क्षण ! कणकण जळे अन, क्षणक्षण झुरे.. झाला जीव सखे वेडा.. तुझ्या पायी ग.. भरुभरु डोळे बघ, वणवण फ़िरे.. आता इथे-तिथे-कुठे.. ठाई ठाई ग.... तुझ्याविना जग सारे, उदास भकास, गेला हरवुन सूर.. अन हरपले गाणे.. जगताना आणि सांग,किती वेळा करायचे,रोजरोज तेचतेच,खोटे ग बहाणे एका तुझ्या भेटीपायी,वेड्या वेड्या आशेपायी,उरे श्वास उरे जीव,काही ग.. कण कण जळे अन....... [१] तुझी मीठी गंध-धुंद,उश्ण श्वास धपापला,क्रिश्णमेघी केसांची ग छाया... हरवलो हरपलो,आणि विसरुन गेलो,सखे दोन जीव,एक काया.. माझ्या देही तुझा गंध,तुझा माझा एक श्वास,दोन कुडी एक प्राण,ठाई ग.. कण कण जळे अन........

रोमरोमात जागली तुझ्या मुरलीची साद दाही दिशा ओलांडून घुमे आज अंतर्नाद भल्या पहाटे प्राणांत जणु काकडा पेटला तिन्ही जगांचा नियंता अंतरंगात भेटला आसावल्या पावलांना वाट दिसे पंढरीची सावळ्याच्या भेटीसाठी नेते ओढ अंतरीची द्रौपदीच्या दारी उभा चराचराचा हा स्वामी भुकेल्याची तृप्ती इथे जाणवते अंतर्यामी दूर भौतिकापासून भक्तिमार्गाला निघाले अंतर्बाह्य बदलले, मन विश्वरूप झाले लक्ष चौर्‍यांशीचे फेरे किती काळ आता साहू? मुक्ती देई मायबापा, आता अंत नको पाहू