वाङ्मय

डिस्क्लेमर ०: (काही प्रतिसाद वाचून या लेखाबद्द्ल खुलासा करण्यासाठी हा डिस्क्लेमर टाकण्यात आलेला आहे)
हा लेख विनोदी आहे असे समजून वाचावा. 'बंडखोर मिपा संपादकीय' ही पार्श्वभूमी केवळ विनोदनिर्मीतीसाठी वापरली आहे.

डिस्क्लेमर १: येथे सत्य परिस्थिती मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे. लेख काल्पनिक वाटल्यास त्यास लेखक जबाबदार नाही.

शाळेत असताना बरीच छान सुभाषिते शिकले होते. तेव्हा पाठही होती. त्यातली आता बरीचशी आठवत नाहीत.
म्हणुन ती कुठे तरी संग्रहीत करण्याची गरज भासली.
पूजा आणि मी हा प्रयत्न करतॊ आहॊत...

१) पृथिव्यां त्रीणि रत्नानि जलमन्नं सुभाषितम्‌ ।
मूढै: पाषाणखण्डेषु रत्नसंज्ञा विधीयते ॥
अर्थ - या पृथ्वीवर फक्त तीन रत्ने आहेत. पाणी, अन्न आणि सुभाषिते. मूर्ख लोक मात्र दगडाच्या तुकडयांना "रत्न" असे म्हणतात.

मनाच्या कुपीतले या सदरातला हा चवथा लेख .........

गूड मॉर्निंग! सर्वप्रथम तुरीनाच्या विनंतीला मान देत आपण येथे आलात त्याबद्दल मन:पुर्वक धन्यवाद!! त्यानंतर तुरीनाच्या रेकॉर्ड ब्रेकिंग लिस्टिंगसाठी सर्व इन्वेस्टर्संना हार्दिक शुभेच्छा. तुरीना कन्स्ट्रक्शन्सच्या अतिव महत्वाकांक्षेचे उदाहरण म्हणजे "पॅराडेसिया". जसे की मी आइ पी ओ रिलिझींगच्या प्रेस कॉन्फ़रंस मध्ये बोललो होतो, हा आइ पी ओ "पॅराडेसिया" या तुरिनाच्या स्वप्नाला वास्तवात आणण्यासाठी निर्माण झाला आहे. पॅराडेसिया हि केवळ एक संकल्पना केवळ एक स्वप्न नसुन ते या संपुर्ण देशाचे भविष्यातले वैभव आहे. हे शहर देशाच्या जगातल्या प्रतिमेला आणखी उंचावेल.

सोमवार सकाळची वेळ. साधारण नऊ वाजले असतील. सृष्टीला सुर्याने प्रकाशाने उजळून टाकले होते. रस्त्यावर प्रचंड रहदारी होती. गाड्यांचा आवाज.. हॉर्नचा आवाज याला साथ देत मध्येच एखादे विमान आकाशातून जात असल्याची हमी देत होते. प्रत्येक चौकामध्ये सिग्नलवर गाड्यांची रिघ लागली होती.सगळे लोक कार्यालयात जाण्याच्या गडबडीत होते. प्रत्येक जण धावपळ करताना दिसत होते. सिटी बसेस प्रवाशांनी खचाखच भरल्या होत्या. दुचाकी वाहनेदेखील रहदारीमध्ये आणि प्रदुषणामध्ये भर घालत होती.
एका साधारण सोमवारची ती साधारण सकाळ होती. पण, काहितरी विशेष आज घडणार होते. काय होते ते?????

माझा मनाच्या कुपितले या सदरातला हा तिसरा लेख

राम राम मंडळी,

अण्णांना भारतरत्न मिळालं, अतिशय आनंद वाटला. आणि त्याच वेळेस माझ्या मनात कुठेतरी वसंता पोतदारची आठवण जागी झाली!

वसंता पोतदार!

"ए तात्या, मला चक्क 'अरे वसंता' असं म्हणायचं बरं का! वसंतराव किंवा अहो-जाहो ची भानगङ नाय पाहिजे!"

वास्तविक वसंता माझ्यापेक्षा वयाने. ज्ञानाने कितीतरी मोठा! तरीही मी त्याला केवळ त्याच्या आग्रहाखातर 'वसंता' अशी एकेरीच हाक मारायचा.

अण्णांचं गाणं आणि त्यावर आत्यंतिक प्रेम हाच माझ्या आणि वसंताच्या मैत्रीचा मुख्य मुद्दा. अण्णांच्या गाण्याला वसंता अनेकदा भेटायचा आणि मग गप्पा रंगायच्या, धमाल चालायची! :)

3

3