मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

"मे आय कम इन सर?" "येस, प्लीज" "थँक यू!" "आकाश देशमुख! बरोबर?" "हो सर." "आपण बोललो होतो फोनवर" "हो" "ते मिस्टर दातार ज्यांच्या रेफरन्सने तुम्ही आलायंत ते तुमचे कोण?" "ते बाबांच्या अॉफिसात आहेत." "अच्छा!" "बरं! तुम्ही इलेक्ट्रॉनिक्स मधे काय केलंयत?" "मी BE केलंय सर Electronics ब्रँचमधून" "अरे बापरे! इलेक्ट्रॉनिक्स?" "हो सर.का? काय झालं?" "अरे यार !

नंदनवनातली ती कोवळी कळी.. ती खुडण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? तुमच्या विखारी वासनेसाठी तिच्या देहाची लक्तर करण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? असाल धर्मद्वेष्टे तुम्ही.. तुमच्या धर्मांधतेसाठी तिचं आयुष्य कुस्करण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? बाईच्याच पोटी जन्म घेतला ना? तुमच्या आई ची कूस अशी अपमानित करण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? असेल तुमचीही एखादी बहीण बांधली असेल मनगटावर राखी त्या राखीचे असे धिंडवडे काढण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? इतकं नीच अधम क्रुत्य करुन ही अजून श्र्वास चालू आहे तुमचा.. हा जगण्याचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? वाद होतील..विवाद होतील..खटले चालतील..

नाचणी पुट्टू साहित्य : १. नाचणी पीठ एक वाटी २. बारीक कापलेला कांदा ३. बारीक चिरलेला टोम्याटो ४. लाल / हिरव्या मिरच्या ५. तेल व फोडणी साहित्य ६. मीठ ७. फुटाण्याची डाळ -------------- १. नाचणी पीठात थोडे पाणी शिंपडून दमट करावे . नंतर कुकरच्या एका भांड्यात ठेवून कुकरमधून १०-१५ मिनिटे वाफवून घ्यावे. ( फडक्यात घालून वाफवणे , पुट्टु पात्र , इडली पात्रात वाफवणे असे इतर पर्याय आहेत. ) २. नंतर तेलाची फोडणी करुन त्यात कांदा, टोम्याटो, मिरच्या घालून परतावे. फुटाण्याची डाळ, ओली मूग डाळ , मटार , नारळाचा कीस , गाजर कीस, बीट कीस इ इ घालता येईल. ३. नंतर वाफवलेले पीठ घालून भरपूर परतावे.

Taxonomy upgrade extras

Ragi Puttu

नाचणी पुट्टू spicy

मिपा वरील अनेक लेखक अतिशय चांगल्या विषयावर मुद्देसुर लिहितात. न्यू इंडिया फेलोशिप ही आपणासाठी चांगली संधी ठरू शकते. स्वतंत्र भारताच्या आर्थिक, राजकीय किंवा संस्कृतीक समजुतीचा व्यास वाढविणाऱ्या कामासाठी आपणाला महिन्याला १५०,००० पर्यंत भत्ता मिळू शकतो. आपण भारतीय नागरिक असणे आवश्यक आहे. http://www.newindiafoundation.org/fellowship/

रानभेदी वाहतो वारा सांजवेळी सुन्न उंबरा..!! परसात आली गाई वासरू फोडते हंबराई कुशीत घेते त्याला कुशीत घेते त्याला दूध पिण्या करते इशारा रानभेदी वाहतो वारा सांजवेळी सुन्न उंबरा..1 झोप लागत नाही सल काळजात बाई दरवळली दारी जाई दरवळली दारी जाई मातीचा गंध बरा रानभेदी वाहतो वारा सांजवेळी सुन्न उंबरा...2 दुःखाचा डोंगर कळकटलेला पाझर रीत-रिवाजाची वाघर रीत-रिवाजाची वाघर वरून नियतीचा मारा रानभेदी वाहतो वारा सांजवेळी सुन्न उंबरा...३ ===================================

काव्यरस

भावकविता

मोबाईल स्क्रिनवर त्या छोट्या मुलीचा फोटो दाखवत मला सकाळी शेजारणीने विचारले,'असं करणार्यांना तुमच्या देशात काय करतात?' 'शिक्षा होते...' 'हातं छाटतात? दगडाने चेचतात?' 'नाही.' 'मग काय करतात?' 'सगळे कोर्टात जातात, परत बलात्कार बलात्कार नावाचा हलकट खेळ खेळतात.' '........' ------ 'आम्ही यंदाच्या सुट्टीत अल् हिंदला जाणारोत!' एक आडनीड्या वयातली शाळकरी पोर सांगत येते.एरवी अल् हिंद म्हटलं कि कोण आनंद होतो!पण काल झाला नाही. 'काय पाहणार हिंदमध्ये?' तिच्या हसर्या चेहर्यावर खुशी असते, सुरमेदार डोळ्यात खूप मोठ्ठा देश बघायला जायची उत्सुकता असते.

