हो आहे भांदकुदळ ...मग?

आपापसात आहे. बाहेरच्यांकडे शेपूटघालू.

मी स्वतः वडिलांच्या नोकरी मुळे महाराष्ट्रा बाहेर बरीच वर्षे होतो. इतरांच्या मते मराठी माणूस बुद्धिजीवी, कलाप्रेमी, भरपूर वाचन करणारा, पैश्याने फार श्रीमंत नाही अशीच प्रतिमा आहे. राजस्थानात शिकत असतांना बरेच शिक्षक मरठी मुलगा म्हणून माझ्याकडे कॉतुकाने बघायचे.

हा कौल असा पहिजे होता "माणूस खरच भा॑डकुदळ आहे का?"

पुर्वी असेल. आता भांडखोर नक्कीच नाही.

मी मनात सुधा मझ्या दन्गा केला नाही....... नाही ला मत दिले आहे.

मी मनात सुधा मझ्या दन्गा केला नाही....... नाही ला मत दिले आहे.

भांड्कुदळ नाही. मराठी भाषेचा लहेजा मृदूपेक्षा कठोरकडे झुकणारा आहे. आदबशीर शब्द कमी, इनफॉर्मल जास्त.. त्यामुळे भास होतो तसा..भांड्खोर असल्यासारखा.

भाषा शास्त्रज्ञांचा मते सध्याचा मराठी भाषेचा विकास ज्या काळात झाला तेव्हापासून ती जेत्या लोकांची भाषा आहे, त्या मुळे मराठीत आज्ञार्थी वाक्ये जास्त वापरली जातात त्या उलट जर आपण उत्तरे कडे पहिले तर (हिंदी ,भोजपुरी , मारवाडी , गुजराथी, इ. ) त्या भाषां मध्ये आदरार्थी वाक्ये जास्त दिसतात कारण उत्तरेत बराच काळ मोगलाचा अंमल होता व त्या भाषांचा विकास गुलामगिरीच्या काळात झाला आहे ...आपल्या कडून चुकुनही कुणाचा उपमर्द होऊ नये म्हणूनच ते फार काळजी घ्यायचे त्यामुळेच आगदी लहान मुलांना सुद्धा आप, आप म्हणतात......तुम्ही पंजाब चे उदाहरण पाहू शकतात ती बोली सुद्धा आपल्या मराठी सारखी रांगडी आहे