गाढवदादा गाढवदादा - माणूस म्हणू का ? माणूस म्हणताच चिडून लाथा झाडाल का ? |१| मासेभाऊ मासेभाऊ - नापास झाला का हो ? रडून रडून सगळा टँक भरला की हो ! |२| पोपटराव पोपटराव - शीळ छान घालता राव ! मैनाताईला वाटतं का हो एकदा तरी वळून बघाव ? |३| कासवपंत कासवपंत - लढायला किती हळू जाता ? ढाल पाठीवरती घेता तलवार कुठे विसरता ? |४| भोलानाथ भोलानाथ - गुब्बू गुब्बू गुब्बू पैशाचं मी पेरलं झाड पैसे येतिल का रे ढब्बू ? |५|

(चाल : संथ वाहते कृष्णामाई ....) संथ पाडते गझला बाई - गझलेवरच्या प्रतिसादांची जाणिव तिजला नाही |धृ | संथ पाडते .... कधी न कामें करी लौकर ती , कूर्मगतीने सदा करी ती ; बॉसगिरीची काही पर्वा नाही तिज ठायी |१| संथ पाडते .... कुणी पुरे ना म्हणती गझला , कुणी वर्णिती उच्च गेयता ; मात्रागणाची करून जंत्री - मोजित कुणी राही |२| संथ पाडते .... सतत चालते काव्य-टंकणी , होई न व्यनितुनी बाई शहाणी ; वाचकास ही व्हावी कैशी , सांगा सुखदायी |३| संथ पाडते ....

साहित्याशी जवळिक साधत खुशाल हा बसणार , गोड बोलुनी सर्वांशी हा साहित्यातच रमणार ! भविष्यवाणी सांगुन गेले जाणते कुणी स्वर्गाला भविष्यवाणी खोटी नव्हती , सांगतोच मी तुम्हाला ! बालपणीचा काळ सुखाचा - म्हटले आहे कुणीतरी वह्या नि पुस्तक हाती पडता, चीरफाड मी नित्य करी ; शैशवात मी वह्यांत लपवी - आठवणींची मोरपिसे , फूल सखीच्या गज-यामधले पुस्तकातुनी दडवितसे ! कविता, कादंबरी नि नाटक यांचा नव्हता गंध मला दैनिक मासिक पुस्तक साहित्याची आवड तरी मला ! साहित्याशी सलगी करणे मजला खूपच आवडले, 'वजनदार साहित्य' मलाही रद्दीत घेणे परवडले ! दीड-दान्डीचे मोल मला; ते नसेल काही इतरांना - हर्ष होतसे मलाच , माझा

निळ्या निळ्या नभातून - कोसळती शुभ्र धारा ; काळ्या काळ्या मातीतून - ओल्या गंधाचा फवारा ; हिरव्या हिरव्या कोंबातून - दिमाखात ये फुलोरा ; पिवळ्या पिवळ्या फुलांतून - झुले तो सोनपिसारा ; अज्ञातशा कुंचल्यातून खेळ रंगतो हा न्यारा ! सप्तरंगी अफलातून इंद्रधनूचा नजारा - फुलतो रोमांचातून मनमोराचा पिसारा - होई चिंब मिठीतून ... सण पाऊस साजरा !