Skip to main content

मौजमजा

तव चिंतनातही मी

Published on मंगळवार, 27/03/2012
तव चिंतनातही मी तव चिंतनातही मी, बाहुंतही तव मीच मी \-२ माझीच दोन्ही घरे, ए प्रियकरा ही इथे जणू दिप्ती पहाटेसची, नेत्रांत तव हरपली उघड लोचने तू तुझी, पुतळ्यांत असणार मी मी आहे, कला ज्या स्थळी, नेत्रांत तुझिया उभी मदनमस्त चंचल ही सांज, संकेतच देते तुला दगडांत कर शायरी, वंदन मी करते तुला तू अससी, तेथ मी, नाचे ही भू-आसमान शांतारामांच्या रोमांचक स्वप्नाला हसरत जयपुरींनी शब्द दिले तेव्हा हे गीत निर्माण झाले. उघडच आहे की ते माझे नाही. हा आविष्कार मात्र माझाच आहे. त्याला वाण नाही तर नाही पण गुण तरी लागला आहे की नाही, हे मात्र तुम्हीच सांगू शकाल.
काव्यरस

अलखपैंजणी परखडमोती

लेखक शरदिनी
Published on मंगळवार, 27/03/2012
सुशिरनभाले चरित्रक्रांता लखलख दर्जा झुरतो दर्द शिरशिरी बाधा व्याकूळ साहित्याला लुचतो नवगेयाच्या शिंकाळ्यावर तीर्थ दुपारी झडतो झळझळ जिव्हा हरित भुसनळे सम्यकधावन करतो सुकल्या ओष्ठी निबंधतस्कर मारे वारे स्त्रवतो रुधिर धाबळी साजणलपलप आस्वादातून डुबतो विझल्या पणतीवरी धुराच्या नक्षीलाही गिळतो त्या वातीवर त्या गंधावर शतखंडाने जळतो चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो शरदिनी.... पुणे २६ मार्च २०१२

" स्वप्नामधली जमाडीजंमत "

लेखक विदेश
Published on रवीवार, 25/03/2012
कावळा करतो कुहू कुहू कोकिळा करते काव काव फोडते मांजर डरकाळी वाघोबा करतो म्याव म्याव पळे सर सर सर हत्ती निवांत चाले हळू खार ती कोल्होबा चिडीचूप बसतो ससोबा गुरगुरगुर करतो आरोळी उंदीरमामाची ती वनराजाला वाटे भीती माकड चाले जमिनीवर कासवाची उडी झाडावर आई छान सांगते गंमत बंडू ऐके पेंगत पेंगत रंगुनी जाई बघत बघत स्वप्नामधली जमाडीजंमत

(रे मना ..)

लेखक गणेशा
Published on मंगळवार, 20/03/2012
मुळ गझल : http://www.misalpav.com/node/21076 - सांजसंध्या त्यावरुन पॉझिटीव्ह कविता : रे मना नभ पुन्हा उजळून आले शब्द भावनांची माळ माळून आले. आस रात्रीस, ह्या चांदण्या नभाची मेघ तेंव्हा मिठीत न्हावून आले हे श्वास होते भारलेले कधीचे क्षण तुझ्यासवे आज दरवळून आले देहात रुजलेली जाणीव मिलनाची तव स्वप्न मनी आज फुलून आले जीवनाचे डाव कित्येक खेळले मी तुझेच प्रितवार आज झेलून आले. --- शब्दमेघ
काव्यरस

कट्टेकर्‍यांची वारी... चिंचवडवर स्वारी ...!

Published on सोमवार, 19/03/2012
कवनरुपे कहाणी-श्री.अन्नक्षेत्र चिंचवड,मिपा खादाडवारी,संयोजक-मोदक ;-) एक आहे गावं चिंचवड,तेथे मिपाची एक कावडं अजोबा एक नातू सगळे,नाती काही असती... मोदक नामे नवमिपाकरू,वल्ली मागे महामेरु चिंचवडकरांसी आधारु,मिपा कट्टा करण्या... तारीख सतरा वारं-शनिवार,रोजवूड मधला आहार सायं-काली पक्ष्यांचा बहर,बरा होता तेथे बा...

त्याला ती हवीये...

