आताची नॅनोची अ‍ॅड जाम डोक्यात जाते. 'आगे बढा' हे जाहिरातीतल्या पात्राला उद्देशून असलेलं वाक्य त्यांनी त्याच पात्राच्या तोंडून 'पुढे चालला' असं म्हणवून घेतलंय. मध्यंतरी अजित भूरेंनी मुलाखतीत सांगितलं होतं की अशा जाहिरातींसाठी डबिंग करताना हे चूकीचं मराठी आहे असं सांगण्याचा कलाकारांनी प्रयत्न केला तर हेच अप्रूव्ह होऊन आलंय असं सांगण्यात येतं.

मराठीच्या अभिमानासाठी काढलेल्या चित्रपटात [ मी शिवाजीराजे....] जर " मला गर्व आहे मी मराठी असल्याचा..." असे तद्दन चुकीचे वाक्य म्हणत असतील तर जाहिरात कंपन्यांमधे भाषांतर करणार्‍या परप्रांतियांकडून कशाला अपेक्षा ठेवायची...?

बहुतेक गॅरे़जवाले "ऑटो"ऐवजी "अ‍ॅटो" लिहितात..

काल परवाच बांधकाम व्यवसायातल्या कंपनीची जाहिरात वाचली. "आम्हाला क्रमांक १ चे अग्रगण्य बनवल्याबद्दल आभारी आहोत आम्ही तुमचे".. आता क्रमांक २ चे अग्रगण्य कोण तेही सांगून टाका म्हणावं! म्हणजे आपल्याला ब्वा हा शब्द माहीत आहे म्हणून वापरा, पण वाचकांना मात्र तो नक्कीच माहीत नसणार म्हणून अर्थही सांगून टाका.. असा उद्योग वाटला हा. बाकी वाक्यरचनेबाबत तर __/\__..

आवडला. मराठीचं हिंदीकरण तर आता अगदी अंगवळणी पडले आहे. हिंदाळलेली मराठी ही ऐकायला खूप विचित्र वाटते. मस्त चिकन बिर्यानीमध्ये अधून-मधून भेंडीच्या फोडी लागाव्यात तशी... सुविधा - हिंदी शब्द - मराठी प्रतिशब्द सोयी गुफा - हिंदी शब्द - मराठी प्रतिशब्द गुहा विदेश - हिंदी शब्द - मराठी प्रतिशब्द परदेश योगदान - हिंदी शब्द - मराठी प्रतिशब्द माहित नाही करोड - कोटी कमी - कमतरता एका नाटकाचे (मराठी) नाव "या, तुमचीच कमी होती" असे होते. आता बोला! कसलं मराठी नाटक वयात आलं, खड्ड्यात गेलं!! "सासू माझी ढासू" अरे हे काय नाटकाचं नाव झालं? यमक जुळवण्यासाठी काहीही??? बाकी आजकाल मराठी शब्दांचे ज्ञान कमी कमी होत चालले आहे हे खरे. कार्यालयात एकजण (अर्थात पुणेरी) दुसर्‍याला म्हणाला, "अरे तो नं, तो जात्याच खोडसाळ आहे; छळवादी आहे नुसता" तो समोरचा जो मराठी महापुरुष होता त्याच्या चेहर्‍यावरची बारीकशी सुरकुतीदेखील हलली नाही. तो मट्ठासारखा बघत राहिला. मी माझ्या पुणेरी मित्राला म्हणालो कि बाबा रे त्याला कळलेलं नाहीये तू काय म्हणालास ते, पुन्हा सांग त्याला. आता बोला.

विमानातील "खुर्चीची पेटी" !! विमानक्रमांक ऐवजी विमानसंख्या

भाषांच्या सरमिसळीविषयी, विशेषतः इतर भाषेतले शब्द घेण्याविषयी तितकंसं तीव्र विरोधी वैयक्तिक मत नसल्याने त्याबाबत पास. :)

नमस्कार, रोजच्या गप्पाटप्पा करण्यासाठी,वाढदिवस, बातम्या आणि इतर अश्याच तात्कालीक चर्चांसाठी हा खरडायचा फळा आहे. येथे खुप लेखन करू नये. कारण तीन दिवसांनी हे लेखन उडवल्या जाईल.

खरं म्हणजे मला हे पण खटकतं. लेखन उडवल्या जाईल च्या ऐवजी लेखन उडवले जाईल, हे जास्त बरोबर वाटत नाही का?

