मिसळपाव
विक्रांत वरील किस्सा
मी विक्रांत या विमानवाहू नौके वर २ वर्षे(१९९०-९१ ) डॉक्टर म्हणून कार्यरत होतो.तेंव्हाचे प्रसंग खाली देत आहे .
वाङ्मय
वाङ्मय — मराठी वाङ्मय, साहित्यप्रकार आणि साहित्यिक चर्चा यांवरील लेखन. मराठी साहित्याचा अभ्यास व आस्वाद येथे घ्या.
गाल चोळ फक्त
चड्डी खाली खेचल्या शिवाय मोकळे होता येत नाही
पण कधी कधी चड्डी खाली खेचायलाही वेळ मिळत नाही...... निवडुंग
ती गेली तरी तीने मागे सोडलेला गंध काही गेला नाही
नाकावर दाबुन धरलेल्या रुमालालाही त्याला रोखणे जमले नाही...... निवडुंग
तो म्हणाला प्रिये मला डोळ्यात साठवुदे तुझे हे सुंदर रुपडे
ती म्हणाली त्या साठी आधि साफ कर तु़झ्या डोळ्यातली चिपडे.......निवडुंग
पळायची करु नको घाई, पळायची करु नको घाई,
चप्पल हातात घेतली म्हणजे प्रत्येक वेळेला ती मारेलच असे नाही
कधी कधी तिची चप्पलही तुटलेली असु शकते....... निवडुंग
पैजारबुवा,
दादला न लगे मला
मला दादला नलगे बाई !
(1) सत्वर पाव गे मला ! भवानिआई रोडगा वाहिन तुला !
सासरा माझा गांवीं गेला ! तिकडेच खपवी त्याला ! !
सासू माझी जाच करती! लवकर निर्दाळी तिला
जाऊ माझी फडफड बोलती ! बोडकी कर ग तिला !
नणंदेचे पोर किरकिर करिते ! खरूज होऊं दे त्याला !
दादला मारून आहुती देइन ! मोकळी कर ग मला !
एका जनार्दनी सगळेचि जाऊं दे ! एकटीच राहूं दे मला
वाहनमहिमा
वाहनमहिमा
बारामासी दु:ख मानसी वाहतुक दाटे चोहिकडे !
क्षणात होते सिग्नल हिरवे क्षणात फिरुनी लाल गडे !!
भवती बघता शतगाड्यांचा गोफ दुहेरी विणलासे !
अरुंद रस्ते काय बांधिले चालक वाटा काढितसे !!
झाला पिवळा लाल वाटतो अहा ! अहा ! हिरवा उघडे !
झणी रस्त्यावर, उंच घरांवर काळा काळा धूर उडे !!
उठती वरती आणि सभोवती प्रदूषणांचे रंग पहा !
सर्व थरांवर हाय रेखिले भीषणतेचे रूप महा !!
वाहनमाला जाता भासे कल्पांताची माळची ते !
उतरूनी येती अवनीवरती कळीकाळची एकमते !!
जहालभाषाचिकित्सक
जहालभाषाचिकित्सकची पार्श्वभूमी सांगाल का?
होय ( शर्मिला इरोमसाठी ) : सत्चिदानन्दन यांच्या मलयाळम कवितेचा अनुवाद
माझं शरीर आहे
माझा ध्वज अर्ध्यावरचा.
मला पाणी मिळतं
उद्याच्या नदीतून,
भाकरी
वार्‍याच्या स्वयंपाकघरातून.
माझ्या मेंदूत आहे एक
बंदुकीची गोळी
हिरवीगार
अंतर्ज्ञानी माणसाच्या पोपटासारखी.
माझं नाव आहे
शेवटचं अक्षर माझ्या पुरातन भाषेतलं
शेवटचं उत्तर प्रत्येक कोड्याचं
तात्पर्य प्रत्येक म्हणीचं
ईश्वर प्रत्येक जादुई सुरावटीचा
दुश्चिन्ह...
( सत्चिदानंदन यांनी जयपूर फेस्टिवलमध्ये वाचलेल्या कवितेचा मराठी अनुवाद )