Published on सोमवार, 19/03/2012
स्त्री कशीही असली तरी शेवटी पुरुषांना काय हवं असतं... बायकोच्या हातचा डबा.. ऑफिस मध्ये मिरवायला.. तिचा मउसुत हात.. केसातुन फिरवायला... तिची लांबसडक बोटं...मस्त तेल जिरवायला.. तिचे नाजुक ओठ.. गालावर फिरवायला.. आईची उबदार कुस.. सगळी दु:ख हरवायला.. तिचा मायेचा हात.. वरण भात भरवायला.. तिचा प्रेमळ धाक.. बाराखडी गिरवायला... तिच्या नावची शपथ.. जगालाही हरवायला.. त्याला बहीण हवी..हट्ट पुरवायला.. त्याला मुलगी हवी..जाताना रडवायला... त्याला ती हवीये... माधुर्य टिकवायला... तिला तो हवाय.. गोडी वाढ्वायला... खुप भांडण चालु आहेत.. चालु रहातील..
काव्यरस

पाटाला भसा भसा पानी

Published on रवीवार, 18/03/2012
http://www.misalpav.com/node/21045#comment-381773 समुद्र का विहिर...? बेडकं का खेकडे..? या नस्त्या व्यापाला कटाळुन, जरा नाचगानं करुन शीन घालवावा,,,म्हंन्तो... या मंग करु वाईच डोस्कं ग्गार... (चाल--- पाडाला पिक्कलाय अंबा...) सोडलं हो...आता सोडलं हो...आता सोडलं हो,सोडलं भसाभसा पानी हो...ओ...सोडलं भसाभसा पानी,,,ध--नाजी राव पाटाला भसाभसा पानी ॥धृ॥ धागा ह्यो पडला थंड ,बॉडीत होईल बंड ... ओ धनाजी... थंड कसा पडला जी,,हो ओ,, थंड पडला कसा जी... ओ पाटिल... सोडा ना लवकर पानी... ध--नाजीराव सोडा ना भसाभसा पानी.. ॥१॥ कुनाची कापडं काडुन कुनी, दुसर्‍याची धुतात फुकट धुनी...ओ धनाजी...
काव्यरस

म्याबी कवि होनार

Published on शनीवार, 17/03/2012
हल्ली मिपावर कवितांचा सुकाळ बघून आणि आपल्या शारूकभायच्या ह्या कवितेतून प्रेरणा घेउन. म्याबी कवि होनार कुतून कुतून शबुद पाडनार, रातीला "गंधाळलेली रात्र" म्हननार, दवन्यासारकं कायबाय लिवनार, आन म्याबी कविता करनार... नावावरन बाय हाय आसं भासवनार, मंग पोराटोरानचे परतिसाद येनार, येक काका येउन भांडान करनार, पन म्याबी कविता करनार... कुनीच नाय परतिसाद देलं तरी, बाकीचं कवि 'भारी लिवलय' म्हननार, मंग येक भूत विडांबान पाडनार, आन म्याबी कविता करनार... कायच नाय जमलं तर, येकांदी लावनी लिवनार, नायतर बालगीत लिवनार, पन म्याबी कविता करनार... ट
काव्यरस

माझी चित्तरकथा

Published on शुक्रवार, 16/03/2012
माझे आणि चित्रकलेचे नाते डॅरील कलीनन आणी शेन वॉर्नचे नाते जसे होते अगदी तसेच होते. कलीनन शेन वॉर्नला प्रचंड घाबरायचा. त्याच्या हातभर वळणार्‍या चेंडुला जास्त घाबरायचा की तोंडातुन हातभर बाहेर येउन चालणार्‍या जीभेला जास्त घाबरायचा ते नाही माहिती. पण त्याला म्हणे स्वप्नात सुद्धा शेन वॉर्न दिसायचा. त्याने त्यासाठी खास मानसोपचार घेतले. दुर्दैवाने ही गोष्ट वॉर्नीला कळाली. झाले. पुढच्या वेळेस मैदानात गाठ पडताच वॉर्नने त्याला टोमणा मारलाच "कली बाळा घाबरु नकोस. पाहिजे असल्यास तु माझ्या बेडवर झोपु शकतोस." शेन वॉर्न ने त्याचे आयुष्यभर भांडवल केले आणि जमेल तेव्हा कलीननला टोमणे मारले.