तुझ्यासाठी म्या काय नाय केलंय माझं मन बी बोन्साय केलंय पयलं व्हतं त्ये धरणावाणी त्यात मॉप व्हतं पाणी रंगीत मासळी पवत होती मस्त लव्हाळं झुलंत होती दिवसा खोखो नि रात्री कबड्डी जल्ला स्पीड म्हणू कि जेट्टी चाबूक घेऊन खाली तू आली काय ठाऊक तू खाऊन आली ? फटक्यात जिंदगी स्मशान केली ती चमचमती दुनिया बी गेली त्या समद्यास्नी मारून टाकलंय मॉप पाणी बी आटवून टाकलंय समद्या भावनांना पेटवून टाकलंय माझं मन बी बोन्साय केलंय पयला होतो म्या ताडावाणी दिस रात एक मज होते मनी तारे लखलखत होते खायचो कोंडा अन प्यायचो पाणी चउत भाकरीने बाजार जो केला आत्ता जन्माचा उरलो अडाणी फगस्

राष्ट्रभूल जर कुठे जराशी शोधून काढा शेजारी इथे महोदय कारक वृष्टी विचित्र पुष्कळ अंधारी गगनी होता उच्च विनवणी प्रचंड घोडा आवडतो ग्रीक आणखी रोमन असुनी खुळा कोंबडा आरवतो धूर्त महाली रुष्ट होऊनी राणी मग शेंगा खाते घडेल कधीही असली घटना जोगेश्वरिला ती जाते सतत बावरे नेत्र दुपारी रिमझिम संध्या राग पहा नयन लागले दूरदर्शनी कपात पडतो गोड चहा बोल्शेव्हिक तो सुमार थोडा मेन्शेव्हिक मग मवाळ हा ? मार्क्सही करतो आर्त विनवणी पटपट शेअर विकाल का भविष्य सांगा अति-भराभर राहू केतू पिसाटले ग्रहणालाही ग्रहणच उत्तर इंद्र चंद्र त्यां विचारले आम्हा नसे का अशी अनुज्ञा खंत दाटते रोजच ही विचित्र