Skip to main content

पाहिले मी !

लेखक कौस्तुभ यांनी शुक्रवार, 04/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाहिले मी पाचोळ्याला फांद्याना लटकून रडताना,जगताना तर कधी फुलण्या‌आधी कळी गळून पडताना ऐन बहरात फुलांचा रंग उडून जाताना अन कुठे सुरकुतल्या देहातूनही उरला गंध ओवळून टाकताना पाहिले मी डेरेदार वृक्षाखाली सावली हरवून जाताना तर कुठे इवल्या रोपाखाली वारूळ उभे रहाताना वादळाशी झूंज देत इतिहास नवा रचताना तर कुणी अलवार झूळकीसरशी मुळासकट पडताना पाहिले मी देवळात दगडावर अभीषेक दुधाचा होताना तर कधी भीकार रस्त्यावर पत्थरात अन्कुर उद्याचा फुटताना खडकाळ बंजर जमीनीवर नांगर (प्र)यत्नाचा फिरताना तर कुठे नर्मदेच्या तीरावर गोट्यांचे पीक येताना पाहिले मी हिमालयाला नतमस्तक धरेसमोर होताना तर कधी इवल्या शीळेला मिज
Taxonomy upgrade extras

एक चित्र..मायक्रोसॉफ्ट पेंट मध्ये..

लेखक स्वप्निल.. यांनी शुक्रवार, 04/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
चित्रे काढण्याची खुप हौस..पण आळशी आणि वेळ..एकदा सहजच मायक्रोसॉफ्ट पेंट वर खालील चित्र काढले.. कागदावर काढायचे म्हणजे बराच वेळ पाहीजे..नेहमी डोळ्यांसमोर संगणक..त्यामुळे हा रीकामा उद्योग.. :) सांगा कसे आले ते?? स्वप्निल..

अनुदिनी अनुतापे...

लेखक दिनेश५७ यांनी शुक्रवार, 04/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
माय मराठीच्या जगभर उमटलेल्या पाऊलखुणा संगणकाच्या पडद्यावर पाहाताना येणाया आनंदाच्या भरात मीही एकदा मराठीच्या जागतिकीकरणात आपलाही हातभार लावावा, म्हणून `अनुदिनी' सुरु केली. आनंदाचं ते भरतं ओसरायच्या आत दोनचार लेखही पाडून अनुदिनीवर डकवले. तेव्हापासून रोज त्यावरच्या हिट्स मोजल्याशिवाय मला झोप येईनाशी झाली. दिवसातून दहापंधरा वेळा तरी आपली अनुदिनी उघडावी, आणि जगभरातल्या किती मराठीप्रेमींनी आपल्या `वैश्विक साहित्या'चा आस्वाद घेतला, ते पाहात आनंदून जावे, हा छंद मला जडला.

डॉ.विद्याधर ओक

लेखक आनंद घारे यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
डॉ.विद्याधर ओक हे नांव हिंदुस्थानी शास्त्रीय संगीताच्या क्षेत्रात सुपरिचित आहे. स्व.गोविंदराव पटवर्धनांच्या या पट्टशिष्याने निष्णात हार्मोनियमवादक म्हणून आपले स्थान निर्माण केले आहेच, शिवाय प्राचीन शास्त्रीय संगीताला आधुनिक विज्ञानाचा आधार देणारा अभ्यासू वृत्तीचा आणि एक कुशाग्र बुध्दीचा संशोधक, या क्षेत्रात नव्या दिशा चोखाळणारा आणि दाखवणारा द्रष्टा, त्यासाठी नवे तंत्रज्ञान विकसित करणारा उद्योजक अशी अनेक प्रकाराने त्यांची ओळख करून द्यावी लागेल.

कशी शांतता शून्य शब्दांत येते....

लेखक आपला अभिजित यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो किंवा ती आपल्याला मनापासून आवडते. आपल्या काळजातच घुसते. कुठल्याही अपेक्षेनं नव्हे, पण निव्वळ त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाच्या आपण प्रेमात पडतो. त्यानं/तिनं आपल्याशी मैत्री करावी, असं वाटतं. पण ती एका मर्यादेपलीकडं आपल्याला फार भीक घालत नाही. आपण अनेक प्रयत्न करतो...त्यासाठी प्रसंगी, वेगळ्या वाटेनं जातो. पण व्यर्थ! ती (व्यक्ती) कुठलीही असू शकते. कुठल्याही पार्श्‍वभूमीची, कुठल्याही प्रवृत्तीची. आपल्याला आवडते, ती तिची प्रवृत्ती. जगण्याची कला. धडाडी, कर्तबगारी, शैली, बोलण्या-वागण्याची पद्धत, एखाद्या विषयातला अभ्यास, विचार, मतं मांडण्याची पद्धत, यांपैकी काहीही.

इज्जत

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
जिथे नाही कुणाला इज्जत तिथे जाण्यात कसली लज्जत जीवनासाठी लागते अन्न श्वासासाठी लागते हवा तान्हेसाठी लागते पाणी लाजेसाठी लागते वस्त्र जिथे नाही कुणाला ह्याचे भान तिथे कसाला आला सन्मान चांगल्या वागण्याकरिता असावा सदाचार चांगल्या निर्णयाकरिता असावा सुविचार जिथे अति होतात आचारविचार त्यालाच नाही का म्हणत लाचार श्रीकृष्ण सामंत

घेतली मिठीत आम्ही---

लेखक पुष्कराज यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
घेतली मिठीत आम्ही मेघातली त्या वीज ती ठाउक हे होते जरी की आंम्हास हो जाळेल ती जाळणे हे काम तिचे तक्रार नाही आंम्हास हो घेतली होती मिठीत कौतुक त्याचे आंम्हास हो चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली
Taxonomy upgrade extras

कणिक चकली

लेखक वैशाली हसमनीस यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
:P साहित्य--दोन वाट्या कणिक,एक डावभर लोणी,एक चमचा जिरे,मीठ्,हळद,तेल,पाव चमचा तिखट कृति--प्रथम कणिकेत लोणी ,जिरे,चवीपुरते मीठ्,हळद, तिखट घालावे. नंतर पाणी घालून पुरीइतके घट्ट पीठ भिजवावे.तो कणकेचा गोळा एका पात्तळ फडक्यात बांधून कुकरमधून वाफवून घ्यावा. गोळा पुन्हा चांगला मळून घ्यावा. नंतर चकल्या पाडून तळाव्यात. ह्या चकल्या अतिशय खुसखुशीत लागतात. वि.सू.-लोणी जास्त झाल्यास चकली तळणे अशक्य होते.

(स्वप्न)

लेखक केशवसुमार यांनी गुरुवार, 03/07/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा धोंडोपंतांची सुरेख गझल स्वप्न भेटण्याची काय पण ही रीत आहे? बुकलुनी म्हणते वरी ही प्रीत आहे आज पण घेऊन झाडू स्वागताला बायको अमुची उभी वस्तीत आहे राहिली आता न मजला शुध्द साधी मोडले पेकाट मी निपचीत आहे आठवण गेली तुझी चुकवून ठोका मी पुन्हा आता तिच्या धास्तीत आहे "केशवा"पुन्हा नको ते स्वप्न पाहू कालचा इतिहास हा स्मृतीत आहे ----केशवसुमार