मिसळपाव
आंगणवाडी ते ....
नमोच्या जपाने काँगी हरले,
खेळ तोच हो,
फक्त खेळाडू बदलले ,
पल्ला माझा हजार कोटींचा,
घेवु द्या ना मोठी उडी,
आताशी हडपलेत फक्त २०० कोटी,
ही तर नव्हे जगबुडी,
वही, पुस्तक,पाटी , पेन्सिल,
बाळ गोपाळांच्यात मी रमले,
कधी, कुठे, कशी,
खायची चिक्की,
आंगणवाडीनेच शिकवले,
तुझा मोठा घोटाळा की माझा ,
हे ठरवेल जनता किंवा समिती,
तु आधी मी आधी करत,
भरुन टाकुया स्वीसची खाती ,
पापा होते तो कहते ,
बडा नाम करेगी बेटी मेरी,
पण बाबा गेला दुर देशी
न ये तो माघारी,
जर खाते राहता रिकामे,
होऊ कशी मी उतराई,
पद उतार होण्याची ,
मला हो कसली घाई.
काव्यरस
ताजे...स्मायली जीवन माझे! 
धागा असो प्रति साद असू दे
सावकाश किंवा घाई असू दे
कुणी हसो अथवा तो रुसु दे, देत पुढे मज जाणे ! 
स्मायली...