मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

साहित्यः शिंगाळ्यांची अंडी हिंग, हळद मसाला १ कांदा बारीक चिरुन मिठ कोकम्/टोमॅटो किंवा चिंच थोडासा गरम मसाला. थोडी चिरलेली कोथिंबिर तेल हा आहे शिंगाळ्याच्या अंड्यांचा घड

पाककृती : प्रथम शिंगाळ्याची अंडी घडातुन बाहेर काढुन सुट्टी करुन घ्यावीत व स्वच्छ धुवुन घ्यावीत.

बरेच मिपा कर पा़कृ पाडत आहेत असे पाहुन मग मी पण म्हटले आपण पण हात धुवुन घेउयात. साहित्य : २ मोठे कांदे ( माझ्याकडे १ च होता , म्हणुन मी १ च घेतला) २ मिरच्या ( हिरव्या) २ लसुण पाकळ्या ( सोलुन ;-) ) १ चमचा हळद १ चमचा लाल तिखट २ चमचे गोडेतेल्/सुर्यतेल. ( इकडे सुर्यतेल मिळते , म्हणुन मी ते वापरले.) २ चिमुट मोहोरी २ लहान गड्ड्या कोथिंबीर , स्वच्छ करुन बारीक कापुन घ्या.

१ वाटी बेसन पीठ कृती: कांदे नीट स्वच्छ करुन बारीक कापुन घ्या.

जलेबीबाई... आम्ही स्वप्नातून दचकून उठलो आणि क्षणात बरळलो— “आम्ही जिलब्या पाडतो, तुम्ही भजी सोडा...” तसं जिलब्या पाडणं फार काही मोठं काम नाहीये बरं का. अगदी सोप्पंय... बेसन हटायचं, एकजीव करायचं, कढईतलं तूप उकळू लागलं की कॉटनच्या जाडसर फडक्यात पिठाचा गोळा भरून घेऊन मधोमध किंचित छिद्र पाडून मोठ्या नजाकतीने वेटोळे काढले की झालं. त्या जिलेब्यांना डालडा चांगला आतपर्यंत पिऊ द्यायचा. झाऱ्या कडेला ठेऊन त्या लालबुंद होईतोवर तळायच्या. मग व्यवस्थित निथळून घेतल्या की एकतारी पाकात डुबू द्यायच्या. त्यांनी पाक यथोचित शोषला की झाली खाण्यायोग्य जिलेबी तय्यार! तर अशी ही जिलेब्यांची पाककृती.

नाव काय रे तुझं? कमच्या. कमच्या! हे कुठलं रे नाव? कुठला रे तू? कोणत्या गावाचा? लोक विचारयचे. कमच्या चुपच राहायचा. अरे काय विचारतोय? इथे कसा काय आलास तू? बापाचं नाव काय? आडनाव काय? माहीत नाही. कमच्या म्हणायचा. अरे रे! च, च... लोकं म्हणायचे. अनाथ दिसतंय पोर. वणवण फिरतंय पोर, काडी सारखा लुकडा दिसतोय ना म्हणून कमच्या म्हणत असावे ह्याला. लोकं स्वत:च निष्कर्ष काढायचे. काम मिळायचे.

आजी म्हणजे मैत्रीण असते सगळ्या घराची वीण असते, मेणबत्तीला उभारण्यासाठीचे खाली वितळवलेले मेण असते. आजी ज्ञानाचे भांडार असते अंधारात प्रकाशाचे दार असते, कधी मायेची हळुवार फुंकर कधी छडीचा कडवा वार असते. आजी आमचे होकायंत्र आहे तीचे शब्द आम्हाला मंत्र आहे विचारात नेहमी गुरफटतो आम्ही ती मात्र अजुनही स्वतंत्र आहे. आजी म्हणजे दरारा असतो आजी म्हणजे शहारा असतो कुठलही पाऊल चुकत नाही नजरेचा खडा पहारा असतो. आजी म्हणजे दडपण आहे आजी म्हणजे प्रेम पण आहे पाहता क्षणी डोळ्यात भरणारे घराचे भारदस्त घरपण आहे. स्वराज्य घडविले शिवबाने पण लढविले बाजीने आहे जन्म आई-वडिलांनी दिला संस्कार दिले आजीने आहे घरटे साजिरे

श्रावणाच्या कविता १ - झिंगलेल्या बाबाची कहाणी

लेखक आदिजोशी यांनी शुक्रवार, 12/08/2011 11:05 या दिवशी प्रकाशित केले.

सद्ध्या श्रावण का काय ते सुरू असल्याने दारू हा केवळ बोलण्याचा विषय राहिलेला आहे. त्यामुळे आम्ही आता काही खास श्रावण स्पेशल कविता करायचे योजिले आहे. त्यातला हा पहिला पेग एका फांदीवरच्या समस्त कावळ्यांना अर्पण.

झिंगलेल्या बाबाची कहाणी

आपण बघतो की साधारण पणे बेवड्या माणसांच्या संसाराची, मुलांची अवस्था फार वाईट असते. बाबा दारू पिऊन घरी येतो, शेष नागासारखं घर डोक्यावर घेतो. पण ह्या सगळ्याला दुसरी बाजूही असते. दारूच्या बाबतीत बापसे बेटा सवाई असं घडलं तर काय होईल हेच बघण्याचा आता आपण प्रयत्न करणार आहोत.

पुवि सुरू झाले आहे सुदैवाने मला लहानपणापासूनच वाचनाची आवड होती. आणि एकत्र कुंटुंबातील त्यावेळी एकमेव लहान सदस्य या नात्याने प्रत्येकाकडून हक्काने कोणती ना कोणती पुस्तके मिळायचीच.टिव्ही मर्यादित असल्याने आमचे अनेक हिरो-मित्र-मैत्रिणी आम्हाला या पुस्तकांनीच दिले. काल शाळेतल्या काही मुलांची कार्टुनमधल्या पात्रंबद्दल चाललेली बडबड ऐकली आणि मलाही माझ्या लहानपणीच्या अश्याच गप्पांची आठवण झाली.

मराठी विकीवरही अनेक मिपा सदस्य आहेत. त्यांना आपल्या सदस्य पानावर लावण्यासाठी आता मिपा चिन्ह मराठी विकीवर तयार करण्यात आले आहे. {{सदस्य चौकट मिसळपाव सदस्य|टोपणनाव=अमुक}} हा साचा अमुक ऐवजी स्वत:चे मिसळपाव संकेतस्थळावरील टोपणनाव भरून विकिपीडियावरील तुमच्या सदस्य पानावर चढवावा म्हणजे मिपाचिन्ह चौकट तुमच्या सदस्य पानावर दिसू लागेल.

सभासदांनी सुचवल्याप्रमाणे आणि एकाच विषयावर बरेच फोटो संग्रही असल्यामुळेच यावेळी बरेच फोटो एकत्र टाकत आहे. हे सर्व फोटो दोन वर्षापुर्वी काढलेले आहेत.

Subscribe to

मासे ३०) शिंगाळ्याची अंडी

कोथिंबीर झुणका

जलेबी बाई...

शोध

आजी

अंतर -२

श्रावणाच्या कविता १ - झिंगलेल्या बाबाची कहाणी

पुस्तकविश्व: लहानपणीचे मित्र-मैत्रिणी

मिसळपाव सदस्य

न्युयॉर्क स्ट्रीट फोटोग्राफी