विचार — वैचारिक मराठी लेखनाचा विभाग. तत्त्वचिंतन, समाजचिंतन आणि जीवनमूल्यांवरील मराठी विचार येथे वाचा व चर्चेत सहभागी व्हा.
सध्या घरच्या डिशटिव्हीच्या कनेक्शनचे काहीतरी लफडे झाले आहे. वृत्त वाहिन्यांमधे फक्त झी२४तास आणि आयबीएन-लोकमत या दोनच वाहिन्या उपलब्ध आहेत. 'समथिंग इज बेटर दॅन अज्जिबात नथिंग' या न्यायाने सध्या आयबीएन-लोकमतच बघत असतो. नाविलाज आहे. पण परवा अचानक एक चांगला कार्यक्रम बघायला मिळाला.
ह्याच्या नंतरचे सर्व भाग -
आज प्रो.देसायांच्या आयुष्यातला आनंदाचा दिवस उजाडला. महिन्याला शेकडो डॉलर देऊन दोघांसाठी खाजगी विम्याचा हाप्ता द्दायला पैसा खूपच खर्च व्हायचा.आज पासून सरकारने त्यांना मोफत विमा द्दायचा निर्णय कळवला. हेल्थ स्कीममधून सिनियर सिटीझननां ही सवलत होती.
भाऊसाहेब मला फोन करून म्हणाले,
" जुने दिवस आता भुलायला पाहिजेत. काळजी वाचून जगायला पाहिजे.
उद्दा जेव्हा तळ्यावर भेटू तेव्हा एक कविता लिहून आणा जी ह्या घटनेशी समर्पक असेल.
मला त्यांचे,
"दिवस भुलायचे,काळजीवाचून जगायचे"
हे शब्द सारखे मनात घोळू लागले.आणि पाडगांवकरांच्या त्या गाण्याची याद आली.
माझे महान प्रयोग - १ मागील भाग.
सकाळ : ७.१५ मिनिटे नंतर टाईम आसपास ग्रहीत धरा.
सतबीरला काल सुट्टी घे म्हणून सांगतले होतेच, त्यानुसार तो सकाळ पासूनच गायब होता + फ्रिज मधील बियर चे कॅन पण.
चहाची तलफ होती, त्यामुळे उठल्या उठल्या सरळ किचन मध्ये प्रवेश केला, वरुन कोणीतरी फुले टाकत आहे.. दुरवर कुठे तरी जय हो जय हो चा घोष चालू आहे, कोणी तरी सुगंधी द्रव्य शिपंडत आहे असा काही तरी भास मला जेव्हा मी प्रथम काहीतरी निर्माण करण्यासाठी किचन मध्ये प्रवेश करताना झाला !
रोमरोमात जागली तुझ्या मुरलीची साद
दाही दिशा ओलांडून घुमे आज अंतर्नाद
भल्या पहाटे प्राणांत जणु काकडा पेटला
तिन्ही जगांचा नियंता अंतरंगात भेटला
आसावल्या पावलांना वाट दिसे पंढरीची
सावळ्याच्या भेटीसाठी नेते ओढ अंतरीची
द्रौपदीच्या दारी उभा चराचराचा हा स्वामी
भुकेल्याची तृप्ती इथे जाणवते अंतर्यामी
दूर भौतिकापासून भक्तिमार्गाला निघाले
अंतर्बाह्य बदलले, मन विश्वरूप झाले
लक्ष चौर्‍यांशीचे फेरे किती काळ आता साहू?
मुक्ती देई मायबापा, आता अंत नको पाहू
सहज मनात आले. मि.पा. शी गट्टी होण्याआधीचा माझा दिनक्रम कसा होता आणि मि.पा. नंतरचा कसा आहे ह्यावर लिहायचे ..( हं म्हणजे शादीसे पहले आणि शादी के बाद या चालीवर )
आधी एका इतर मराठी संकेतस्थळावरचे लेख वाचायचो. तसे ३/४ दिवसातून एकदा ते स्थळ उघडायचो आणि जे जे काही नवे लेख आहेत ते वाचायचो, प्रतिक्रिया द्यायचो. कधीही स्वतः एक म्हणून लेख लिहीला नाही. लोकं प्रतिक्रिया देणार नाहीत असे वाटले. तसेच मराठी टंकायचा कंटाळा आणि शुद्ध लिहायची (एकही इंग्रजी शब्द नको) धास्ती. त्यामुळे त्या स्थळाशी जेमतेम ओळख झाली. पुर्वी माझा दिनक्रम असा असायचा...
नमस्कार मंडळी,
कधीकधी आपल्याला भविष्यात काय घडणार याची कल्पना निसर्ग स्वप्ने, भास किंवा जाणीवेच्या पातळीवरील अनुभवांमधून देतो. कधी त्याक्षणी निसर्गाच्या संकेतांचा अर्थ कळतो तर कधी कळत नाही. अनेकदा अशा एखाद्या अनुभवाचा किंवा स्वप्नाचा संबंध काय आणि तो अनुभव/स्वप्न का पडले हे आपल्याला कळत नाही आणि आपण त्याविषयी फारसा विचार करत नाही. पण निसर्ग आपल्याला ज्या घटनेविषयी सुचित करायचा प्रयत्न करत आहे ती घटना घडून गेल्यानंतर मात्र आपल्याला अशा घटनांचा उलगडा होतो. मला नक्की काय म्हणायचे आहे हे मला स्वत:ला आलेल्या तीन अनुभवांमधून स्पष्ट होईल.
मिसळपाव