बडीशोप काही गोड नाही, ती फार मोठी खोडंही नाही . तंबाखू सारखी वाट लावणारी, ती सर्वांगिण ओढंही नाही . हातावर चोळावी लागत नाही. चुन्यासह पोळावी लागत नाही ! तोंडामध्ये कडेला ठेवून, तासंतास घोळावी लागत नाही ! तशी ही सोपी आहे साध्या सहज स्वभावाची कुणाशी मैत्री / वैर / ना प्रेम जो हातावर घेइल , ती त्याची ! आता म्हणणारच तुम्ही ,तंबाखू आणि हिच्यात वेगळं काय ? अहो - हिचे नुसतेच दोन हात ! तिला आणखीन दोन पाय ! आय आय आय ! आला ना आवाज आतून ? हाय हाय हाय ! भाजला ना गाल त्यातून ? आम्ही वळिखले ,तुम्ही आमचे पूर्वाश्रमीचे तंबाखूप प्रेमी ! म्हणूनशानच आम्माला बी म्हैतेत तुमच्या सगळ्याच गेमि ! अहो तंबाखू कुटं ? सौफ कुटं ? दोघींचा काही संबंध आहे का ? हिनी नुसती तल्लफ भागती, तिनी कॅन्सर होत नाय का ? तिचाच नाद सोडून आम्ही हिच्याकडं आलो . . आणि थोड्या दिवसातच हिचेच झालो ! आता हि ही आम्हाला तिच्यासारखीच वाटू लागलीये . कारण दिवसातनं सात आठ वेळा हि ही भेटू लागलीये ! नादच आहे खुळा मला कुणाला तरी भेटण्याचा ! जेवढा मिळेल तेवढा आनंद घेऊन तो चार चौघात वाटण्याचा ! म्हणून निमित्त काढून बडीशोपेचं मी तंबाखूवर कविता केली जास्त राडा न घालता, जशी आली तशी तुम्हाला दिली ! सांगायचे कारण इतकेच की आता मी निकोटीन मुक्त आहे ! फक्त मन माझे वाट पाहते, की कधी मी व्यसनमुक्त आहे ? आसक्तता ही मूळची , वरची पुटे नंतर ! आत्ता एवढेच कळलंय, बाकीचं सांगतो . . समजल्यानंतर ! -------------------------