'झी २४ तास' ने काल एका गोष्टीचा 'पर्दाफार्श' केला आणि बातमीवर 'झी २४ तास इम्पॅक्ट' असा शिक्का मारून बातमी दाखविली जाते. असो. 'आलेलो', 'गेलेलो' हे तर इतकं इतकं वापरलं जातं की तेच शुद्ध आहे असं माझं मत बनत चाललं आहे. तेही असो. डेटॉलच्या जाहिरातीत ५-६ वर्षांची मुले क्रिकेट खेळत असतात त्यांचा चेंडू बाजूलाच बांधकाम चाललेल्या इमारतीच्या पाण्याच्या हौदात पडतो. त्या घाणेरड्या पाण्यात उतरायला कोणी तयार नसतं पण एक मुलगा धाडकन उडी मारतो (पाणी कमरे इतकंच खोल असतं) आणि चेंडू बाहेर काढतो. कारण का तो रोज आंघोळीच्या पाण्यात डेटॉल टाकून की डेटॉलच्या साबणाने अंग धूत असतो. त्याला जंतू संसर्ग होऊच शकत नाही. आता प्रश्न असा आहे हे चलचित्र दूरदर्शनवर पाहून दुसर्‍या एखाद्या मुलाने (तो डेटॉल वापरत असेल किंवा नसेल) एखाद्या हौद्यात उडी घेतली आणि पाण्याची पातळी ७-८ फुट असेल आणि त्या मुलाला पोहता येत नसेल तर काय अनर्थ होईल? चुकीची जाहिरात पाहून एखाद्या लहानग्याचा जीव जाऊ शकतो. डेटॉलच्याच दुसर्‍या एका जाहिरातीत त्याच वयाच्या मुलांचा क्रिकेट खेळताना चेंडू एका बाजूला उभ्या असलेल्या ट्रक खाली जातो. एक मुलगा लगेच ट्रक खाली घुसून तो चेंडू बाहेर काढतो. ट्रक खालच्या धुळीची, जळलेल्या तेलाची, वंगणाची त्याला काळजी नसते कारण तो डेटॉलने आंघोळ करत असतो. परंतु, तो मुलगा ट्र्क खाली असताना ट्रक सुरू झाला असता तर?? जाहिरातींच्या ह्या धोकादायक परिणामांना जबाबदार कोण? एका शीतपेयासाठी तरूण मुलं मुली ह्या इमारतीवरून त्या इमारतीवर उड्या मारत, दोरीला लटकत आणि पत्र्याच्या नळकांडीतून ७-८ मजली इमारतीवरून खाली येतात. 'आज काही तुफानी करूया' म्हणणारी ही मुलं काय किंवा अक्षयकुमार काय, शीत पेयं काय किंवा रहदारीतून वेगाने आणि वेडीवाकडी मोटरसायकल चालविणार्‍या त्या जाहिरातीतील तरूण काय सर्वजणांना धोकादायक खेळ खेळायला प्रवृत्त करताना दिसतात. खाली एक बारीक सूचना टाकली की ह्यातील सर्व स्टंट दृष्ये सराईत, पटाईत आणि व्यावसायिक कलाकारांनी केली आहेत आपण प्रयत्न करू नये, की जाहिरातदाराची जबाबदारी संपली? भाषेच्या शुद्धतेबरोबरच आचरणाची शुद्धताही तितकीच (किंबहुना जास्त) महत्त्वाची.

माझी पुतणी शाळेतून सायकलने घरी येते, काल घरी आल्यावर ती म्हणाली, मी मिठाईच्या दुकानाशी आल्यावर डचमळले, कोणत्या रस्त्याने येऊ तेच कळेना!!

मराठीच्या शिक्षिकेने मुलांना वर्गात सांगितले, वडील हा नपुसकलिंगी शब्द आहे. घरी मुलाने पेपर सोड्वताना तोच पर्याय लिहीला. मी त्याला समजावले, त्यावर त्याचे बाईंनी दिलेले स्पष्टीकरण- ते वडील म्हणजे नपुसकलिंगीच!! दुसय्रा दिवशी शाळेत गेले. बाईंचे म्हणणे ते ज्या साठी वापरतो ते शब्द नपुसकलिंगीच!! आदरार्थी बहुवचन त्यांना पटले नाही. 'व्याकरण आम्हीही शिकलोय हो!! काय पण एकेक पालक आहेत!!' एवढे ऐकून परत आले.

कालच 'मटा'त कुणीतरी 'भडास काढली' आणि 'कुण्याच्यातरी गाण्यावर तरुणाई थिरकत होती' ची बातमी होती.

२०१३च्या कालनिर्णय क्यालेंडरवर जानेवारी महिन्यातली जाहिरात पाहिल्यास 'का पत्नीच्या यशाच्या मागे पतीचा हात असू शकत नाही' असे काहीतरी लिहिले आहे. एका बाजूला दिया और बाती हम असेही आहे. म्हणजे ही एखाद्या मालिकेची जाहिरात असावी असे वाटते.

आजकाल 'घडवणे'किंवा 'करणे' ऐवजी 'रचणे' हे क्रियापद वापरले जाते. उदा.इतिहास रचला,रेकॉर्ड रचले इ.