लक्ष झालेलं असतं.

एकूण चांगला झाला. आनंदने आक्रमक सुरुवात केली. वरती म्हटल्याप्रमाणे वीस चालींपर्यंत त्याचा वरचष्मा होता. घड्याळात सुद्धा तो बराच पुढे होता. त्यानंतर मात्र मॅग्नुसने त्याचे आडाखे चुकीचे ठरवले. माझ्यामते मॅग्नुसचे सगळ्यात मोठे शक्तिस्थान आहे त्याचा अत्यंत साधा खेळ, एकावेळी एकच खेळी हे सूत्र तो कटाक्षाने पाळतो. उदा. आजच्या सामन्यात सत्ताविसाव्या खेळीच्या आसपास पटाच्या मध्यात आनंदचा वजीर आणि हत्ती अतिशय प्रबळ वाटत होते त्यानंतर दहा चालींमध्ये आनंदची दोन्ही मोहोरी पहिल्या ओळीत राजाला वाचवायला धडपडत होती! मॅग्नुसच्या अत्यंत अचूक खेळ्या हे बघण्यासारखे असते. बत्तिसाव्या खेळीपासून पुढे सलग सहा खेळ्या त्याने फक्त वजिराच्या केल्या आहेत. बघताना वजीर नुसता इकडून तिकडे हलवलाह्जातोय की काय असे दिसते आहे पण प्रत्येक खेळी ही अत्यंत लॉजिकल आणि डाव कणाकणाने पुढे नेणारी आहे. दोन मोठ्या खेळ्यांच्या मधे तो एखादी प्रॉफिलॅक्टिक (प्रतिस्पर्ध्याच्या प्रभावाला रोखून धरणारी) खेळी करतो. आजच्या डावात मला मॅग्नुसचा खेळ प्रभावी वाटला. आनंदला जर ४१ वी आणि ४४ वी चाल सापडली नसती तर त्याचे काही खरे नव्हते.