जंतर मंतर छू छू मंतर

इतकेच मला जाताना शाखेवर  कळले होते-
गोबीने  केली सुटका नेहरुने छळले होते !

केलेल्या चुकांचा हिशेब गडे विसरूया,
पाऊल कधी गोबीचे चुकीचे पडले  होते?

तू ऐकवली आता मज तुझीच वेगळी कहाणी..
SIR मधून नाव तुझे मीच वगळले होते !

याचेच रडू आले की जमले न जास्त काही-
मी पोस्ट गोबीच्या स्तुतीचे फॉर्वर्डेड ऍज रिसिव्हड केले होते

मते गोबीला मागायला मी वार्‍यावर वणवण केली-
दार माझे  स्वतःचे आधीच निखळले होते !

शत्रूचे लोक आज पार्टीत सहजी मंत्री होत गेले 
कालचेच लोक आजही सतरंजी उचलत होते !

मेहफिलीत सुरांच्या, सूर चोरिले मी
येत नव्हते गाता, तरी छेडिले मी
ऎदीत त्या सुरांचा , ठेक्यात घात केला
स्वप्नातल्या कलेचा , गर्भात पात झाला

स्वप्नात देखीले मज , सुरांशी खेळताना
सत्यात झुंजलो मी, सुरांना चोरताना
कंठात माल भरला, तरी ना ताल धरला
मालकंस छेडता , कंठाशी प्राण आला

रदीफ काफिल्याने भलेही धुंद झालो
मेहफिलीत सुरांच्या पुन्हा पुन्हा नहालो
जखम त्या ज्वराची जरी खोल आहे
अजूनही गळ्याला सुरांची ओढ आहे

रात दाटली दाटली 
उरी भावना कल्लोळ 
एका दिव्याचा उजेड 
लिही प्रकाशाची ओळ.

सारा अंधार अंधार 
मनी एक आठवण 
जरा उसवी अंधार 
असं नभात चांदणं.

कोण झुरे अंधारात 
कोण आठवितो कुणा 
काळोखाच्या वाटेवरी 
शोधी पावलांच्या खुणा.

काढी का ही रात अशी 
काळजाला उकरून 
चांदण्यांच्या सोबतीनं 
येई तुझी आठवण.