यान झेपावले, त्याने धरा सोडली ते पाहण्या, जगाने मान उंचावली शत विसुक्ष्म ग्रह, स्थिरावले कक्षी ना उसंत, त्यांनीही मान उंचावली डॉलर घेउनी, सेवा जगाला दिली आज रुपयानेही मान उंचावली अद्भुत अजब किमया पाहून ही डोळे पाणावले नी मान उंचावली

तुझे रंग माझ्यात विरघळून गेलेत जसे स्वच्छ पाण्यात अलगद पांगत जावेत रंग.... आता तुझे रंग कोणते आणि माझे रंग कोणते मला कुठं ओळखता येतात ? तुझ्यात माझे विरघळलेले रंग मलाच ओळखता येत नाही हे तू नुसता पहात हासत राहिलास.. तुझ्या चेह-यावर पांगत गेलेले हासण्याचेते चावट रंग तुला तरी कुठं लपवता आले ? माझे तुझ्यात मिसळलेले रंग अलिप्त करावं म्हटलं तर... ते कुठं शक्य होतं आता. अख्ख जाळावचं लागेल माझे मला मी जळून जळून गेल्यावर उरतील खाली रंग माझ्या अस्तित्वाचे साक्षीदार... म्हणून..... त्यामुळे मी आता त्या फंदयातच नाही पडतं.. नुसतं रंगात चिंब चिंब भिजत राहते. आपण होऊनचं. कायम रंगीतच राहते मी.... तुझे....र

अंतरीचे कान्हा तू जरा समजून घे. उधळून जीवास मी रंग माझे शोषून घे. मी चिंब रंगी तुझ्या बासरी दिल छेडते. रंगबावरी मी राधा सुराच्या रंगी न्हाते. परशुराम सोंडगे,पाटोदा 9673400928