विशेष प्रसिद्धी न मिळालेला हा एक जबरदस्त ब्रिटिश चित्रपट आहे.

प्रिय बाबा, आज डोळ्यात अश्रू... मुलीला वाढवताना होणार्‍या कष्टांमूळे थकलास का? म्हणून डोळे भरुन आले का? खरच आजच वाटलं, आज आई असती तर... बाबा, मी जन्माला आले अन् आई गेली, तुझ तर सर्वस्वच हरपल.. मग आपल्या जगात आपण दोघचं तू अन् मी... बाबा तू कधी शिकवलच नाहीस तूला 'तुम्ही' म्हणायला आज ही ये जा करते तूला ही तुझी बछडी, इतक प्रेम दिलयस की आईची आठवण कधी मनाला शिवत सुध्दा नाही... जगायच कस हे तु शिकवलसं, अन् आज ही शिकवत आहेस.. आठवतय का, तूला तुझ्या वाढदिवसाची तारीख विचारत होते किती छान हसलास.. कशाला गं बेटा.. अस काय बाबा सांग ना रे.. माझे हे बोबडे बोल आज ही आठवतायेत... पुढच्याच महिन्यात होता वाढदिव

२९/१२/२००९, वेळ रात्रीचे ११. ३० मराठी महाजाल व वर्तमान स्थिती ह्या अश्या महत्त्वाचा विचारास बाजूला करून आम्ही शेयर मार्केट सारख्या दुय्यम गोष्टीवर चर्चा करत करत जेवण करत होतो, जेवण होऊ पर्यंत १ वाजलाच होता. माझ्या ही घरी वाट पाहणारे कोणी नव्हते व मित्राच्या घरी देखील वहिनी घरी गेल्यामुळे प्रेशर नव्हते.

संकल्प नवीन वर्षाचा..... नवीन वर्षाच्या हार्दीक शुभेच्छा ! ३१ डिसेम्बर २००९ उजाडले.वर्षाची एक सी.एल. (कॅजुअल लीव्ह) अर्थात् किरकोळ रजा शिल्लक होती ती वापरून घरी बसलेलो.मोठे चिरंजीव सिद्धेश ११ वी सायन्स ला असल्याने नाताळच्या सुट्टीत क्लासरूपी घाण्याला जुंपलेले ! धाकटे चिरंजीव चिन्मय सध्या फुट्"बॉल्"पणात रममाण ! सौ. प्राजक्ता पण रजा घेऊन घरी ! अस्मादिक् आजपर्यंत सिगारेट्,विडी-काडी,पान्-सुपारी,गुटखा,बाई (एक BAIको सोडून) , जुगार, अमली पदार्थ इत्यादीपासून लांब असल्यामुळे सध्याच्या युगात अगदीच टाकाऊ !

स्पायडरमॅनच्या जीवाची मुंबई मुंबई. शनिवारची दुपार. मरीन ड्राईव्ह जवळच्या एका कंपनीच्या ऑफिसमध्ये दुपारचे जेवण सुरू होते. रामनाथन यांना जास्त भुक नसल्याने ते फक्त आज इडली सांबार खात होते. कुळकर्णी बाई चपाती भाजी खात होत्या. तर गुप्ताजी हिशेबात मग्न होते. त्यांना जेवायची सवड नव्हती. राजू शिपाई बाहेर बाकड्यावर बसून धूम मचाले हे गाणे ऐकत होता. बॉस विरेंद्र शाह जेवण आटोपून फोनवर काहितरी बोलत होते. अचानक ...धडाम... धुम्म .. धस्स!! असा अवाज आला, ऑफिसची खिडकी फुटली, खिडकीतून एक जाळी आली, आणि त्या जाळीने रामनाथन ची ईडली ओढली आणि बघता बघता ईडली खिडली बाहेर खेचली गेली.