'सामना'चे आभार...
सामना या दैनिकाने त्यांच्या फुलोरा या सदरात मिसळपावला प्रसिद्धी दिल्याबद्दल मी कृतज्ञता व्यक्त करत आहे..
(कृतज्ञ) तात्या अभ्यंकर,
मालक, मिसळपाव डॉट कॉम.
सामना या दैनिकाने त्यांच्या फुलोरा या सदरात मिसळपावला प्रसिद्धी दिल्याबद्दल मी कृतज्ञता व्यक्त करत आहे..
(कृतज्ञ) तात्या अभ्यंकर,
मालक, मिसळपाव डॉट कॉम.
क्रांतीताईंची कविता वाचुन आम्ही काही कोडि सोडवण्याचा प्रयत्न केला
प्रत्येक याचकाला केली बहाल थाळी
नाहीच जाणले की स्वकीये राहिली भुकेली
साधे गरीब भय्ये नव्हतेच त्या दिशेला
आधार बिहार्यांचा माजोरड्या भिकेला
तोंडात तोबरा अन् उध्दट देहबोली
एकेक संकटाला आमंत्रणे दिली मी
मुंबई-मराठीचीही वाट लावली मी
नाही एकत्र मराठी, तू घे भाजुन पोळी"
मौनात राहण्याने नुकसान फार केले
जाणून आपल्यांनी पाठीत वार केले
भाषा असुन मराठी, का हिंदी माय बोली
शनिवारी सकाळी लवकर ११-१२ वाजे पर्यंत उठायचा प्लॅन होता. पण कुठले काय??? सकाळी ७ वाजता फोन वाजला... पहातो तर सिंगापुरातुन फोन..!!! नाही हो सिंगापुरच्या काकांचा नव्हता... एक जुना कलिग सकाळी सकाळी एक इश्श्यू मधे अडकला होता. त्याचा प्रॉब्लेम सोडवता सोडवता झोप चांगलीच उडाली.... आता इतक्या भल्या पहाटे(!) उठून काय करावे ते कळतच नव्हते. पेपर वाचून झाला... त्यात काही तरी सचिन च्या कार्यक्रमाच्या आयोजकांनी मराठी वृत्तपत्रांना बोलवले नव्हते तरी दुसर्या दिवशीचा अंक सचिन स्पेशल काढण्यात येणार असे लिहिले होते. चालू द्या!!!!
काळा मिट्ट अंधार.
अजुनही दहा मिनिटे होती तासिका संपायला.
(आजकाल तास म्हणत नाहीत)
विज कधी येणार ते माहीत नव्हते.
मुले अंधारात कशी काय अभ्यास करतात कुणास ठाउक.?
समोर बसलेला मास्तर तरणा होता.
चेहेरा तरारलेला.
मास्तरकीची चमक स्पष्ट दिसत होती.
नेहेमीच्या विझलेल्या डोळ्यानी यंत्रवत काम करणार्या शिक्षकापेक्षा वेगळा.
शाळा गोलमेज परिषदेच्या काळातली.
अजुनही तशीच.
१२ फुटावर छत.
पत्र्याचे
मोडके पंखे
तुटकी बाके.
माझ्या खुर्चीतल्या ढेकणाची चंगळ चालली होती.
शाळेच्या कंपाउंड ला लागुन १७ माळ्याची टॉलेजंग इमारत दिसत होती.
जामच पाठी लाग्ले.लिव्हा कायत्री म्हनुन. काय लिहाव ते कायच कळेना. मग मनाताल आपन ज्या सौस्थेच काम कर्तो त्येच्याविश्यीच लिहिल तर. त्येव्हड्च माहितीच आदान आनी परदान.
मी पुर्वी माहाराष्ट्र अनिसच काम करत होतो. महाराष्ट्र अनिस हि नरेन्द्रजी दाभोलकरान्ची
सौस्था आसुन तिचा श्या* दा* यान्च्या नुस्त्या अनिसशी कायच संबंध नाय.
महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलनाचे कार्य भारतातील या स्वरूपाचे आणि एवढे व्यापक बहुदा एकमेव आहे॰ या कार्याची पंचसूत्री अशी
एक ताईचा सल्ला: जो खरच फायदेशीर आहे.
आज पराशेठ चा ताईचा सल्ला वाचला अन मला माझी ताई लिहीत असणार्या 'साप्ताहीक सदर- ताईचा सल्ला' याची आठवण झाली.
हा सल्ला जरी हलकाफूलका, खेळकर वातावरणात लिहीला गेला तरी त्यात माझ्या मते एक अतिशय चांगला सल्ला दिला गेला आहे.
बाबा, तुझे आनंदाचे सर्वोकृष्ट क्षण कुठले? चिरंजिवानी विचारले.
हा प्रश्न कट्टा झाल्यावर त्याने विचारला होता म्हणुन लगेच उत्तर दिले नाही.
कधी पटात घुसेल त्याचा नेम नाही.
कट्ट्याला तात्या,सर्वसाक्षी,जोशीबुवा आणि रामदास होते.
खाना खजाना साठी सौ .दिमतीला होती.
कट्टा होत असताना चिरंजिव कट्ट्याला पाठ करुन गुगलत बसले होते.
तु सांग बघु? मी प्रतिप्रश्न केला.
तेवढाच विचार करायला वेळ.
तुम्ही सर्वजण सगळेजण बागडत होतात बाबा. अगदी कॉलेज कुमारांसारखे. मला मजा आली. तुम्ही तर सर्व नॉटी मोड मधे होता.. त्यात साक्षी काका पण सामील हे बघुन धमाल आली.चिरंजिव म्हणाले.
क्रांती ताईंची सुंदर गझल बहुधा वाचुन लिहण्याचा मोह आवरला नाही
:(
त्यांना त्याचे मोहरणे रुचलेच नसावे
त्यांचे त्याचे बंध कधी जुळलेच नसावे
बंधाचे हे नाव ठाकरे, गोजिरवाणे,
भावा- र्थाचे बीज इथे रुजलेच नसावे
भावांनी तोडली, जपावी, असली नाती,
नेते मन त्यांचे, महाभारतच बघावे !
त्याच्या वाटा नाही ताडल्या बहुधा त्यांनी
वादळाचे आमंत्रण दिसलेच नसावे
मैलाच्या दगडांमधले अंतर मिटलेले,
या लाटेवर पुन्हा कुणी फुललेच असावे