पक्ष्यांनी तर उंच उडावे  क्षिती नसावी पडण्याची अन भीती नसावी आभाळाची डोळ्यांमधल्या स्वप्नांसाठी पक्ष्यांनी तर उंच उडावे   पिंजरे सगळे तॊडून टाकून दाणे पेरू मागे सोडून नजर लावूनी निळ्या नभांवरी  पक्ष्यांनी तर उंच उडावे कुणी क्वचित मेघांत हरवतील  इंद्रधनूच्या पारही जातील, ना जावे तर कसे कळावे पक्ष्यांनी तर उंच उडावे शोध नव्हे हा आभाळाचा शोध पंखांतील बळाचा गंगनभरारी घेताना पक्ष्याने स्वतःला तोलावे पक्ष्यांनी तर उंच उडावे डाॅ. माधुरी ठाकुर https://drmadhurithakur.blogspot.co.uk/

चंद्र नको , तारे नको , नको खोटी भेट शब्द हवे , शब्दांसारखे , ओठांमधले थेट भारी नको , साधी नको , नको पुरी गोड भाषा हवी , प्रेमाची , त्याला प्रेमाचीच जोड आज नको , उद्या नको , नको काही क्षणांची साथ हवी , जन्मासाठी , उरल्या साऱ्या जन्मांची हसू नको , रुसू नको , नको आशा सुखाच्या बस हात हवा , हातामध्ये , तुफानी त्या दुःखाच्या अश्रू नको , दुःख नको , नको भाव ते रोशाचे एक हवे बस , रोज मला , दर्शन तुझ्या हास्याचे सुख नको , ऐवज नको , नको आस कुणा गंधाची छंद हवा बस , तुझाच जीवा , ओढ असो या छंदाची - अभिषेक पांचाळ

धगधगे कोटी सूर्यांचे स्थंडिल अहर्निश जेथे का अनादि ब्रह्माण्डाचे लघुरूप जन्मते तेथे ? अणुगर्भ कोरुनी बघता जी अवघड कोडी सुटती त्या पल्याड पाहू जाता का शून्य येतसे हाती ? का अंत असे ज्ञेयाला की ज्ञान तोकडे ठरते की सीमा अज्ञेयाची अज्ञात प्रदेशी वसते ?