मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कथा

भोग

मृत्युन्जय ·
या जन्माची पापं या जन्मातच फेडायला लागतात म्हणे. आयुष्याचे भोग प्रत्येकाने भोगायलाच पाहिजेत असाही एक प्रवाद आहे. पण मी आयुष्यात अशी कुठली पापं केली आहेत की माझे भोग संपता संपत नाहीत हे कळेना झालय. नाही मी काही 'तसला' विचार मांडत नाही आहे किंवा माझी गार्‍हाणी गाण्याचा पण माझा विचार नाही. पण माझी दु:खभरी दास्तां ऐकुन तुमच्या डोळ्यात पण पाणी येइल. अजुन काही नाही तुमच्या कडुन फक्त थोड्या सहानुभुतीची अपेक्षा आहे. मी सुरुवातीलाच मोकळेपणाने कबूल करु इच्छितो की माझ्या आयुष्यात हे जे काय घडले आहे न पेक्षा जे काही नेहेमीच घडते त्यात अंशतः चुक माझीच आहे. पण पुर्णपणे मी स्वत:ला दोष देउ इच्छित नाही.

मळ्यातील दर्शन

अरुण मनोहर ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
.............................. आज खूप महिन्यांनंतर माझी पाऊले आमच्या वाडीतल्या भैरोबाच्या विहीरीकडे वळली. पण मळ्यातील पाऊलवाटेवरून चालतांना मात्र मागे फ़िरून धूम ठोकाविशी वाटली. तरीही कुठल्याशा विचित्र ओढीने पाऊले मंत्रमुग्ध झाल्यासारखी विहीरीच्या दिशेने चालतच राहिली. हिला भैरोबाची विहीर नाव का पडले कोणास ठावूक. दाट झाडीमधे लपलेली आणि आजकाल वापरात नसलेली विहीर. आमच्या मळ्यात सगळीकडे कालव्याचे पाणी खेळवले होते. पुर्वी कालवा नव्हता तेव्हा पाण्यासाठीच बांधली असणार. कालवा आल्यानंतर देखील विहीरीच्या आजुबाजुच्या भाज्यांसाठी रहाटाने पाणी काढून देण्यासाठी विहीर पण वापरली जायची. आबांचा तो छंदच होता.

अबोला

मराठे ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मिटींग संपता संपत नव्हती. ऑफिसमधून घरी पोहोचायला सुधाला कमीत कमी एक तास उशीर होणार होता. जास्त उशीर झाला तर सुहास पुन्हा अबोला धरणार. सुधाने पुन्हा एकदा हातातल्या घडाळ्यावर नजर टाकली. "ह्या मिटींग्ज वेळेत घ्यायला काय होतं ह्या अय्यरला ! ऑफिस सुटायच्या वेळेला बरोब्बर मिटींग घ्यायला सुचतं याला. शिवाय मिटींगचा उपयोग काही नाही." "सुधा, सुधा! " सुधाने चमकून अय्यरकडे पाहिलं. "मी तुम्हाला डिस्टर्ब नाहि ना केलं?" अय्यर तिच्याकडे पाहून कुत्सितपणे हसून म्हणाला. "अं! नाही सर. माझं लक्ष आहे सर." सुधा मनातला सगळा राग चेहर्‍यावर दिसू न देता चेहर्‍यावर खोटं स्मित आणून म्हणाली.

निर्नामक

गोगोल ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
आम्ही कुणीच नाही. आम्हाला चेहरा नाही. आमची ओळख नाही. आम्हाला धर्म नाही. आम्हाला जात नाही. आम्हाला पेशा नाही. आम्हाला देश नाही. आम्हाला लिंग नाही. आम्हाला वय नाही. आम्हाला कुठलीही बंधने नाही. आम्हाला कुठलाही उद्देश नाही. आम्हाला एकत्र करणारा फक्त एकच समान धागा .. आम्ही सर्व बंधने झिडकरून देतो आणि मनमुक्त वागतो. आम्ही तुमच्यातीलच आहोत. पण आम्हाला आमची गुप्तता प्रिय आहे. आमचे भेटायचे एकच असे ठिकाण नाही. आम्ही आंतरजालावर भेटतो. कधी आय आर सी चॅट वर, कधी फोरम्स वर, तर कधी विकी वर. आम्ही अनामिक आहोत. आम्ही विस्कळित आहोत. आम्हाला कुणीही नेता नाही.

उन्नत क्षण

बहुगुणी ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मी सहसा ढकलपत्रातून आलेल्या, उगम माहित नसलेल्या कथा-कविता पुढे पाठवत नाही, अगदीच आवडल्या तर मित्र-मंडळींना वाचून दाखवतो, नाहीतर कंप्यूटर मध्ये save करून ठेवतो.