कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
एक अशीही राधा !!
'अनोळखी' म्हणून भेटला खरा
'आत्ताच ओळख झाली' म्हणाला खरा
तिनेही मग तसेच सावरून घेतले
कसे सांगू कसले ओझे मनावर घेतले !
त्याच्याचसाठी राखून ठेवले होते शब्द,
लिहून मग न धाडलेली हजार पत्रं ,
मजकूर त्याला कधी कळला नसता
डोळ्यातला भाव फक्त बोलला असता !
वाटेवर डोळे लावून बसलेली ती राधा
गुंतलेले मन कि फक्त उसवणारा धागा ,
तिलाच कळेना कसा हा घननिळा
खरच 'अनोळखी' कि नुसतीच त्याची लीला !
मी अधीर
मी बधीर
मी रुधिर
सबंध विश्वाचे
मी स्तन्य
मी चैतन्य
चिवचिवाट अनन्य
घरट्यातल्या चिमण्यांचा
मी नागीन
मी जोगीण
मी वाघीण
जगातल्या क्रांतीयूद्धाची
मी स्वच्छंद
मी अनिर्बंध
मी मुक्तगंध
अपत्य निसर्गाचे
मी मोहिनी
मी रोहिणी
वंश वाहिनी
प्रचंड जगपसर्‍याची
मी सौंदर्य
मी माधूर्य
मी चातूर्य
घराचे घरपण
गजेंद्र भोसले
आत्मशोध (काव्यसंग्रह)
लग्न म्हणजे काय असतं हो
बघायचं ठरतं ,
ओळख कुठून निघते .
फोटो जातात घरी ,
देवाण घेवाण होते .
फोटोवरून मग ,
बैठक होते घरी .
मुलगा येतो बघायला ,
मुलीच्या दारी .
पत्रिकेतले दोष गुण
मान पान , देणं घेणं
जुळून आले कि हे सारे ,
जळून येतात मनं
बैठकी होतात ,
बस्ताही बसतो .
लगीनघाईत व्यस्त ,
हरएक दिसतो
शेरवानी , साडी
सारंकाही ठरतं
बघता बघता घर ,
माणसांनी भरतं .
तारीख एक ठरते
मंडपही सजतो .
नवरीला पाहून मंडपी ,
मग नवराही लाजतो .
घरी मी एकटाच, खिडकीत कुंद पाऊस गुरफटलेला,
मित्र आला, तो धुरात धुसमटलेला,
आता दोघे, निवांत , हातात चहा वाफाळलेला,
सरप्राइज ! म्हणत 'ती' आली अचानक, ड्रेस भिजलेला,
आता तिघे, क्षण बावचळलेला..
इशारा घुमला, YZ मंदावलेला,
येते रे नंतर ! तिचा आवाज, विझलेला..
आता परत आम्ही दोघे,
मी परत एकटाच, घुसमटलेला, वाफाळलेला
हां YZ पण एकटाच, गाल सुजलेला...
(सर्व मंद YZ मित्रांना समर्पित ) :)
कवी रामनाथ सिंग जे अदम गोंडवी ह्या नावाने प्रसिद्ध आहेत त्यांच्या अनेक जबरदस्त कवितांपैकी ही एक कविता. शिर्षकासारखी ही थोडी लांबलचक आहे. पण वाचली पाहिजेच. मूळ कविता इथे दिली नाही कारण ती खरंच दिर्घ आहे.
घाटमाथ्यावर पसरले, उन लाल कोवळे
पानाफुलात जागले, एक चैतन्य आगळे
साज मोत्याचा लेवुन, चराचर नटले
निरखून स्वरूप देखणे, साजिरे लाजले
घाटमाथ्यावर घंटानाद, शांत जळात घुमला
ओल्या पायरीचा गंध, आकाशी दरवळला
किलबिल पाखरांची, फांदीफांदीशी लगबग
भरदार त्या तरुदेही, सुखी घरट्याचे तरंग
घाटमाथ्यावर लागती, तप्त ऊन्हाच्या झळा
गाभाऱ्यास देइ थंडावा,रंग कातळाचा काळा
उष्मा शोषून आकंठ, येती सावल्या मंडपात
ओव्याअभंगांची गोडी,येई साखरफुटान्यात
कधीतरी आयुष्यात , सदाफूली व्हावं
सुख बनून मातीत , आनंदाने फुलावं
अंत स्वतःचा , माहीत असून देखील
भेटणाऱ्या प्रत्येकाला , आनंदी करावं
- अभिषेक पांचाळ
रुसवे फुगवे काढण्यात नाते फुलत जाते
न तुटण्याच्या आशेत ते सदा झुलत राहते
भरती ओहोटी तर येतच असते
माझी , तर कधी तुझी यात मती फसते
- अभिषेक पांचाळ
लेखकाच्या जीवनातले शब्दांचे महत्त्व:
शब्द हेच शस्त्र, शब्द हेच अमूचे अस्त्र
शब्द हेच युद्ध, शब्द हीच शांती
शब्द हीच नीती, शब्द हीच अमुची मिती
शब्द हेच कर्म, शब्द हेच फळ
शब्द हेच दैवत, शब्द हेच अमुचे वैभव
शब्द हीच दृष्टी, शब्द हीच सृष्टी
शब्द हेच जग अमुचे, शब्द हेच जीवन अमुचे
शब्द हेच अमुचे प्रेम - पहिले आणि शेवटचे!
मिसळपाव