हास्य

(प्राजू यांना अपेक्षित असलेल्या प्रियकराची सद्यस्थिती) घरात अपुल्या भरून उरल्या मद्यराणीचा सुवास तू वेगवेगळ्या गचाळ गंधाची उभी ठाकलेली रास तू क्षणैक जागेवरी न थांबे लडखडणारा त्रास तू मित्रांच्या कुबड्या करुनी तरंगणारा भकास तू अखंड रिचवणारा... झरझर घोट संस्कृतीचा दास तू चाखण्यावरती पोसलेली तुंदीलतनू आरास तू डोळे मिटूनी तुला पहावे.. ग्लास तू ..... ग्लासात तू तुझ्याविना ते कसे जगावे मद्यकर्त्याचा श्वास तू पेगवेड्या त्या जनांना लागलेला ध्यास तू.. बाटलीतील उत्कटतेचा झिंगला उल्हास तू सदा सदाच पीत रहावे न संपणारा प्रवास तू काल बेवडा... आज बेवडा हवाहवासा हव्यास तू..

(क्रांतीजीं क्षमा करतील या अपेक्षेत) त्याला माझे आरवणे रुचलेच नसावे त्याना माझे बंड कधी पचलेच नसावे शब्दांचे ते घाव बोलके, उद्धटवाणी, नाते भावातील तिथे रुजलेच नसावे बडव्याने विठठला भजावे, असली माया, वेडे गण.. त्यांना दैवत पटलेच नसावे ! त्याच्या पाट्या कशा कोरड्या? बहुधा त्यांनी सेनानींचे सल्ले पण रटलेच नसावे वर्षांचे साथी सगळे अवचित फुटलेले, आदेशावर पुन्हा कुणी फिरलेच नसावे येता जाता भाजप त्यांना डिवचत होता, त्याचे 'जीना' भाटांना कळलेच नसावे ! त्या भात्यातुन काही शर हलकेच ढापले, मी तगलो तैसे कोणी तगलेच नसावे ! मनसे म्हणतो काकापरी रिमोट व्हावे, तिथे असावे तरी कधी त्यातलेच नसावे !

आमची प्रेरणा मोडकांचे गणित व नान्याचे प्रतिबिंब कविता करताना मोडक म्हणाले स्वता:शी "अगणीत>,(गणित!),[वळीत], दहाजणीत!, (झिरो),सणसणीत>>>>, ((गणित)), [गणित!] की झणझणीत" कोणतं विडंबन येईल आधी?? प्रश्न सुटेनासा झाला तेंव्हा केव्हातरी, २००८ मधे केलेली कविता ऑक्टो २००९ मधे मिपावर डकवली *** जुम्म्याची आंघोळ करून आवरताना आरशात पहिलं नानानं तेंव्हा आरशातही त्याला एक प्रतिबंब दिसलं तिच्यायला , हे तर माझंच प्रतिबिंब आहे असं म्हणत तो एकटाच हापिसला निघाला तेंव्हा त्याच्याकडे पाहत ते प्रतिबिंब म्हणाले "दिसतं तसं नसतं म्हणून तर जग फसतं" रचना उद्या टारूसोबत आहे.आम्ही आज आता ताबडतोब मजा करून

अशा गणितांची प्रेरणा सांगायलाच हवी का? :? गच्च मीटिंगमध्ये शिरताना तो स्वतःशीच म्हणाला, "डॉक्यूमेंट्स, मॉडेल, पॉवरपॉइंट, स्प्रेडशीट, स्लाईड्स - सगळ्या, अपूर्ण की पूर्ण?" प्रेझेंटेशन जमेनासं झालं तेव्हा, टकल्यानं टाकलेला एक कटाक्ष पुढल्या वादळाची नांदी देणारा... *** लॅपटॉप बंद करुन क्यूबमध्ये परतताना टेबलवर पाहिलं त्यानं तेव्हा कागदाच्या ढिगातही त्याला 'त्याचं' अक्षर दिसलं... इंजिनिअर, आणि मॅनेजर या खेळाचे नियम उमजेपर्यंत तो हरला... उंचावत मान त्यानं ती नोट वाचली तेव्हा त्याच्याकडंच पाहात ती म्हणाली, "०/१०!" रचना : गणित चुकल्यानंतर २००८

(संदीप - सलिल आणि त्यांच्या तमाम चाहत्यांची क्षमा मागून) जरा मजेने, जरा खरोखर बोलू काही चला दोस्तहो, या आयटीवर बोलू काही उगाच गाजर ऑनसाईटचे दाखवित रहा तू गळले नाही प्रोजेक्ट तोवर बोलू काही पी एम. पाहून चॅटींगवर कुजबुजली पोरे पाठ फिरू दे त्याची नंतर बोलू काही हवेहवेसे फ्लर्ट तुला जर हवेच आहे स्मार्ट देखण्या ट्रेनीबरोबर बोलू काही किती काळजी अप्रेजलची बघ रांगेतुन एप्रिल नाही तर ऑक्टोबर बोलू काही स्किल्स असू दे सीवीमध्ये काठी म्हणुनी रिसेशनचा प्रवास खडतर बोलू काही मूळ गीत - आयुष्यावर बोलू काही कवी - संदीप खरे

(जयंतरावाची माफी मागून...

स्रोत- नेस्टेड चॅनेल खूप आले, आता बघेन म्हणतो रिमोटच्या कळा ह्या थोडा दाबेन म्हणतो दूर दर्शनाला हा मी बघणार नाही फारच आम्हास सर्वांना बोअर केले म्हणतो बावन्न भाग नाही मी चुकविले बरे का ठोक्याला घड्याळ्याच्या तयार असे मी म्हणतो कार्यालयी आज असा मी उगीच का बसलो? "समुद्र किनारे" ते "पाहिन" खास म्हणतो घरात कुणी नसले, की जल्लोश आनंदाचा फॅशनचा बाजार हा आज बघेन म्हणतो ती चॅनले तेव्हाची चालत रात्रभर होती पाहण्यासाठी ते प्रोग्रॅम झोप टाळेल म्हणतो शुद्ध मनाची माझ्या आता वाट लागली आहे वाया गेलेल्या वेळेची किंमत मोजेन म्हणतो

चतुरंगानी दाखवलेली भाजणी, आणी थालीपीठ बघुन भुक चाळवली, म्हणलं आपण पण पाककृती टाकावी.

आंतरजालावर दिवाळी फराळ चालू असताना ही खमंग भाजणी हाती लागली लगोलग थालीपीठ लावून टाकले!

तिचा माझा संसार, तसा 'वेल सेट' आहे इथे 'मी', तिथे 'ती'... मध्ये 'इंटरनेट' आहे जग कुठच्या कुठे गेलय ? म्हणून तर... घराच्याच कोपर्‍यात, मांडलं युग 'जेट' आहे कोण म्हणतो आहे इथे, फक्त 'खिडाक्यां'चे राज्य आमच्यासाठी 'विन्डो' , आख्खं इंडीया 'गेट' आहे माणसांचा वावर...