नकोच ते युद्ध नको नकोच ते मृत्यू नको सहन न होणार्या वेदना नकोच नको पैशापायी जायी पैसा युद्धापायी भरडते जनता भावनेला घालती गोळी "युद्धच हवे" बोलतो वर नेता रणभुमीवर कुणी मारतो कुणी मरतो बाप, मुलगा, नवरा, भाऊ जातो घर दार कोसळूनी होते सुने नशीबी राही केवळ वाट पहाणे जमावात बातमी युद्धाची ऐकता विरश्री संचारून अंगी हाताच्या मुठी वळतसे परी कुणी एकच घरचा धारातिर्थी पडता युद्ध नको, युद्ध नकोच शब्द वदनी येतसे - पाषाणभेद ०२/०३/२०२२

नीज भरते दिशांत माझे रिते नीजपात्र उतरूनि ये अंगणी जरी हळुवार रात्र रात्र रात्र जागते गोड स्वप्नातूनि धुंद गात राहते अबोल मौनातूनि येती कानी दुरून सूर सारंगीचे छान मन खाई हेलकावे वाऱ्यावर जसे पान पान पान जागते पाचूच्या बनातूनि शुभ्र सोनसकाळी झळाळते दवातूनि - संदीप चांदणे

एकाकी वाट चालताना भासे तुझाच स्पर्श आठवण अजुनी येते जरी सरली कितीक वर्ष त्या अनवट डोंगरवाटा चढताना धरीला हात वचन दिलेस तू मला देईन कायम साथ संगतीने तुझ्या घालविले मी सुखद क्षण निवांत आताच कसे मग झाले हे विश्वच सारे शांत तू आहेस अजुनी माझ्या चिरकाल स्मृतीतून विहरत आठवणीत लाविला चाफा जो आहे अजून बहरत

कातरवेळ -------------------------------------------- जेव्हा केशरी रंगाचं अस्तित्व पुसत राखाडी रंग आकाशात पसरत जातो तेव्हा उत्फुल्लपणाचं अस्तित्व पुसत अस्वस्थपणा मनात उतरत जातो मनात अनामिक हुरहूर दाटून येते कारण ती कातरवेळ असते जेव्हा पाखरं माघारी फिरतात जेव्हा माणसं घरात शिरतात तेव्हा कुठल्याकुठल्या आठवणींची वटवाघळं मनात भिरभिरतात कधी कोणाची दुखावणारी मनात खोल याद असते कारण ती कातरवेळ असते मन अंतर्मुख होतं मन आधारहीन वाटतं साऱ्या जगाशीच संबंध तुटल्यासारखं वाटतं ती साली - त्रिशंकू अवस्था असते कारण ती कातरवेळ असते कधी उदासी कवटाळते अन कशी शांतता वेटाळते ही वेळ अशी का ज

मीही एक वारकरी माय मराठी पंढरी, नतमस्तक होवू तेथे जेथे कवींची पायरी. करु रिंगण सोहळा खेळ शब्दांचा मांडून, शब्दसृष्टीच्या ईश्वरा तेथे करुया नमन. दिव्य सारे अलंकार सजवू आपल्या देवाला, नाचवू दिंड्या पताका गुंफू शब्दांची तुलसीमाला. आपल्या इवल्या पावलांनी चालू मोठ्यांची पायवाट, शब्दसृष्टीचे मायबाप होवो सदा कृपावंत, हजारो वर्षांचा सोहळा रंगतो भाषेचा हा मेळा, चालो समृद्धीच्या वाटे लाभो स्वर्गाच्या कळा. तुझ्या नामाचा ग टिळा लागावा माझ्या माथी, बोल माझा चिमखडा रुजू व्हावा तुझ्या गाथी. तुझ्या ऐश्वर्याचा घडा सजे महाराष्ट्राच्या मनी तुझ्या अमृताचा लाभ घेई माय मराठीचा धनी. २७/०२/२०२२ मराठी भाषा गौर