कविता

तुही नाही मीही नाही ………….

प्रेमाची रुजुवात झाली होती मनात, पण
बोललो हिमतीने कधीच ….तुही नाही , मीही नाही ………

पावसाची रिप रिपही चिंब करणारी, पण
भिजलो आकंठ कधीच … .तुही नाही , मीही नाही ………

सहजच घडते अशी असते भेट, पण
साधला योगायोग कधीच …. .तुही नाही , मीही नाही …

डोळ्यातली नीरओळ संथ वाहत राहिली, पण
बुडालो पुरात कधीच .… .तुही नाही , मीही नाही ……

समांतर चालत राहिलो एकाकी वाट, पण
थांबलो वळणावर क्षणभर कधीच … .तुही नाही , मीही नाही ………

बऱ्याच दिवसात तुझ्यावर काही लिहिलं नाही
लिहावंसं वाटलं.
बऱ्याच दिवसात मनासारखं काही केलं नाही
करावंसं वाटलं.

तू पडतोच आहेस रे माझ्या लहानपणापासून
मीच खूप लांब आले तुला तिथेच सोडून
बऱ्याच दिवसात मनाची कवाडं उघडली नाहीत
उघडावीशी वाटली.

बाहेर सगळे चांगलेच आहेत पण माझे कुणीच नाहीत
खरंतर मी सुद्धा परकी झालेय माझी उरलेच नाही
बऱ्याच दिवसात आपलं कुणी भेटलं नाही
भेटावसं वाटलं.

मला वाटलं तू खोटा झालास माझा पैसा खरा केलास
पण तू अजूनी तसाच माझा पैसा खोटा केलास
बऱ्याच दिवसात बालपण जगलेच नाही
जगावसं वाटलं

कसा आहेस ?…… प्रश्न एसेमेस
मसस्स्स….स्त !!………. उत्तर एसेमेस …

लिहिलेला "मस्त" हा मुका शब्द
गाभ्यातला कातर स्वर
लपवू शकला नाही

उत्तरकर्त्याचं
आत्मभान, स्वाभिमान, उसनं अवसान
ओसांडून वहात होतं
त्याच्या अंतर्मनाच्या सांत्वनासाठी…

मन,
स्वत:शी आणि
त्याच्याशी एकरूप झालेल्या द्वैताशी
प्रतारणा करू शकत नाही

व्यक्त अणि अव्यक्त यांतून
परिस्थितीनुरूप
एकाच भावनेचे
भ्रामक अथवा अर्धसत्य अविष्कार
घडत असतात

त्यातल्या सत्य वाहनाला
"टेलीपथी" म्हणतात

तु फक्त एकदा हो म्हण...

तु फक्त एकदा हो म्हण
तुझी व्हायला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण
सगळं जग विसरायला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण,
सगळं समर्पित करायला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण
तुझ्यात आकंठ बुडायला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण
पूर्णपणे तुझ्यात सामावयाला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण..
आपल्या मैत्रीला सुंदर प्रेमाचं रुप द्यायला तयार आहे..

तु फक्त एकदा हो म्हण.... तु फक्त एकदा हो म्हण.....

जगण्यात उगिच सजते असणे
अक्षरांत झिंगवते नसणे
असणे नसणे ओसांडे मन
हसण्यात सदा किण किण श्रावण

आभास सदा पथदूर कुठे
शोधासा कठिण पडते कोडे
मेघावळ पिंजुन एकांती
धड धड करते काळिज वेडे

आकाश; खोल पोकळ वासा
आवेग; न ठावे थांग जसा
पवनासाहि ना कळलेले हे
वाहतो सवे निशिगंध कसा

………………… अज्ञात

मला शोधायचं आहे माणूसपण माझ्यातले
समजण्या मला काय गवसले
अन काय हरवले माझ्यातले
मला शोधायचं आहे माणूसपण माझ्यातले

शुद्ध हवा घेतली का कधी?
निर्मळ पाणी चाखले का कधी?
खळाळता निर्झर कधी का पाहीला?
घाम त्वचेतून कधी का वाहीला?

लहान मुलांवर वा कोणत्या प्राण्यावर?
निर्व्याज प्रेम कधी केले का कुणावर?
मदत का कधी कुठे केली?
न ठेवता आशा परतीची?

घनदाट जंगलातून चाललो कधी अनवाणी?
धावता पडता रडता आले का डोळ्यातून पाणी?
पाहून दु:ख गरीबाचे दाटला का कंठ कधी?
भुकेने कधी जीव तळमळला असे झाले कधी?

म्हणल आज जरा शांत झोपावे पण छे झोपेण नाकच मुरडले आहे आताशा.
बहुतेक डोळ्यावरची बुबुळ रुसलीत माझ्यावरती ......

आतल्या बाहुल्या नुसत्याच फिरत आहेत इकडून तिकडे एखाद्या निशाचरासारख्या
आणि हि रात्रही काही थांगपत्ता लागून देत नाही..

मी रात्रीला विचारल , काही चुकलं काय माझे असा हा का आसूड या डोळ्यावरती
नेहमीप्रमाणे उत्तर काही मिळाले नाही ...फक्त एक करडा कटाक्ष्य आणि उजव्या काखेत माझ्या झोपेला घेऊन ती देसिनाशी झाली...

बांधलं मचाण
वर गाण्यात गळा,
मधुरता मंधी
दुमला शेतमळा !!

येऊन चोर
जोंधळ्यात दडं,
शिवार टिपीत
चाललीत पुढं !!

भिरभिरली गोफण
सुटला दगड,
चोर जोंधळ्यात
त्येनं केलं उघड !!

का म्हून सतावता
सुखानं जगू द्याव,
किती सोसलं पिकासाठी
तुम्हा ते नाय ठावं !!

घरी तान्हं ठिवून
आलिया राखणीला,
सोनं ठिवलं तरच
वरीसभर पीठ भाकरीला !!
मला पीठ भाकरीला !!

श्री. साजीद यासीन पठाण

ऐकले जाहीर येथे, झुंड माणुसकी तुडवणारे
वाचले जाहीर येथे, रत्न कन्या नाकारणारे ll १ ll

जोडपे कैक नादान, येथे पालकत्वी रंगणारे
तो असेल कि ती?, व्यर्थ शंका काढणारे ll २ ll

माजले क्रूर बाजारी, गैर कर्मे रुजवणारे
विवेक विसरून पालक, वाट आंधळी जोखणारे ll ३ ll

अवैध पैसा अमाप, गर्भश्रीमंत मिरवणारे
कष्टी भगवंत येथे, पाहून गर्भ चिरणारे ll ४ ll

लिखित काही और तरीही, वंशदिवा शोधणारे
हातचे टाकून पायी, कळ्या नाजूक तुडविणारे ll ५ ll

विझल्या ज्योती किती, काळोख भोवती बोचणारे
नवी संज्ञा माय-बापा, जन्म देऊन मारणारे ll ६ ll