कोयनेच्या घनदाट जंगलात एक गड, वाघासारखा दबा धरुन अरण्याचे रक्षण करतोय. दाट झाडीची झुल पांघरलेला हा वनदुर्ग आहे, "किल्ले वासोटा". वासोटा किल्ल्याच्या प्राचीनत्वाचा शोध घेता आपल्याला वसिष्ठ ऋषींच्या काळापर्यंत मागे जावे लागेल. असे मानले जाते की, वसिष्ठ ऋषींचा एक शिष्य, अगस्ती ऋषी यांनी विंध्य पर्वत ओलांडून दक्षिणेकडचा मार्ग शोधला, सह्याद्रीच्या कोयना काठच्या त्या शिखरावर राहण्यास आला व त्याने आपल्या निवासी डोंगराला आपल्या गुरूंचे नाव दिले. कालांतराने या देशीच्या क्षत्रियांनी त्या डोंगराला तटाबुरूजाचे साज चढवून लष्करी ठाणे केले. त्या डोंगराचे परंपरागत ’वसिष्ठ’ हे नाव अपभ्रंश होऊन ‘वासोटा’ झाले.

रोहितचा चेहरा पाहताच काहीतरी भानगड आहे याची कदमना कल्पना आली होती. त्याने पुढे केलेल्या कागदावरच्या त्या मेसेजचा अर्थ लक्षात येताच ते सुन्नपणे त्याच्याकडे पाहतच राहीले. एक शब्दही न बोलता त्याने खंडाळा पोलीस स्टेशनला फोन केला आणि फोन आढळलेल्या जागेचं साधारण लोकेशन सांगून त्यांना चौकशी करण्याची विनंती केली. पाठोपाठ मुंबईला येण्यासाठी निघालेल्या देशपांडेंना खंडाळा गाठण्याची सूचना देण्यासही तो विसरला नाही. दरम्यान कदमनी किरणच्या मोबाईलला कॉल लावला होता. रिंग जात होती पण किमान पाच - सहा वेळा प्रयत्नं करुनही किरण फोन उचलत नव्हता.

ग्रेटा गार्बो आठवली अन् मन हळहळलं. कां...? कारण तिच्या मुळेच मला हालीवुडचा लळा लागला. 1990 साली जेव्हां गार्बो वारली, तेव्हां मला तिचं नाव देखील ठाउक नव्हतं. पण ती गेली, त्या दिवशी महाराष्ट्र टाइम्समधे तिच्यावरील गोविंदराव तळवळकरांचा अग्रलेख ‘एक सुंदर गूढ’ अप्रतिम असाच होता. त्याची सुरवात ‘AGE CANNOT WETHER HER; NOR CUSTOM STALE’ या वाक्याने झाली होती. त्या अग्रलेखात गार्बो सोबत इनग्रिड बर्गमनचा ओझरता उल्लेख होता. तो अग्रलेख वाचून मी गार्बोच्या प्रेमात पडलो. कारकीर्दीच्या शिखरावर असतांना तिने निवृत्ति पत्करली असल्यामुळे असेल कदाचित, पण तिच्याबद्दल मनांत उत्सुकता निर्माण झाली.

प्रदूषण (२५): महानगर - एक प्रदूषित कारागृह

लेखक विवेकपटाईत यांनी गुरुवार, 12/04/2018 19:06 या दिवशी प्रकाशित केले.

शेरखान जंगलाचा राजा. राजा असला तरी पोट-पाण्यासाठी त्याला शिकार करावीच लागायची. किमान दहा-बारा वेळी प्रयत्न केल्या वर त्याला शिकार गवसायची. कधी सांभर सारखे मोठे जानवर गवसले तर काही दिवस मेजवानी. तर कधी-कधी सस्या सारख्या छोट्या जनावरा वर ही गुजाराण करावी लागे. कधी-कधी कित्येक दिवस उपासमार ही व्हायची. तरी ही शेरखान खुश होता. कुठल्या जनावराचा शिकार करायची हे ठरविण्याचे स्वतंत्रता त्याच्या पाशी होती. आपल्या मर्जीचा तो राजा होता. तो जंगलात कुठेही फिरू शकत होता. पण म्हणतात न, काळ कधीच एकसारखा नसतो. एक दिवस शेरखान शिकारीला निघाला होता. त्याला एका पिंजर्यात लटकलेले जनावराचे मांस दिसले.

Subscribe to

"इलेक्ट्रॉनिक्स!!!!"

संताप

नाचणी पुट्टू spicy

न्यू इंडिया फेलोशिप

रानभेदी..!!

तुमच्या देशात....

उन्हाळी भटकंती: वासोटा ( Vasota )

Dead Man's Hand - ९

एकमेवाद्वितीय ग्रेटा गार्बो

प्रदूषण (२५): महानगर - एक प्रदूषित कारागृह