Skip to main content

((मी सदस्य होणारच!))

लेखक अन्या दातार यांनी गुरुवार, 23/02/2012 19:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा: http://www.misalpav.com/node/20789 आमच्या एका मित्राला तुम्ही कुणीच ओळखत नाही. दरवेळी अडचणीत सापडला किंवा एखाद्या नवीन ध्येय धोरणाने पछाडला गेला की आमचा हा मित्र, हा सखा, सुहृद आमच्याकडे धाव घेत असतो. त्याच्या दृष्टीने तो म्हणजे सुदामा आणी मी म्हणजे कृष्ण, तो म्हणजे हृतीक आणि मी म्हणजे राकेश, तो म्हणजे ओमार अब्दुल्ला आणि मी म्हणजे शेख अब्दुल्ला, तो म्हणजे दीप दासगुप्ता आणि मी म्हणजे गांगुली असे बरेच काय काय आहे.

मजेदार आय.डी

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी शनिवार, 18/02/2012 15:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा- http://www.misalpav.com/node/20732 आपल्या अंतरजालीयं अंतरमनात अनेक आय.डी. भेटतात.असेच आमच्या एका अंतर जालीय ताय.डी ने आंम्हाला काही जुने आय.डी/डु.आय.डी सांगितले होते... ओळखा बरे... १)डु-मॅन डू-मॅनी...नक्की खर्‍या,किती जणी..? २)इवलासा धागा त्याला प्रतिक्रीया अपार ३)वरुन पाहिलं तर नुसताच शिमगा,खालुन पाहिलं तर नाडिचा लेंगा,या बोअरिंगचे नाव काय सांगा..? तुमच्या अंतरमनातले आय.डी.पण सांगा...पण थांबा...हे वरचे खरे का..? ;-)

मजेदार कोडी.....

लेखक स्वातीविशु यांनी शनिवार, 18/02/2012 12:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपल्या रोजच्या जीवनात अनेक माणसे भेटतात. असेच माझ्या एका मैत्रिणीची आईने आम्हाला काही जुनी ग्रामीण कोडी सांगितली होती. सोडवा बरे..... १.) हुमान हुमनी नाकात चिमणी. २.) इवलेसे झाड त्याला घुंगरांचा भार. ३.) वरुन चालतो तांगडतिंगा, खालून चालतो धांगडधिंगा, मधल्या नारीचे नाव काय सांगा? तुमच्याकडे असलेली कोडी पण सांगा बरे का.

गुलाब फक्त देणंच...

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी मंगळवार, 14/02/2012 17:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
जी जी त्याला भेटली तिला तिला तो गुलाब देत गेला. ती काही का म्हणेना पण त्याचं गुलाब देणं काही चुकलं नाही. साध्यासुध्या दिसणाऱ्या मुलींनाही त्याने आखीव रेखीव अन् आकर्षक गुलाबपुष्प सादर केले होते. त्यावेळी त्या सामान्य मुलीच्या डोळ्यांतील आश्चर्ययुक्त भाव वाचणे त्याला भारी आवडायचे. तिच्या मनी ध्यानी नसतांना मिळालेली ही सुंदर भेट तिला स्मितहास्य करायला भाग पाडायची. तसं तिच्या मनात हे असं काही घडेल याची पुसटशी शंकाही हजर नसायची. अशा अचानक वेळी त्यानं गुलाब दिला की नकळत किंवा स्त्रीसुलभ पुष्पप्रेमापोटी तिचा हात तो गुलाब घेण्यास आपोआप उद्युक्त व्हायचा.

मधुबालाच्या जन्मदिनाच्या आणि प्रेमदिनाच्या सर्वांना शुभेच्छा आणि नीलकांतचे आभार..!

