रोज रोज त्याच दिशा रोज रोज त्याच वाटा दिशांनी पण वाटा थोड्या बदलायला हव्यात. रोज रोज तेच गाव रोज रोज तिच पायवाट वाटेनेही गाव जरा विसरायला हवे. रोज रोज त्याच व्यथा रोज रोज त्याच कथा कथांनीही कधी कधी व्यथांना सावरायला हव. रोज रोज तिच छाया रोज रोज तोच दाह दाहानेही कधीतरी छायेत बसायला हव. रोज रोज तेच हसण रोज रोज तेच रडण रडता रडता खुदकन जरा हसायला हव. रोज रोज तिच सकाळ रोज रोज तिच संध्याकाळ संध्याकाळ्नेही थोड सकाळसारख ताज व्हाव. रोज रोज तिच घडण रोज रोज तेच जीवन जीवनातही कधी कधी बदल घडवायला हवा.

जोडली नाती कशी मी आठवणे आज नाही ! तोडले कां पाश सारे साठले ते घाव काही ! सोडला तो गाव तुझा आसवांचा ठाव नाही ! आठवांची राख झाली दाटलेले भाव काही ! चांदण्यांची याद ओली शापितांचा चंद्र नाही ! मानसी आकांत चाले तुंबलेले बांध काही ! विशाल

रुप पहाता राधेचें, शाम गाली हासला यमुने काठी, शाम राधेचा, प्रणय सोहळा रंगला यमुने काठी शामसावळा, मोर मुकुट पितांबर ल्याला शामल सुंदर, रुप मनोहर मोर मुकुट पितांबर सुंदर शामरंगी काजळ होऊनी राधा नयनी जाऊन बसला. यमुने काठी, शाम राधेचा, प्रणय सोहळा रंगला गौर गुलाबी राधा काया, राधा ना ति जग्न माया, चित्त चोराची,एकुन बासरी मनी उठल्या त्या प्रेमलहरी मन मयुर तो नाचु लागला यमुने काठी, शाम राधेचा, प्रणय सोहळा रंगला अलौकिक सोहळा यमुने काठी खेळे राधा अन जगजेठी नाचे नंद नंदन,नाचे मन मोहन नाचे राधा नाचे यदु नंदन पाहि अवतारी जन, पाहि सिध्द भक्तजन पाहि ब्रज गोधन,पाहि हरपुन तन मन तो शाम राधेच्या,मनी जावुनी ब

त्या सांजकोवळ्या उन्हात सजल्या वाटा गुणगुणती गीते तुझी निरागस लाटा मावळतीवरती रंग नवे क्षितिजाचे पाऊल वाजते हलके बकुळफुलांचे माडांच्या छाया झुलती वार्‍यासंगे जणु कृष्णसख्याचा रास आगळा रंगे आसमंत भारित सूर मुरलीचे आले कालिंदीचे जल थबके, कदम्ब डोले तो मऊ मुलायम स्पर्श मयुरपंखांचा दरवळतो हलका भास मधुर गंधाचा या चराचराला जडली त्याची बाधा श्रीरंग घन निळा, सांज सोनुली राधा