मिसळपाव
शंकराचार्यांच्या कंपूतील लोकांचा पर्दाफाश आणि त्याला तात्याचे समर्थन! सर्वांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! :)
आजकी ताजा खबर, आजकी ताजा खबर!
शंकराचार्यांच्या कंपूतील लोकांचा पर्दाफाश! :)
आणि त्याला हे आमचं समर्थन -
"ब्रह्म सत्य जगत् मिथ्या" ही विचारसरणी प्रमुख असली तरी सर्वमान्य किंवा बहुतांशी तत्त्वज्ञानी लोकांना मान्य होती अशी वस्तुस्थिती नाही.अगदी खरं आहे.. आपल्याला तर साला पयल्यापासनंच या शंकराचार्यांचं म्हणणं पटत नाय! हां, आता आपण सर्वमान्य नाय परंतु एक सागतो.
स्ट्रेटड्राईव्ह तेंडूलकरस्य
मिपावर आल्यावर आमच्या संगीताबद्दलच्या ज्ञानात बरीच मौलिक भर पडली. म्हणजे आधी आम्ही अगदी औरंगजेब जरी नसलो तरी त्याच्या एखाद्या 'टियर २' सरदाराच्या जवळपास जायचो. पण आय्च्यान सांगतो.. तात्यांची बसंतचं लग्न ही लेखमालिका वाचली अन उत्सुकता आणि त्याबरोबर गोडी वाढत गेली. पण मूळचा पहिलवानी पिंड जाणार कसा हो? एखाद्या संगीतप्रेमीला "टप्पा", "ठुमरी", "पुरिया धनश्री", "तीव्र मध्यम" वगैरे शब्द ऐकून जे काही "कुछ कुछ होता है" फीलिंग येतं ते आम्हाला "शॉर्ट ऑफ गुड्लेंग्थ", "हुक", "स्मॅश", "बॅकहँड क्रॉसकोर्ट", "स्लॅमडंक" वगैरे ऐकून येतं !
अहो आमच्या क्रीडाक्षेत्रातदेखील काय एकसे एक कलाकार आहेत म्हणून सांगू?
(सुगरण)
(प्रेरणा: मिभोकाकांनी दिलेली सुपारी)
तू सांगितलंस तेव्हा
पट्टीची सुगरण कशी समजून घेताना
मोदकांसाठी सामान लिहू लागले तेव्हा
तेव्हा म्हणालास ...
"नारळ, पिठी, गूळ, आणि मीठाच्या
भानगडीत पडतेस कशाला?
मोदक दोघांसाठीच आहे,
अन पाककला इतरांसाठी.
मोदकाची जात एकच - उकडीची"
तेव्हा तुझे हेच शब्द आधार वाटले
पण जोशींचं दुकान बंद दिसलं
माझा आधारच काढून घेणारं
***
गेल्या अंगारकी चतुर्थीला
आपण सावरलो होतो
पुन्हा पंचांग पहायचं राहिलं
आता मोजून खरेदी करायचं आहे
वाढू लागलेलं वजन कमी करण्याचा
खटाटोप तरी करावा लागेलच कारण
जुन्या कपड्यात मावण्याचं स्वप्न
काव्यरस
(टोळभैरवी)
क्रांतीताईंची सुंदर 'भैरवी' वाचुन आणी चतुरंगांची (भैरवी) पाहुन म्हणलं आपण पण भैरवी ऐकवावी ;) ह. घे.
एक एक शब्द जोड, भावनांचा मेळ नाही
शब्दबंबाळ फार्स हा, यमकाचा खेळ नाही
विसर टोमणे सारे, पाड लेखनेही मोठी,
कोण कसे बोलते हे, ऐकण्याला वेळ नाही
तुझे ढापलेले सारे, लेख इथे सिध्द झाले
वेड घेउन पेडगावला जाण्याचे काम नाही
सर्कीटांनी लेखकाशी उभे दावे मांडलेले
अस्त्र विरजणाचे हे, थांबण्याचे नाव नाही
मार खाणार आता, सावरुन घे स्वतःला
तिखटावाचून काही, मिसळीची चव नाही
अजुन एक प्रवास - भ्रमण
हुश्श्य ..... सुटलो बुवा!! एस. टी तुन उतरुन खिळखिळे झालेले अवयव आळोखे-पिळोखे देत जागेवर असल्याची खात्री करुन घेतली आणि बघतो तर काय, च्यामारी, हा हॉटेलवाला कुठे चालला? "ओ भाऊ, जरा चहा मिळेल का?"इति मी, "च्यॅक, बंद केलं म्या" त्याने हातभर मान हलवत नकार दिला, "आनि, तुमी कुठं चाल्ला हो, ह्या वक्ताला?, गडावर की काय?" म्हणत भुवया वाकड्या केल्या. आम्ही न बोलताच मान हलविली आणि गावात जायला निघालो.
धा-पाच पावले पुढे जाऊन, एका बाप्याला विचारले, "गडावर जायला रस्ता कोठुन?" प्रश्नासोबत, त्याच्याही चेहर्‍यावर आश्चर्य आणि मित्रांच्या चेहर्‍यावर आठ्या एकत्रितपणे जन्माला आल्या.
मात्र रात्रीची गोष्ट भाग ६
मात्र रात्रीची गोष्ट भाग ५
स्थळ - वेळ - पात्र - नेहेमीचेच.
(पाचवा पेग होवुन गेला आहे, समिक्षा सुरू आहे अशी स्वयंभु अवस्था.... अशातच पेग ६ )
मी - त्या हाटिलात गेला होतास का येवढ्यात...
तो- नाय बा ! आपल्याला तिकडं झेपत नाही
मी - का ?
तो - अरे आपण साला मनात आला ते ओकणार.. तिकडे ओकायचे तर मनातल्या मनातच
मी - अन तिकडे काय मनातले बोलत नाही काय ?
तो - बोलतात की. मनातले बोलतात पण सगळेच नाही. बोलतात कमी आठ्या जास्त...
मी -म्हणजे?
तो - अरे इथे कसे आपण डिश आवडली तर जोरदार टाळी वाजवतो, झक्कास करुन आवाज देतो, अऽऽऽब्ब करुन ढेकर देतो.
मी - हो...