लेखक विसोबा खेचर यांनी मंगळवार, 14/02/2012 11:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर्व मिपाकरांना मधुबालाच्या जन्मदिनाच्या आणि प्रेमदिनाच्या अमेकोत्तम शुभेच्छा..! आणि त्याचसोबत मी नीलकांताचे व प्रशांतचे देखील अनेक आभार मानतो की त्यांनी केवळ माझ्या आग्रहाखातर व माझ्या मनासारखे मुखपृष्ठ आज मिपावर चढवले.. :) सोबत मधुबालाला अत्यंत प्रिय असलेले मथुरा-पेढे येथे आपल्या सर्वांकरता येथे देत आहे..! :) सर्वांना पुन्हा एकदा शुभेच्छा... तात्या.

बंडुचा धंदा.. :)

लेखक कॉमन मॅन यांनी सोमवार, 13/02/2012 17:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर्व पात्र व प्रसंग काल्पनिक.. नेहमीप्रमाणे दर ५ सालांनी महापालिका निवडणुका येतात, तशा त्या यंदाही आल्या. महापालिका निवडणुका म्हणजे बंडुचं ५ सालातून एकदा भरघोस उत्पन्न मिळण्याचं पिक. या वर्षीही बंडुने पेरणी-लावणी-कापणी म्हणून जे काय करतात ते सारं केलं आणि त्याला पुन्हा एकदा ५ लाखांचं भरघोस उत्पन्न मिळालं आणि बंडू आज सकाळीच कोकण रेल्वे पकडून चाराठ दिवसांकरता बायको आणि लेकीला घेऊन गोव्याला मस्त मजा करण्यासाठी रवाना झाला! :) बंडु आपल्या विभागात, विशेष करून विभागातल्या 'अबक' समाजात तसा फेमस माणूस. सुशिक्षित, सगळ्यांना मदत करणारा, नेहमी हसतमुख असा.

गोळाबेरीज

लेखक श्रीरंग यांनी शनिवार, 11/02/2012 02:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
गोळाबेरीज या चित्रपटाबद्दल समजल्यापसूनच प्रचंड कुतुहल मनात होतं. अवघ्या महाराष्ट्राचे दैवत असलेल्या पु. लं. नी अक्षरश। (विसर्ग कसा लिहितात प्लीज सांगा कोणीतरी) जिवंत करून सोडलेल्या व्यक्ती आणी वल्ली कशा रेखाटल्या असतील? हे सर्व विविध पात्रे एका कथानकात कशी गुंफली असतील? मातब्बर कलालारांचे सैन्य आपल्या मनातल्या या व्यक्तिरेखांना कितपत न्याय देऊ शकतील? असे प्रचंड औत्सुक्य मनात घेऊनच सिनेमाग्रुहात पाय ठेवला. संपूर्ण महाराष्ट्राला मुखोद्गत असलेले पु. लं. चे लिखाण पडद्यावर उतरवण्याचा प्रयत्न म्हणजे शिवधनुष्य पेलण्यासारखेच.

जो डाव आता, असे खेळला मी, तो दाविनच जिंकुनी

लेखक नरेंद्र गोळे यांनी बुधवार, 08/02/2012 17:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
कवी झाले अंतर, काव्यच वेदना ही, ही रात्र कविता जणू इतरांच्या कवितांना, ए ऐकणारे, हे काव्यही ऐक तू येऊन जरा बघ, मी प्रीत्यर्थ तुझिया, जगतो हे जीवन कसे अश्रुंच्या धाग्यांनी, शिवतो सदा मी, हे घाव जे तू दिले घेऊन तुझे दुःख, आसक्तीद्वारी, मी खेळलो बघ जुगार जरी जिंकलो जग, तरी हारलो तुजसी, हा खेळ झाला असा जे समरसुनी मी प्रेम केले, त्यासम उदाहरण न खास जरी काजवा मी, प्रेमात पेटून, जणू जाहलो सूर्य आज माझ्यामुळे प्रेम, जीवित असे आणि मैफिल तुझी रंगदार जेव्हा नसेन मी, रडत सारे जग हे, हुडकेल माझेच माग ग प्रेम हे, खेळणे मुळी नसे जे, कुणीही खरीदू शके माझ्याप्रमाणे, आयुष्य जळता, ये ध्यानी सारे
काव्यरस