मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

हळुच मंद मालवे, कालचा नवा शशी, हळुच धुंद पैंजणे, वाजती मनी कशी... विरत रात्र विझतसे, विरत ना तरी स्मृती, फिरत फिरत नेतसे, स्मरत तुज तवप्रती, तरल धुंद मोहकसे, अननुभुत मधु पिशी.. मनास ओढ लावते, एक खिन्नशी भिती, झरत झरत जातसे, अस्फुट्शी कालगती, फिरुन परत येतसे, भ्रमीत मुग्ध नेणीवशी.. आहेस जरी मजसवे, तिच तुच, तव प्रीती नाहीच का राहीलो, मीही तोच, जगरीती? धुसर का होतसे, हे सत्य स्वप्न शुक्राशी..

१. मनाच्या गाभा-यातून घोंघावतेय आठवणींचे वादळ थरथरणा-या पापण्यांतून ओघळतायत आनंदाश्रू नितळ	२. एकदा त्याच किनार्‍यावर एक स्वैर लाट भेटली त्या लाटेवर झालेली स्वार एक आठवण घेऊन आदळली
३. गंधुली अंगणातील रातराणीची सांजवेळीच मोहरून पसरली छोटुली कळी तुझ्या आठवणीची अवेळीच बहरून उमलली	४. तुझ्या आठवणींशी हृदयाची पहिल्या प्रहरी झडली चकमक जिंकता जिंकता हरलो मी राहिली अनंत वेदनेची तगमग

का नकळत एखाद्यात इतकं गुंतत जातो? त्या एका कटाक्षासाठी इतकं झुरत राह्तो? तो मात्र धुंद असतो त्याच्याच विश्वात तुम्हाला टिचभर जागा नसते त्याच्या जीवनात का हे अशक्य स्वप्न उराशी मी बाळगले? खरया परिस्थितीला सामोर जाण अवघड वाटू लागले हरवलेल्या मनाची मीच समजूत काढत राहिले.. कंठ दाटून आला आणि डोळे पाणावले!!!

किसान अधिकार दिवसाची सुट्टी द्या.

लेखक कापूसकोन्ड्या यांनी शुक्रवार, 17/06/2011 07:58 या दिवशी प्रकाशित केले.

http://www.rediff.com/news/report/growing-voices-in-cong-to-make-rahul-… माननीय दिग्विजय सिन्ग यांनी मनापासून केलेले गौरवोद्गार पहा. सध्या राहूलजीना वेळ नाही. ते स्विसमध्ये सुट्टी घेत आहे. मध्यंतरी उत्तर प्रदेश मध्ये शेतकरी यांची काळजी वाहताना खूप दमछाक झाली. सर्वात महत्वाचे म्हनजे त्यांनी बाबा आणि अण्णासारखी नौटकी केली नाही. येणारा १९ जून हा राहूलजींचा वाढ्दिवस आहे. तो आपण सर्वांनी मनापासून साजरा करूया.

साहित्यः-दोन पेले लाडू रवा(नेहमीच्या रव्यापेक्शा बारिक असतो). एक पेला कणिक्.(गव्हाचे पीठ) साजूक तूप. पिठिसाखर वेलची पूड. कृती:- प्रथम कणिक कोरडीच भाजून घ्यावी.व बाजूला काढून ठेवावी.एका कढईत तूप घेऊन त्यात रवा चांगला भाजून घ्यावा.त्यातच नंतर भाजलेली कणिक मिसळावी.व आच बंद करावी व मिश्रण थंड करण्यास ठेवावे. नंतर त्यात वेलची पूड व पिठिसाखर मिसळावी.व लाडू वळावे.मिश्रण कोरडे वाटल्यास जरूर तेव्हढे तूप मिसळावे.

ज्येष्ठ नागरिक अत्याचार : जागृती, कायदा, मदत व उपाय

लेखक अरुंधती यांनी गुरुवार, 16/06/2011 20:05 या दिवशी प्रकाशित केले.

सत्तर वर्षाच्या डॉ. सिंग यांना दोन वर्षांपूर्वी पत्नीशोक झाला. पण आपला मुलगा, सून व नातू यांच्या सहवासात आपले दु:ख कमी होईल असे त्यांना वाटले. पण खरे दु:ख तर पुढेच होते. आपल्याच मालकीच्या घरात डॉ. सिंगांना हळूहळू जगणे असह्य झाले. मधुमेहाचे रोगी असलेल्या डॉक्टरांच्या खाण्यापिण्याच्या वेळा, घरातील वावरणे, घरातील व्यवहारांत सहभाग याविषयी त्यांच्याच घरच्यांनी उदासीनता दाखवायला सुरुवात केली. नियमित वेळेला खाणे, पथ्य वगैरे तर राहूच दे, पण त्यांनी काही सांगितलेलेही घरच्यांना पटेना. गोष्टी एवढ्या थराला गेल्या की डॉ.