Skip to main content

कविता

'आई'[एस.एम.एस.]

लेखक डावखुरा यांनी गुरुवार, 01/04/2010 14:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही कविता मी रचलेली नाही पण मला ह्या कवितेचा कवी पण माहीत नाही.... ही कविता मला सरळ मोबाईल संदेश[एस.एम.एस.] द्वारे आलेली आहे पण खुप आवडली म्हणुन मिपा रसिकांसाठी देण्याचा मोह आवरला गेला नाही ...... आवड्ली तर अवश्य प्रतिक्रिया द्या.... "आई आहे मंदिराचा उंच कळस... अंगणातील पवित्र तुळस... भजनात गुणगुणावी अशी संतवाणी... वाळवंटात प्यावं असं थंडपाणी.... आई म्हण़जे आरतीत वाजवावी अशी लयबद्ध टाळी... आणि वेदनेनंतरची सर्वात पहिली आरोळी..."

कवितेचा मार ! ! !

लेखक निरन्जन वहालेकर यांनी गुरुवार, 01/04/2010 10:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
कवितेचा मार ! ! ! जेष्ठ कवींचे संमेलन, भरले श्रोत्यांनी प्रांगण. कवींना चढे अगणित स्फुरण, श्रोत्यांची स्थिती दारूण. झडती कवितेच्या अगणित फैरी, ए के – 47 च्या माऱ्या परी. श्रोते जाहले सैरावैरा, धडकी भरे त्यांच्या उरी. आधीच समस्त श्रोते वेठीला, त्यात एक कवी अवतरला. छेडीला भीमपलास कवितेचा, उतावीळ श्रोते भैरवीला. . जाहले तास दोन तास, तरीही ना सरे त्याचा अट्टाहास. वदे एक श्रोता शेजारी स्त्रीस “ काही उपाय सुचवा हो “ ! वदली ती गौरांगना सत्वर, “ तुम्हीच काही सुचवा गुरुवर, सहते वीस वर्षे हा कवितेचा मार उपाय परी ना गवसला आजवर.
काव्यरस

नाचरी गाय - २ (आधारित)

लेखक चित्रा यांनी गुरुवार, 01/04/2010 09:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
आधीची कविता आणि पूर्वपीठिका/संदर्भ इथे http://www.misalpav.com/node/11707 (पामेला ट्रॅव्हर्सच्या मेरी पॉपिन्समधील एका कथेवर आधारित) हा भाग जरा लांबला, पण मूळ कथेतील वर्णनाचा विस्तार पाहता हे ठीक वाटले. माझ्या संगणकावर घातलेले तक्ते दिसत नाहीत, म्हणून वाचायला अजून सोपी करता आली नाही. (असेच गेले दिवस बहु अन अशाच गेल्या रात्री अनेक थांबेना फडफडते शेपूट आणि नाचरे पाऊल एक) ..(येथून पुढे सुरू ....
काव्यरस

रानातली वाट - The Way Through the Woods

लेखक sur_nair यांनी गुरुवार, 01/04/2010 08:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
सध्या मिपावर बऱ्याच अनुवादित कविता दिसल्या म्हणून ही रुपांतरीत कविता व त्यासंदर्भात मी लिहिलेला छोटासा लेख इथे टाकत आहे.
काव्यरस

घाट चढा आता

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 01/04/2010 07:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
मंडळी, आपली हिरो अन हिरवीन प्रवासाला निघालेय. त्यांची गाडी जोरात जावू द्यायची की हळूहळू ते आपणच ठरवूया. सादर आहे "घाट चढा आता" लावणीच्या दोन आवृत्या एकाच वेळी, एकाच धाग्यात... (ढॅण.. ढॅण्...ढॅणाण...) (राजेश घासकडवींचे अन Nile यांचे खास आभार.
काव्यरस

व्यवसायभिमुख शिक्षण

लेखक सुवर्णमयी यांनी बुधवार, 31/03/2010 18:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
व्यवसायाभिमुख शि़क्षण चित्रातला गुलाबाचा बुके पाहून त्याला आठवले तिच्या डाव्या वक्षावरचे गोंदण.. ते राहिलेच काल.. तो स्वतःशी पुटपुटला प्रदर्शनात तिला मात्र आवडले होते हत्ती घोडे आणि मांजर घरी आल्यावर ती कामवाल्या बाईला सांगत होती तिला आवडत ते त्याला कस पटत नाही.. "नवरा हाय म्हणून हाय सगळी कटकट असला तरी कटकट आनि नसला तरी बी.." फरशी पुसत बाईने उत्तर दिले. शाळेत सहाव्या सातव्या वर्गातली मुले सचित्र शिकत होती नर मादी आणि प्रजनन व्यवसायाभिमूख शि़क्षणाचे अवलंबन केल्याबद्दल शिक्षणमंत्री टाळ्या घेत होते -सोनाली जोशी

