कविता

3

कायम touch मध्ये असूनही संवाद कुठे तरी हरवलेला आहे... कायम कट्ट्यावर log -in असूनही विषयाचा नेहमीचं वानवा आहे.. कायम available असूनही जवळ कोणीच नाही... सारखे profile visit करूनही सारे अनभिज्ञच आहे... टेक-क्रांती होऊनही मानवी उत्क्रांती अजूनही अनुत्तरीतच आहे...

मज ठाऊक नव्हते दार कोणते तुझ्या घराचे उन्हे वेचण्यासाठी.... मी खूप श्रमाने दिवस फोडूनी असाच येतो लटकत भटकत उन्ह होउनी तुझ्या घराच्या काठी...... ________________________________ तू पहिल्यांदा भेटलीस ते दिवसच पावसाळी की स्वतःबरोबर आकाश रितं करणारा हा पाऊस सोबत घेऊन यायची तुझी जुनी सवय ! काहीच आठवत नाही--- ----इतकंच लख्ख जाणवतं की कुठूनतरी वीज कोसळली नि पागोळ्यांबरोबर खेळण्याचं माझं वय जळून गेलं ...... (या माझ्या दोन कविता आधी इतरत्र प्रसिध्द झाल्या आहेत.

नाही भय लाज सारे सत्तातूर देशाचा विचार कवडीमोल लोभालोभ सारा सत्तेचिये पायी आपापल्या सोयी लाघव भावे आज वाटे त्यांसी ब्रम्हांड ठेंगणे टेकीता ढुंगणे खुर्चीवरी सुखाचिया राशी त्यांच्यांच पायाशी मग जनतेशी काय पुसावे? मतीमंद झाला आज बुद्धीवंत नाही बलवंत कोणीच येथे उठ माझ्या लेका आता नको चुका नाहीतर भिका मागशील हातामध्ये घेरे सत्तेचा आसुड भडव्यांच्या ओढ पाठीवरी हिच माझी इच्छा पुरी कर बाबा देशाचा या ताबा तुझे हाती ..!!!

3

विचारलच कधी कुणाला "कशात वाटतं सुख?" वेग वेगळ्या वयात बदल्ली गेलेली सुखाची व्याख्या अशीच असतील... जेव्हा पाहुणे आल्यामुळे टाळला जातो आईचा मार गणितात पैकीच्या पैकी मिळाल्याबद्दल होतात बाबांकडून लाड जेव्हा तापामुळे मारता येते शाळेला बुट्टी थंड हवेच्या ठिकाणी जातो, लागते उन्हाळ्याची सुट्टी जेव्हा आईला घेतो पहिल्या पगाराची सुंदर साडी आणि बाबांना सांगतो शिकायला चार चाकी गाडी जेव्हा मिळतो onsite chance,होतं कामाचं appreciation होणार्या जोडीदारा बरोबर बघू लागतो भविष्याची स्वप्न आपलं छोटसं नवीन घर सजवण्यात दोन्ही कडील नाती जपण्यात मुलांना चांगलं शिकवून त्यांना वाढवण्यात एक दिवस तरी मैत्रीणींबरोबर भ