पुण्यश्लोकी जे मुनी वाल्मीकी गदिमा होऊन आले लोकी लाख मनांना वेड लाविती बाबुजी रामायण गाती नित्य उपासक ते प्रतिभेचे भाविक पूजक स्वर-शब्दांचे चरित सांगती जगतपित्यचे तारे हे सूर्या ओवाळिती बाबुजी रामायण गाती हे भक्तीचे कोरीव लेणे कोजागिरीचे धवल चांदणे ह्रद्यकुपीतून आले गाणे संगती लाखो जन रंगती बाबुजी रामायण गाती फुलापरि ते शब्द उमलती सुगंध पसरे विश्वाभोवती इतुके याचे वेड लाविती नास्तिका भक्ती रस पाजती बाबुजी रामायण गाती पूर्णपणाची कृतार्थ चौकट कसे जगावे पुरुषोत्तमपट विस्मयकारक अतिव उत्कट ऐकुनी श्रोतुजन नादती बाबुजी रामायण गाती मुग्ध जाहले लाखो जनमन तृप्त म

सुपातली पाखड अंगणात भिरकावून भुलवतेस चार भुरट्या पाखरांना भर दुपारी. गुमसुम गुपचुप. आतून बंद कडी घालतेस दुपारच्या अधमुर्‍या अंधाराची. खिडकी आड भोचक राघू किंचाळतोच, माहीत्येय .. ....... माहीत्येय.. दुपारची दंगल आणि बाहेर बंदोबस्त.

वाटेने अनवाणी जाता ,केला मी इतरांचा हेवा मनात म्हटलं " साधी तरि चप्पल मला दे रे देवा" .... .. पाय घातला चपलेत आणि वाटलं आता जिंकलं जग चप्पल मात्र जुनी पुराणी वाटु लागली लगेच मग म्हटलं "आतi नवीन हवी,सुन्दर आणि सुखदायी तेवढं जर दिलंस देवा आणखी काही मागणार नाही" ........... ते ही मिळालं मग वाटलं एक आता पुरत नाही अजुन एक,अजुन एक हौस काही भागत नाही. हे हवं ..ते ही हवं.. मिळवुन ना तर खेचुन घ्यावं जगामधलं सारं सुख माझ्या पायाखाली हवं उरापोटी धावुन शेवटी, केलंच सारं जमा भोवती पर्वाच केली नाही जरी, तुटली सारी नाती-गोती ..........

मन भरून येते पण आभाळ काही भरत नाही उलाघाली दीस जातो पण रात्र काही सरत नाही.... दोष थोडा पावसाचा अन दोष थोडा माझाही, कहर बरसतो वरुन तरी आत काही भिजवत नाही.. रोज रोज गा-हाणे मित्र ऐकून ऐकणार काय ? भर दुपार मैफल माझी साकी कोणी सजवत नाही .. ढगाळ दुपार ओसरून सांज त्यावर कलताना .. रिता पेला रिते मन घेउन गाणे म्हणताना ... मीच मला संगतीला ताल कोणी धरत नाही .... उलाघाली दीस जातो पण रात्र काही सरत नाही.... -- सागर लहरी ३/८/२०0९

मित्र शत्रु सर्व जमले, अन्त्य यात्रेला कशाला ? विसरले सारे मला ते, व्यर्थ मग रडले कशाला ? प्राक्तनाची सर्व नाट्ये , रंगुनी मी खेळलो , खेळ तो खोटाच होता, जिंकुनी मिरवू कशाला ? वेदनेची सर्व गाणी, मीही होती गायिली, भैरवीचे आज गाणे, मी उगा गाऊ कशाला ? -- सागर लहरी १९-१२-२००९

येई येई गा मुकुंदा | जगज्जीवन परमानंदा | आम्ही तुझ्या नामछंदा | वेडावलो || तुझिया मायेपासून राही | जगी ऐसे काही नाही | भक्त तुझा सावध पाही | माया मोहा || भवसागरी अफाट जळ | काम लोभाचे नित्य खेळ | तरण्या यातून द्यावे बळ | आम्हा लागी || हवेपणाची हाव तोडी | नकोपणाही तैसा सांडी | नाम किर्तना करुनी होडी | तरावया || नाम तुझे जपे मुख | सदा होय जिव्हे सुख | डोळीयाना होय दुःख | अपार की || जिव्हे तुजला मिळतो हरी | नामजपे या संगत करी | वंचित आहो आम्ही परी | दर्शनासी || घेत नाम देव राया | धरुनी संता तरेन माया | परि या नेत्रा सुखी कराया | दर्शन देई || - सागर लहरी २५.१२.२००९