दर्पण, सर्पण, अर्पण, तर्पण, आकर्षण, प्रोक्षण, लवण, कर्तन
दर्पण, सर्पण, अर्पण, तर्पण,
आकर्षण ते लवणादी प्रोक्षण,
कर्तन करुनी या शब्दांचे
सारे करुया जिल्बी भक्षण
पैसा ताई फू...फुंकरुनी
निखार्यास त्या हवाच देई (दुष्ष्ष्ट :-/ )
मम हाती तो तांब्या-कसला
जिल्बी पडता जीवच घेई
दुष्ट हत्ती तो काड्या लावी
संधी कधिही सोडत नाही
स्वतःच देतो तांब्या भरुनी
आपण जिल्बी सोडत नाही (महा दू..दू.. :-/ )
धन्या वाकडू सामिल यांना
हल्ली तो ही काड्या सारी
धन्या वा कडू... असला तरिही
दगड मारण्या तयार भारी
खाटुक म्यानी भाषाSभक्षी
मधेच येऊन तांब्या ओढी
शब्द प्र'भावी असले तरिही
मनात याच्या अट्टल खोडी =))
कसे दुष्ट हे सारे जमले
मम आत्म्याला क्लेशच देती
परस्परांच्या संगनमतीने
खरड्वहीतुन दगड मारती
मी ही आता कवने रचुनी
तैय्यारी ती पुरती केली
बघता बघता शब्द जुळोनी
फिरला तांब्या,जिल्बी झाली! =))
========
lllllllllllllllluuuuuuu lllllllllllllllluuuuuuu lllllllllllllllluuuuuuu
अ आ
बुवा लै भारी!
जिल्बी मस्त झालीय एकदम,
असहमत.
ते तुम्हाला सुडंबनात वापरायला
ह्या... ह्या... ह्या...
धन्या....
>> धन्या....
आणि ते 'भटजी' नसून 'भडजी' आहे
बेक्कार हसतोय हापिसात
त्य "भडजी" शब्दाचे उद्गाते
ती चारोळी व्यनी करणार का
आँ आत्मांन्या पण छळता येतं??
वा वा वा, झकास
गुर्जी
दुष्ट हत्ती तो काड्या लावी
@वर्षांपासून तुमच्या लेखनात
अच्छा!!
अन्दाज आलाय तसा. पण तुम्हीच
बोडण
बोडणात जिल्बी सयुक्तिक वाटणार
कवितेचा विषय कशावर बेतलाय?.
खूप सारे "ण" जमवले की तुम्ही
उगीच नाही तुम्हाला बुवेश
खाटुक म्यानी भाषाSभक्षी
कसले भांडे ? ताकाचे का ?
@खाटुक म्यानी भाषाSभक्षी
याची आठवण झाली.
भाग २
अगागा... चांगलाच षटकार मारलात
अच्च जालं तर
खिक्क
@आनन्दिता
=)) =))
चान चान!
चान चान!>> आणि आपण महान!
कविता बिघडली जिल्बी झाली छान,
आयला. प्यारेगुर्जींनी पाडलेली
दत्ताची आरती काय रे?
कुठलीही जण्रल आरती. तिची एक
.............................
.. ..=))
बॅट्याला अम्मळ उंच स्थानी
@बुवा त्याच्यासमोर ताट ओवाळत
म्हंजे प्यारेकाका अजून थोडं
(No subject)
अत्रुप्त आत्मा ऐसे लेवुनिया
बुवाला अम्मळ उंच स्थानी ठेवून
@पुण्यक्ष्रेत्री मार्गी गर्दी
_/\_ महान आहे बाट्या