मिसळपाव
ती .....
ती .....
जमलेच होते तिला मस्त जगायला
आखून दिलेल्या चौकटीत मुक्त फिरायला
खंत नव्हती कसली आभाळ तिचेच होते
दोरी असली तरीही, पतंगाचे रंग तिचेच होते .....
होईलच पहाट वाट बघुनी
होईलच सकाळ मग रंग भरुनी
आकाश कधी झोपते का असे विचारायची
उगीचच हसून हसून मग रडायची ......
जमलेच होते तिला हसायला
आणि खोटे खोटे रुसायला
संगतीला बरेच होते पण ..
साथ कुणाचीच नव्हती जगायला........
पतंग असूनही पक्षासारखी उडायची
दुरूनच मग क्षितीज पहायची
जगण्यासाठी धडपड नसायची तिची
हसण्यासाठी मात्र ......कारणे शोधायची ती.......
