कविता

3

विचारलच कधी कुणाला "कशात वाटतं सुख?"
वेग वेगळ्या वयात बदल्ली गेलेली सुखाची व्याख्या अशीच असतील...

जेव्हा पाहुणे आल्यामुळे टाळला जातो आईचा मार
गणितात पैकीच्या पैकी मिळाल्याबद्दल होतात बाबांकडून लाड
जेव्हा तापामुळे मारता येते शाळेला बुट्टी
थंड हवेच्या ठिकाणी जातो, लागते उन्हाळ्याची सुट्टी

जेव्हा आईला घेतो पहिल्या पगाराची सुंदर साडी
आणि बाबांना सांगतो शिकायला चार चाकी गाडी
जेव्हा मिळतो onsite chance,होतं कामाचं appreciation
होणार्या जोडीदारा बरोबर बघू लागतो भविष्याची स्वप्न

काळा, शिशु होतो तेव्हा
खादाड मी राऊ होतो
उनाड मी काऊ होतो
बडबडी मी चिऊ होतो
स्वच्छंदी मी पक्षी होतो

काळा, युवक होतो तेव्हा
सशा सारखा मी देखणा होतो
हरणासारखा मी चपळ होतो
चित्यासारखा मी आक्रमक होतो
उमदा मी प्राणी होतो

बरेच दिवस झाले असतील मैत्रीणीला प्रत्यक्ष भेटून
किती महिने गेले असतील अमोरा समोर गप्पा मारुन
हल्ली आपण समाधान मानतो त्या 'online chat' वरंच
e mail करून मित्राला सांगतो "अरे ping केलं होतं मी तिला कालंच"

निवान्त बसून परस्परांची चौकशी करणे कमी झालं आहे
Social Networking sites वरच्या status नाच जणू delegate केलं आहे
एकत्र येउन पत्ते, carrom खेळ्ण्याचे दिवस देखिल जुने झाले
PS3 आणि XBOX वर खेळायलाच वेळ कमी पुरे

षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर
विसर तो इतिहास सारा जाळुनीया राख कर

वेड होते त्या शिवाला मोगलाशी भांडला
वेड 'तात्या'ला तुझे जो सागरी झेपावला
यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर

टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे
चिंधड्या तव अस्मितेच्या फ़ाडती मुंग्या -किडे
ना कुणी तुज रक्षण्याला, तू अपेक्षा लाख कर!!
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर

कोण मेले, काय झाले, ना इथे पडले कुणा
मी नि माझे घर सुखी बाकी कुणी काही म्हणा
भाडखाऊ लोकशाही, 'भारतीया तूच मर!"
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर