पूर्वेकडुनीचा सूर्य, चन्द्र हतवीर्य, बुडाले बेट.. रक्तील दिलासे अर्घ्य, काहीना वर्ज्य, यमाची भेट !! त्या कितीक पडल्या रती, मदन संगती, जीव तो स्वस्त.. युद्धाची वाढे गती, नवे संगती, दुखवले दोस्त !! केलेच पाहिजे अता, शांत राहता, शेण तोंडात... जमवून खुळे ठरवता, गिधाडी जथा, घडे आक्रित !! अणुरेणू फुटाया आले, भरून घेतले, निघाले गगनी... बोटात वीष साठले, बटन दाबले, थरारे अवनी !! आकाशी फुलले झाड, मिळेना पाड, सुटेना गुंता... त्या जहरफुलाचे वेड, जीवाची राड, हलेना चिंता !! कित्येक चिरडले देह, धनाचा मोह, गळेना आता.. पसरला धरेवर डोह, तयाचा टोह, न लागे पुरता !! क्षणभरात सरले युद्ध, वारला बुद्ध, लपविती त

आमची प्रेरणा . . . ज्यांचे असे त्यांचेच का तुंबतात बोळे सनी सिंहीणीस न्याहाळून का निघतात बोळे चालू करा पारायणे पीतपुस्तकांची असूनही सविताभाभी का अडकतात बोळे दिवस वर्षांचे युगांचे जन्मोजन्मीचे कोणासवे नाते बरे जपतात बोळे शिवली वेस यौवनाची कधी काळी आठवून ती यांचे घट्ट होतात बोळे तू जरा आता काळवंडून ये ललने रुपास दिपून यांचे आत सरतात बोळे यांना पाहुन हलकेच तु हस सखे निकोप वाढीस यांच्या रुततात बोळे (आगामी जिलबी साठी शिर्षक "बोळा रुते कुणाचा" इच्छूकांनी लवकरात लवकर जिलबी पाडावी)

प्रेरना होता एक उस माझी पहिलीच जिलबी आहे.