विचार

तू घरात नसताना आज जरा थंडी वाजली
मायेची माणसं गेली की उब पण रहात नाही

जरा रेंगाळतच पडलो होतो बिछान्यावर
बरेच लोळून झाले पण झोप काही आली नाही

आख्खी चादर लपेटून घेतली अंगाला
पण तुझ्या मिठीची सर काही आली नाही

तूझी आठवण मोजता मोजता पहाटच झाली
पण आठवणींचे गणित काही सुटले नाही

तू घरात नसताना आज जरा थंडी वाजली
मायेची माणसं गेली की उब पण रहात नाही

- अडाणि.

काहीच का गं कळत नाही तुला माझ्या पोटातलं?
नेहमीच तो मोबाइल घेऊन तासन् तास बसायचं!
मैत्रिणींना सांगायची ती दुसर्‍यांची लफडी नी कथा
जाणशील तरी कधी तु माझ्या पोटातली व्यथा?
मला म्हणे फोनवर बोलता येत नाही
कधी केला असाच लाडाने तर एक 'हॅलो' पण येत नाही?
म्हणे सांगायला कशाला हवं? समजायचं असत ते!
काय समजू मी की मेली तुझी भुक आहे?
अकलेचे तारे तोडायचं नको बोलू ते सर्व माहीतच आहे
पण 'लगेच ठेवुन पोळ्या करते' हे वाक्य काय अवघड आहे ?

प्रेरणा: जागुताईंचे बोल

पाहिजे वीकांत मोठा
पाहिजे सोडा, टकीला
पाहिजे वोडका थोडी
पाहिजे पोकर, पसारा
होउ दे मग रात्र कितिहि
डाव हा खेळून जाउ
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ

मिटुनि तू डोळे तुझे रे
पापडी भरपूर खाशी
सोबतीला श्रिम्प थोडे
तू बशा घेऊन बससी
छेडुनी कोणा सखीला
हास्यकल्लोळात बुडवु
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ

पूर्वसूचना : हे लिखाण केवळ ह. घेण्याकरिता असून त्यातून कोणतेही गर्भित अर्थ किंवा संदर्भ काढण्यात आल्यास (आणि पर्यायाने सदर व्यक्तीचे ब्लड प्रेशर वाढल्यास) त्याची जबाबदारी संपूर्णपणे तसे अर्थ किंवा संदर्भ काढणार्‍या व्यक्तीवर राहील. :)

शब्दसंग्रहा धार लावुनी
बोटे निज कळफलकामाजी
सज्ज ठेवुनि चला करूया
कंपूबाजी कंपूबाजी

लेख काव्य अन चर्चा टाकून
खरडीमधुनी येई बांग
नियमां सार्‍या टांग मारुनी
प्रतिसादांची लावू रांग

भिती न आम्हा असे कुणाची
आमची निष्ठा आमचा कंपू
बाकी सारे ऐरे गैरे
सोम्या गोम्या चंपू गंपू