सफरचंदाच्या हंगामातली गाय - रॉबर्ट फ्रॉस्ट

लेखक धनंजय यांनी बुधवार, 31/03/2010 03:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
सफरचंदाच्या हंगामातली गाय - रॉबर्ट फ्रॉस्ट - - - या गायीमध्ये शिरलेय काहीतरी हल्ली, कुंपण-फाटक काहीही मानायचीच थांबली. भिंत बांधणारे वाटतात वेडे की खुळे? चोथ्याने भरलेय तोंड , गळतोय त्यातून सफरचंद पाक. फळे चाखून खाऊन नको झालीत हिला नीरस गवत-मुळे. पाडलेली वार्‍याने झाडाझाडाखालची फळे खड्यांसकट, अळ्यांसकट खायची, अन् अर्धवट खाल्लेली सोडून जायचे पळत. टेकाडावर हांबरते आभाळाला बघत - सुरकतले हिचे आचळ, दूध चाललेय सुकत. - - -
मूळ कवितेचा दुवा

नाचरी गाय - (आधारित)

लेखक चित्रा यांनी बुधवार, 31/03/2010 00:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिसळपाववरच्या लोकांसाठी याआधीही मी कवितेसारखे काही तरी लिहीणे नवीन नाही! त्यातलाच हा एक प्रकार आहे तो समजून घ्यावा. ही कविता (किंवा जे काही आहे ते) लिहीण्यामागे माझी जरा मजबुरी आहे. दातात पेरूची बी अडकल्याप्रमाणे झाले आहे, त्यामुळे ती काढल्याशिवाय पुढे जाता येत नाही!
काव्यरस

निश्चयाचा महामेरु - शिवपुण्यतिथीच्या निमित्ताने

लेखक Manish Mohile यांनी मंगळवार, 30/03/2010 21:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज हनुमान जयंती. शिवाजी महाराजांची पुण्यतिथी. संपूर्ण महाराष्ट्राचे आदरस्थानच नाही तर भक्तीस्थान असलेले आपले शिवाजी महाराज. आपल्या सगळ्यांनाच शिवाजी महाराजांचा इतिहास तोंडपाठ आहे. सोळाव्या वर्षी स्वराज्य स्थापनेची शपथ, अफजलखानाचा वध, शाइस्तेखानाची बोटे कापण्याचा प्रसंग, आग्र्याहून सुटका, राज्याभिषेक हे त्यांच्या पन्नास वर्षांच्या आयुष्यातील प्रमुख नाट्यपूर्ण प्रसंग. पण महाराजांचे मोठेपण ह्या नाट्यमय प्रसंगांपेक्षाही दिसते ते ह्या गोष्टीमुळे की सतत साडेतीनशे वर्षे गुलामगिरीत राहून मनाने गुलाम बनलेल्या महाराष्ट्राला त्यांनी जाग्रुत केले. त्यांच्या मनात अस्मिता जागी केली.

सोनसाजिरी पौणिमा..

लेखक प्राजु यांनी मंगळवार, 30/03/2010 05:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुनवेवरती राग धरूनी, आवस धुसफ़ुसली काळोखाला घेत साथीला, चंद्रकळा लपविली.. भरात आला खेळ मोडला, अवनी थरथरली अवकाशाला रिक्त पाहूनी, मूकपणे रडली उदास झाल्या अवनीसाठी, 'प्रथमा' मग धावली चंद्रकोर ती नाजूक रेखीव, आकाशी सजली रोज नव्याने पुन्हा पुन्हा ती, कोर नटू लागली संध्याराणी तिच्या दर्शने, गोड हसू लागली नव्या यौवनी चंदाराणी, मोहरूनिया गेली तिला रिझविण्या सागरलाटही, उचंबळू लागली लाटांनी मग शुभ्र फ़ुलांची रांगोळी रेखिली क्षितिजावरती सोनसाजिरी, पौणिमा झळकली - प्राजु
काव्यरस